Merkelapp-arkiv: Pengar

Tri ting i dag

Har tenkt på å skriva tri ting i dag, ingen var store nok til å skriva i seg sjølv, men til saman so lyt det gå.

Feil pris

ICAen var ikkje open og eg trong ein ny tyggi. Gjekk inn og såg dei hadde tvo små sjokoladar til ti kroner. Tok dei òg like godt.

  • Trettifire blir det, segjer jenta. Eg betalar.

Hm. Var ikkje det litt mykje tenkjer eg.

  • Kor mykje kostar tyggien? lurar eg.
  • Fjorten kroner koster den. Åtte for hver sjokolade.
  • Eh, men de hev jo tvo for ti på dei, svarar eg lettare forundra og litt irritert inni meg. Eg hev jo allereie betalt med kortet.

Eg gjer til å gå, men ho stoggar meg og vil henta det ut att. Eg står no der medan ho rotar i veg på maskina og segjer det vert seks kroner att. Det høyrast òg rart ut, men eg legg meg no på sprang ut.

Vel ute gjer eg litt superkjapp hovudrekning og finn ut at ho totalt lurte meg igjen. Fjorten pluss ti er tjuefira, forskjellen mellom det og trettifira er ti, ikkje seks!

Grrr…

Ventings

Kvifor skriv konsertar når dørene opnar og let folk gjetta kor tid sjølve konserten startar?

Eller er det artistane som ikkje tør gå på fyrr dei hev lete folk venta?

Eg og Helene hev stande og hengd på uttallege konsertar. Det er ikkje moro. Me fær iallfall stå fyrst i minsto…

Marit Larsen

Det var superkjekt! Forstår ikkje kvifor ikkje fleire dansar på konsert! Knall :D

Ho er veldig flink. Skulle laga noko norsk musikk òg då ;)

Egil Olsen frå Ørsta varma opp. Det var han flink til. Trur eg hev høyrd han i radioen fyrr. Prata litt smått med han fyrr me gjekk.

Attende i Oslo

Hadde ein flott ferie heime i Stavanger, men no er eg heime att i Oslo. Jadå, me er mange med fleire heimar. Eg var litt redd for å gerta ståande ute og frysa i dag, men det gjekk seg til. No er eg klar for å sova i ein litt for stille bustad.

Det er ikkie so moro å dra frå familien i Stavanger der det alltid er folk tilstades. Det treng ikkje skje stort, men det er ei god kjensle berre å vita at Falke er på rommet sitt og speler eller at Kitty Karina sit og småpratar på Facebook og kannhenda kjem nedom. Her i Oslo er det ingen når Helene er på Voss i höve masterarbeid eller -öving.

Difor var eg alt for lengie på PING i dag. Eg hadde det moro og ville ikkje friviljug gå heim og vera åleine att etter nesten ein månad pause frå det. Det eg ikkje tenkte nöye nok etter på, var at eg har glöymd korthaldaren min i Stavanger…

Klokka vart vel over 0100 för alarmen i bygget kasta oss ut frå PING, og då stod eg att utan noko kort til döra her på Vestgrensa studentby. Eg venta ein 20 minutt til klokka var over 0130 og lurte meir og meir på om eg måtte tenkja på noko lurt.

Heldigvis trong eg ikkje vera so lur; eg gjekk ein runde rundt huset og såg vindauga under vår bustad framleis hadde ljos i seg. Eg kjenner jo mitt bustadsnummer, so då var det berre å trekkja 100 frå det og voilà: nokon å ringja på til.

Eg tykkjer ikkje det er kjempemoro å forstyrra folk slik, men eg ville ikkje stå ute i natt heller. So ein stemme i ringjeboksen slapp meg til slutt inn.

semesteret er ikkje starta enno, so bygget her ikkje so fullt som den pleier. Godt eg kom meg inn likevel.

I morgon vert det litt verre iom. at eg no har brukt opp alle kontantane mine, men den tid den sorg :)

Meirverdiavgiftinnbetaling

Eg betalte nett i underkant av 23 000 kr inn til statskassa. Kjennest vondt ut, eg hadde heilt gløymd meirverdiavgifti.

I byrjingi då eg vart momsregistrert, so sette eg av all momsen eg tok inn og heldt oversikt yver kor mykje av pengane som «ikkje var mine». Til slutt vart det sopass mykje pengar at eg tenkte dei heller burde stå på høgrentekontoen, so eg flytta dei.

Etter det mista eg heilt oversikt. Sjølvsagt er det ikkje stort vandskeleg å finna ut av denne oversikti att. Det er ganske enkelt berre å sjå gjennom alle utgåande fakturaer.

So, det vart i underkant av 23 000, og sidan eg ikkje hev heldt godt nok oppsyn med det so kjennest det som om det er 23 000 av «mine» pengar som forsvinn, sjølv um dei aldri eigentleg hev vore mine.

Eg klarte å trekkja frå ein del på momsen, eg hev jo reist som ein galning i jobben. Problemet er berre at reising berre hev 8% mva (moms), so store rekningar gjev omtrent ingen fråtrekk.

Moralen er at eg må byrja bruka mykje meir pengar, eg må byrja kjøpa inn ein haug utstyr for å få fratrekk på det.

Eit problem som er utruleg irriterande med ENK (enkeltpersonsforetak), er at me ikkje fær bruka statens regulativ for reising o.l. For å få fratrekk og kunna utgiftsføra ting, so må me skriva opp kvar minste vesle filleting.

Kjøpte to bananar og ein sjokolade, 20 kr. Må ha kvittering og masse administrasjon for det. Det er ikkje verd det. Men til saman so vert det ein heil del. Med staten sine reiserekningsskjema fær du jo trekkja frå ekstremt mykje pengar for absolutt alt.

So, ja, eg må betala inn ein liten formue no. Leit. Dessutan hev eg gjort ein heil haug manuelt arbeid for å få berre bittelitt fråtrekk. Det irriterer meg grøn.

Kvifor i alle dagar fær eg ikkje skikkelege kvitteringar i netbanken min når eg hev kjøpt noko på ein butikk? Eg kunne lett hatt eit eige kort til firma mitt, og so når eg kjøper noko, so kunne butikken sendt (fått laga automatisk) ei skikkeleg kvittering som vert lagra i netbanken min. Då kann eg berre henta alle dei rekningane inn, skriva dei ut og vopsi-dopsi, ha eit ferdig utlogerekneskap, med alle dei forbanna smårekningane ferdig fylt inn.

Eg hev jo ikkje teke vare på ein einaste matkvittering, og eg hev mista halvparten av dei andre.

Kvifor finst ikkje dette? Det er jo heilt idiotisk. Eg lurer på kor mange arbeidsår som vert sløst vekk kvar dag på slike totalt ineffektive system. Det hadde vore ein fin plass å optimalisera tidsbruk… Tenkjer det hadde vore veldig bra reint samfunnsøkonomisk. So kunne folk gjera litt meir nyttige ting enn apekattliknande kvitteringspåpassning og innskriving.

Ja, eg er ganske irritert på at eg hev brukt dagesvis på å finna fram kvar minste vesle kvittering og når eg legg alt saman so er mva-rekningi mi omtrent like stor…

Casino!

OK, me hev ikkje vore på bordene med blackjack og ymist enno. Slikt kostar ein heil del. Men i dag brukte me spelemaskinane her på Circus Circus der me bur i Las Vegas.

Eg stappa på ein dollar. Vann ingenting. Helene fann ein annan maskin, og vann ganske stort. Ho slengde på ein dollar, vant litt og so tapte alt. Ein dollar til og ho fekk ut $3.79. Etter det brukte ho ein dollar til og var uppe i $2.40 i vinning, og eg sa ho måtte taka det ut.

Spelemaniaen tok ho den siste gongen, og ho tapte alt saman. So, Helene sitt reknestykke:

$3.79 – $1 – $1 – $1 = 79¢

Mitt reknestykke var litt verre. Eg prøvde ein gamaldags einarma banditt, og to dollar på ein Star Wars-versjon. Det såg slik ut:

- $1 – $1 – $1 = – $3

So Helene vann dette her lett.

Tidlegare på kvelden so tok eg berg- og dalbanen dei hev her inne på hotellet. Moro. Eg er han i raud t-skjorte viss de ikkje ser det allereide.

I morgon byter me hotell. Etter det veit me ikkje heilt kva som skjer.

So sat eg att med fira galne når eg ville hava ei god

Eg prøvde og prøvde å få ho til å koma med meg. Men ho hadde ikkje berre meg. Eg gav stadig meir, men til slutt kunne eg ikkje gjeva meir – og ho gjekk med ein annan. Tårevåt i mi eiga ulukka søkte eg trøst i andre, langt frå like sofistikert og fantastiske, nokon meir heime på dynga enn med meg. Men eg drukna no sorgen min i dei… Og det kjendest godt.

Tja, det var ikkje nett slik, meir slik som dette:

Den ekte historia

Odin på sykkelauksjon der dei berre tek kontantar. Odin hev ikkje kontantar, men skrapte saman 550kr frå mamma og pappa sine jakkelommer. Eg fær ikkje dei syklane eg byr på, dei gjeng høgare enn 550. Opplagt. Eg tenkjer, jaja, eg vil no hava med meg ein sykkel eg kann fiksa litt på lell. Eg saknar jo ein sykkel noko heilt inn i granskauen. Hev våte draumar um racersykkelen min i Oxford. Ah, den flotte Peugeoten… (mimre).

So stend denne sykkelen på podiet. Eg hev då verkeleg ikkje peiling på kva stand han er i, men eg roper no ut «50!», som eg hadde fengje for vane å gjera (eg pla slutta då dei kom upp i 100–200). So fær eg han. Javel:

Sykkel 1

Dekki fungerer ikkje skikkeleg. Heilt holete. Forbremsa fungerer, det gjer ikkje bakbremsa. Giret fungerer ikkje skikkeleg. Men eg set meg på han og kann sykla litt utan problem. Jaja. Ein bussbillett heim frå byen det.

Ein ny sykkel kjem upp. Hmmm, tenkjer eg. Den der ser jo betre ut enn denne eg hev no. Tjaaa.
«50!», roper eg ut.
Og fær han:

Sykkel 2

Ja. Marginalt betre. Bremsene fungerer betre, giret litt betre, men ikkje skikkeleg. Dekki er litt betre, men stadig ikkje ein fungerande sykkel. Han treng ein del mekking.

Ein ny sykkel vert sett upp på Falken-bilen. Ingen byr på han. Eg tenkjer, «æsj, men den sykkelen er jo betre enn dei tvo eg allereide hev». So eg roper ut «10!». Og ingen byr yver. Velvel, 10 kr:

Sykkel 3

Dekki er gode, girsystemet fungerer på ein måte, bremsene fungerer sjølv um dei er harde. Ganske bra eigentleg.

Ant siste sykkel vert sett upp på bilen. Ein gamal DBS Tricky Track. God kvalitet på dei syklane. Ingen byd. Eg hiv meg frampå:
«20!»
«30!», svarar ein fyr.
«50!», svarar eg.
«60», svarar han.
­«100!», roper eg ut. Og han er stille. Og eg fær sykkelen:

Sykkel 4

Jaja. Langt frå kva eg eigentleg såg etter. Men det er ein fungerande sykkel som er betre enn å gå. Dekk, bremser, gir, sete, alt fungerer og er bra. Det er langt frå ein racersykkel, langt frå toppstand – men han er no perfekt til å koma seg frå a til b litt raskare enn dei bare føtene mine tillèt meg.

So der er leksa frå sykkelauksjon; du vert raskt rive med og kauper fort yver evne…

Hekkans dritt-inkasso!

Kvifor kann eg ikkje berre få vanlege hekkans rekningar? Då eg kom heim frå ein månad i Stavanger vart eg møtt med eit digert inkassokrav; straumrekningi hadde eg båe fengje og gjenge ut i laupet av tidi eg var i Stavanger. Eg hev ingen problem med å gjelda straumrekningi slik han er i fyrste umgang; men dei (Scandinavien Fuckings Electric Energy, høyrast sers dansk ut) driv å sender det gjennom faens Lindorff heile jævla tidi. Kann dei ikkje berre senda rekningane til meg i staden for å senda dei til Lindorff som tek 150% oppå den førre rekningi? 200kr for straum? Javel, då tek me 300kr for å senda eitt jævla papir.

AvtaleGiro

Veit de kva som er endå verre? Eg hev jo sørenmeg AvtaleGiro med ScandinaviEN Fuckings Electric Energy; eg må nesten innrømma at eg er ganske dårleg til å halda styr på kva rekningar som er gjelda og kven som ikkje er; men eg trudde AvtaleGiro gjorde alt slikt enkelt.

Og kva med å senda purring? Ein lett måte å tena 50kr ekstra på for firmaet; i staden for å «outsourca» driten til helvettes Lindorff, det superduperkapitalistiske mongoselskapet som er so grådig at det sikkert hadde drepe sine foreldre um dei hadde eit par hundrelappar på konto. Pisseselskap.

Jaja, no gjelder eg endå eit stygt inkassokrav; men no er det best at det ikkje vert fleire. Og kvifor hev ikkje universitetet AvtaleGiro på semesteravgift!?

Utan treningskort, nykelkort, mobil og pengar

Eg måtte rekkja ei forelesning som eg hadde lurt meg sjølv til å tru eg måtte gå på. Eg sprang mot tbanen og kom på. På det tidspunktet kjende eg at lommaboki ikkje var med. Seinare på dagen hadde meg og Rebecca ei avtala um å svømma på treningssenteret, det kom til å verta problematisk.

Då eg gjekk frå den daue forelesingi (der eg likevel berre sat og las «The chronicles of Narnia»), var eg allereie litt forseinka. Rebecca var ingen stad då eg stod utanfor Domus Athletica og venta. Sidan eg ikkje hadde nokon mobiltelefon so var det ikkje råd for meg å kontakta ho. Truleg hadde ho allereie gått inn for å svømma.

Eg subba ned til Sentrum av univers(itet)et og drog meg automatisk inn på Botnpris (det er Bunnpris, ja). Millom reolane hugsa eg at eg ikkje hadde pengar til å frotsa i frukt. Lommaboki låg jo heime. «Muh», sa eg til meg sjølv og såg til høgre. Der stod ein del varar, eg sjekka datoen på dei slik eg aldri gjer. Eg gav fort upp, er vel difor Børge finn so mykje gratis i butikkane – ingen andre gidd. Eg stod med ei nudelpakka i handa og vurderte um eg berre skulle leggja ho attende, eller um eg skulle sjå på datoen. Eg såg raskt på datoen; mars 2007. Hum. Det er umtrent eitt år sidan. Alle pakkone eg såg hadde den datoen. Wey! Eg fann noko som hadde gjenge ut på dato!

Botnpris-folki hadde fengje desse Toro Eggnudel-pakkone inn berre dagar fyrr. Sjølve datostemplingi var høgst truleg stempla feil. Det var mars 2008 det skulle vera. Jaja, bra for meg. Eg gjekk frå Botnpris med ei heil posa full av Toro Eggnudlar! Det verste er at dei er ganske dyre per stk. Hihi.

Det lønte seg visst å leggja lommaboki att heime.

Prismedvitne tjuvar

Bussen humpar nedetter eit endelaust ørkenlandskap. Men det veit ikkje eg, eller dei andre – for me søv alle saman. Det er ein ekte sovebuss med ekte senger, ikkje slik ein ekkel, rølput nattbuss som eg er van med. Praten sit laust når soli kjem upp og folk byrjar vakna.

Eg er heilt trygg på folki sjølv um eg eigentleg ikkje veit kven dei er, eller kvifor me er her.

Arizona desert gas station Bilete frå «driek på flickr»:http://flickr.com/photos/driek/84002321/ cc: «by-nc-sa»:http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/2.0/deed.en

Sovebussen svingar inn til ei lita hytta ved vegen. På andre sida ligg ein ganske karakteristisk ørken-bensinstasjon. Me gjer oss klar for mykje hyttekos ute i ørkenen.

Etter mykje kos

Eg vert godt kjend med desse 10–15 folki. God stemning. Litt seinare utpå dagen køyrer ein vanleg buss inn på området, han er svart og ut kjem 5 gutar.

Dei er visst tjuvar og skal rana oss. Ingen av oss vert serleg sinte, men irriterte yver at tjuvane skal koma her. Ein av dei hev kort blondt hår og ser ganske ung og sprek ut. Han finn veg inn til kjøkenet der eg stend og lurer på um eg skal laga min herlege nachos-tallerken til dei nye venene mine.

Han seier ikkje noko, men leitar fram skuffen der kjøkenutstyret ligg. Han raskar ut alt etegognet (norsk for «bestikk») og tek det med seg. Eg synest han er ganske søt. Knivane, skeiane og gaflane er ikkje våre og dei er langt frå fine eller verd stort meir enn ein hundrings. Det vert likevel litt vanskelegare for oss på hyttetur uten. Då han kjem ut signaliserer han til resten av gutane at jobben er gjort; dei hev etegognet.

Bussen stend der framleis, men det gjer òg tvo racerbilar. Eg ser burt på ei av dei nye veninnene mine og spyrr um dei hugsa «fiksa» bilane. Ho smiler lurt og ser tjuvane hoppa oppi den eine racerbilen. Bilen skyt med ekstrem fart rett inn i trappa og steilar hardt fyrr han brasar ned upp-ned. Eg ottast guten vert skada, men det gjer han ikkje.

Dei slenger sekken med kjøkenutstyret på ryggen og flytter yver i den andre racerbilen. Diverre hev ikkje den nok bensin, so dei køyrer yver til bensinstasjonen. «Ai,» tenkjer eg, «no kjem dei seg unda lell!».

På bensinstasjonen

Dei pratar med mannen på bensinstasjonen. Vil at han skal fylla på, men det vil han ikkje råda dei, seier han. «Det er mykje billegare å kaupa bensin i neste by», mumlar han fyrr han kjem med kronargumentet; «25% billegare faktisk!». Tjuvane ser med ein gong logikken i dette, og vil sjølvsagt ikkje gjelda bensin hjå denne stasjonen når dei kann få det 25% billegare ein annan plass.

So legg dei i veg burtetter ørkenen i full fart og eg vert fortalt av venene mine at bilen ikkje hev nok bensin til å koma til neste by. Medan eg vert fortalt dette ser eg ei av jentone gjelda bensin-mannen ei bunka pengar.

Haha. Der fekk dei att, dei prismedvitne tjuvane.

D70-kamera og linse er vekk

I heimlege strøk er eg kjend for å mista ting, ja, for å vera eit ekte vimsehovud. Dei siste 4–5 åri med innleggheimesida mi hev vel vist dette rett. Eigentleg vil eg berre få skrive det ned slik at eg kann hausta litt sympati og kjenna meg betre; Nikon D70-kamera er vekk. Den digitale speilrefleksen pluss linsa og minnekortet. Eg trur det hende då eg var i Oslo utan å hava nyklane. Kann henda på toget? Eller ein annan plass. Eg hev ikkje peiling, det er lengje sidan. Eg leitte lengje etter det.

For mykje pengar gjeng ut

Då me kaupte det kosta det rundt 14.000 um eg ikkje hugsar feil. No kann eg kaupa eit D80-kamera med ei anna linsa (veit ikkje um ho er like god, men ho hev iallfall litt meir zoom) for under 10.000 trur eg. Likevel er det synd å bruka 10.000 på noko som ein i det heile teke ikkje burde hava trengt bruka meir pengar på. Eg lagde nett ein rekneskap yver 2007 so langt; det ser ikkje lovande ut. Nett no brukar eg omtrent 5.000–7.000 kr i månaden, det er yver kva eg kann bruka. Vil helst ikkje bruka lånet i lånekassa, vil helst berre hava dei pengane og so gjelda alt att når lånet krev renter.

Menmen, til kamera. Eg mista ein del bilete eg hadde teke av Moulin Rouge, eg hev framleis eit par då – men hev ikkje gidda lagt dei ut. Eg trur dei siste var betre (frå siste forestilling) + ein del frå festen. Vil ikkje kaupa kamera fyrr me treng det; eg venter nemleg på

  1. lavare prisar
  2. nyare modell

Men det er forsåvidt teit, for på dei åri me hadde D70-kamera so brukte me det sers mykje. Tok yver 14.000 bilete; og det å gjelda 1 kr per bilete er ikkje mykje. Eg hev hatt det veldig moro med kamera òg, so det hev absolutt lønt seg.

Film i sumar

Ahh, forresten, medan eg pratar um slike ting. I sumar hev eg tenkt å laga ein enkel film saman med Helene Stenhaug. Kamerat Espen (som òg hev skrivetilgang til sida mi, utan at han brukar ho lengre) hev òg sagt seg villig til å vera med. So med ein gong eg fær manus frå Helene (… ting tek tid :p) fær han det. So fær me sjå um eg kann halda dykk oppdatert med produksjonslogg. :D

Dyr rekning for heimesida

Då dumpa ei rekning ned i postkassa. 660kr for vevhotellet mitt der eg hev heimesida og alt. Hum. Eg synest det byrjer bli litt dyrt eg. Er sikker på at det finst mykje billigare løysingar no for dagen. Kanskje eg burde bruka hotellet meir då, sidan eg betalar så mykje. Kanskje eg får eit spark i baken og skriv litt meir? :P