Merkelapp-arkiv: Prosjekt

Symd 10 000 meter

Det var som eg tenkte, veldig enkelt. Det viste seg at det ikkje var fyrr i morgon at eg skulle dra til Sør-Afrika, difor tok eg meg ein lang symjetur (ok, han var ikkje lang og eg hadde tenkt å taka han same kva) og fullførde dei 1000 metrane som var att.

_ Dato _ Meter _ Totalt
tors 26/2 400 400
fre 27/2 600 1000
mån 3/3 1000 2000
tys 4/3 1900 3900
ons 5/3 250 4150
tors 6/3 1050 5200
fre 7/3 700 5900
mån 10/3 2000 7900
fre 14/3 1100 9000
laur 15/3 1000 10000

So, eg symde 10 000 meter på 19 dagar, altso umtrent 500 meter dagen. Um me berre tek med dagane eg faktisk symde so var det 10 dagar og det vert difor 1000 meter/dagen.

Dette var moro, eg kjem til å halda fram med å symja, men eg må kannhenda setja meg litt høgare mål enn det eg hadde no. Problemet mitt var sjølvsagt at eg verkeleg ikkje hadde peiling på um 10 000 meter var mykje eller ikkje.

Prosjekt ferdig, suksess!

Fruktprosjektet er ferdig (dag 26)

Eg hev endå ikkje sett tennene i kokt mat, eg er eigentleg ganske redd for det. Etter eg var sjuk i omstillingsperioden (dag 12–16) endra fordøyingssystemet mitt seg; det omstilte seg til å forventa rå frukt og grønt. Dessutan hev eg halde eit lågt feitt- og proteininntak og levd for det meste på karbohydratar.

Symjing med symjeprosjektet

I tillegg hev eg jo dette symjeprosjektet mitt. Eg ventar eigentleg at eg kjem til å verta litt dårleg når eg gjeng attende til å vera vanleg vegetarianar – og vera sjuk + måtta symja masse er ikkje heldig. Eg trudde eg hadde symd 5 000 meter i dag tidleg, so eg symde nett 2 000 meter for å koma opp til 7 000. Då eg sjekka loggen eg hev i symjehallen vart eg imidlertid positivt yverraska, eg la alle tala saman og fann ut at eg hev symd 7 900 meter. Det er altso berre 2 100 meter att, og det kann eg godt klara på ein enkelt dag. Eg legg ut lista når eg er ferdig med symjeprosjektet.

Matlyst

For å seia sanningi: av ein eller annan sjuk, sjuk grunn hev eg ikkje so lyst på stort anna enn vassmelon, mango og tørka tomat nett no. Eg vil jo ikkje pressa i meg noko mat berre av di «no er prosjektet ferdig og eg skal verta veggis att». Eg må jo ha lyst på det. Før omstillingi so etla eg ofte «vanleg mat», i alle fall annan kvar dag. Midt i omstillingsperioden var eg sjuk og so ekstremt lei av heile prosjektet, eg ville gjeva upp mange gongar. Eg hadde aldri trudd eg ville verta so likegyldig til å få eta kokt/steikt mat, sjokolade, kaker, braud og ost att.

Likevel hev eg ikkje lyst til å halda fram med å eta rå frukt og grønt,—eg kjenner meg veldig bra no, eg hev kjempegod energi – eg vaknar kjempetidleg kvar morgon, og ventar ofte i 1–2 timar fyrr Rebecca vaknar. Alt peikar mot at det er lurt å fortsetja… men… Eg vil ikkje. Det er meir stress, eg må eta so mykje heile tidi. Eg kjenner at det ikkje gjeng ein time utan at eg stappar i meg eit par bananar, nokre appelsinar, tygger litt spinat og hiver nedpå ein sopp. Det hev vore lite spinat og sopp i det siste, og fruktmiksaren eg kaupte (blenderen) vart øydelagd – hekkans Clas Ohlson…

Men eg vil altso attende

Mykje av det sosiale med eting er borte, no et eg aldri det alle dei andre et. Folk tilbyd meg mat, braudskive med ost – men eg må seia nei. Rebecca lagar kjempegod middag; pannekaker, linsegryte, risotto og so et ho det åleina. Det er eg ganske lei av. Då ho åt pannekaker sist, vart eg ikkje overvelma av ein trong til å eta pannekaker, eg etla det ikkje; men eg var veldig lei meg av di eg ikkje kunne setja meg ned og eta saman med ho. Og der trur eg mykje av grunnen til at eg vil gå attende til å eta vanleg veggismat ligg. Dessutan saknar eg litt å stå framfor grytene og laga mat. Det å vera veggis er ikkje rart i det heile teke for meg no, ikjke veganare heller—alt er mindre ekstremt enn berre rå frukt og grønsaker (og rå nøter).

Sumardiett

Forresten prata eg med ein kjend på tbanen, då eg fortalde han um dietten min nikka han godkjennande og sa at ein kjærast han hadde åt berre frukt og grønt kvar sumar. Ho hadde gjort det sidan ho var liti. Ho orka berre ikkje eta tyngre. Veldig interessant. Det kann godt henda eg vert frista til å prøva dietten att ein annan gong; det ser eg absolutt ikkje vekk frå.

Jepp. So litt seinare i dag so kjem eg nok til å hiva i meg ei skiva eller laga kokt ris. Vonar berre ikkje eg vert alt for dårleg…

Ooops, 9 000 meter på 10 dagar

Eg gløymde jo heilt å sjekka kor uppteken eg eigentleg er frametter då eg fann ut at eg skulle symja 10 000 meter til 31. mars. Men det viser seg at eg dreg til Sør-afrika um 12 dagar (!) og etter det hev eg ingen tid til symjing grunna landsmøtet i NMU. Dessutan hev eg vore sjuk i det siste, og dimed hev eg ikkje fengje symd slik eg skulle.

Dessutan er laurdagar og sundagar i symjehallen «familidagar» med evig ungar, gamle og midt i mellom i bassenget – med andre ord vanskeleg å få symd. Då sit eg altso att med 10 dagar der eg skal symja dei resterandee 9 000 meterane. Det vert 900 meter/dagen, og det midt i avvenningi mi av rå fruktdietten

I dag tok eg eit kraftak og symde 1000m utan pause (utanum då eg måtte flytta meg for å ikkje kræsja meg folk), so det vert vel eigentleg berre 8 000 meter på 10 dagar. :-)

Same kva, det vert spanande frametter; eg skal klara det…!

Fruktprosjekt dag 19, sjukdom og nedkorting

Sjølve dagen då eg var halvvegs i «rå frukt»-prosjektet mitt var den verste eg hev hatt. Trass i at dagane fyrr var kjempegode. No er eg endeleg god att, noko eg var i går òg. Eg hev sett på planen min og ser at eg ikkje kann halda prosjektet til sin sluttdag, dag 30. Det vil øydeleggja planene mine litt.

Sjukdom

Eg måtte tidleg upp for å dra på målferd til Brumunddal. Eg kjende meg ganske dårleg av å stå opp so tidleg, eg åt ei pæra. Eg kom meg ned til Sentralstasjonen, der byrja eg kjenna meg veldig dårleg. Det pressa på, eg var kjempekvalm. Eg sprang og fann toalettet til slutt, men det kosta 10kr. Og eg hadde ingen pengar på meg (berre bankkortet som vanleg); det trengde på, eg sprang, fann ingen plass – ah, bak der med heisen gjeng det få folk. Ein mann kom mot meg medan eg sprang mot heisen og såg på at eg spydde på golvet inne i kroken. Faen i helvette. Eg kjende meg sjølvsagt heilt utruleg dårleg. Medan alt dette hadde skjedd hadde toget gjenge i frå meg. Eg sette meg til å venta på neste, ein time seinare.

Eg kaupte ein fruktdrikk for å få masse papir eg kunne tørka spya ut or skjegget (ekkelt). Eg sippa so vidt på han. Toget kom, eg gjekk inn. Vart supersjuk at – reiv opp ein bosspåse som låg ved setet og spydde oppi den. Det er ganske innljosande at det ikkje var lurt å stå opp tidleg å eta ei pæra, – eller noko anna. Eg hadde ikkje lyst på nokon anna mat, men vart frastøtt av alt. Til slutt kom eg fram til Brumunddal der 60 elevar hadde venta på meg i tvo timer; eg kom fram til slutten av timen men gadd ikkje gå inn. Eg var kjempedårleg. Eg fekk ei seng på skulen og fekk sova eit par timar.

Betring

Då eg vakna var eg mykje betre. Eg heiv i meg litt frukt, heldt målferd (som gjekk yverraskande bra, eg eigde, wohoo) og var i god form. Etter eg kom heim att på kvelden vart eg dårleg att. Den neste dagen fortsette det, eg hadde ikkje lyst på noko, eg vart frastøtt av all mat utanum småting som nøter, vassmelon og… braud. Men eg heldt meg litt lengre, sjølv um eg var superklår til å gjeva upp. Eg tenkte; vert eg skikkeleg sjuk att, so vurderer eg skikkeleg å gje upp. Det var godt å eta nøter.

God att

No kjenner eg meg bra att. Meg og Rebecca var ute å kaupte inn masse forskjelleg god frukt på sundag (på Joker) – dadler, nøter, meloner, jordber, maiskolber, bringeber og gode modne bananar. Eg trur problemet mitt dei siste dagane var at eg åt for lite, eg hadde ikkje lyst å eta og difor fekk eg for lite i meg. No hiver eg innpå att, og passar på at det er nok.

Nedkorting av prøveperioden grunna Sør-afrika

Det er veldig, veldig, veldig dumt å gjera det. Men eg kjem til å korta ned prosjektet til berre 25 dagar, i staden for 30. Det hev praktiske grunnar: eg skal til Sør-afrika. Avreisa var dagen etter slutt på prosjektet, – men det gjeng ikkje bra dersom eg vert sjuk av å gå attande til vanleg veggis (eller veganar (men eg ventar heller med å prøva vegan-liv)). Eg vil ikkje vera sjuk i Sør-afrika den vesle tidi eg er der! Turen er òg alt for dyr til å sløsa med.

So med 25 dagar so fær eg 5 dagar på meg til å verta frisk veggis, det burde vel halda.

Rå frukt- og grøntprosjektet mitt er halvvegs

I dag er dagen, 15 dagar hev gjenge og det er 15 dagar att. Det hev vore veldig mykje upp og ned desse 15 dagane. Nokre gongar hev eg hatt so strerkt lyst på litt braud eller kokt ris at eg hev nærast rive meg sjølv i stykker. Andre gongar hev eg etla frukt og kost meg med å hiva innpå frukt, eller laga ein hjartesalat-wrap. Eg hev vore nede på botnen, vond, sliten og svolten. Eg hev spydd. Og eg hev (oftare) hatt kjempeenergi og fengje gjort ein heil haug ting eg ikkje trudde eg skulle få tid til. Eg hev starta å gå i symjehallen ganske ofte av di eg hev lurt på kva eg skal gjera med all den nye energien min.

Hjartesalatblad med avokado, tomat og masse anna digg på

No er eg altso halvvegs, og kva tykkjer eg so langt?

Godt no, men ikkje alltid

Eg er heldig (uheldig?) som skriv dette nett no; for no elskar eg ganske enkelt dette prosjektet. Eg hev nett hive i meg ein haug hjartesalat-blad med avokado, tomat, agurk, mais og ein del sitron-saft i tillegg til at meg og Rebecca symde 600m i dag (1000m so langt på to dagar). Eg kjenner meg kjempegodt og etlar ikkje kokt mat i det heile teke nett no. Men slik hev det ikkje vore heile tidi; langt frå.

Å etla kokt mat

Den fyrste dagen med frukteksperimentet mitt, fann Rebecca ut at ho skulle eta pizza og dufta ned bustaden vår med det. Det var no ein liten hump å koma yver, men dagane vidare viste seg ofte å vera litt verre. Fyrr åt Rebecca berre loff (kvitt braud) – og helst slik billeg First Price-braud. Til slutt innsåg ho at det ikkje var det beste ho kunne, og plutseleg byrja ho eta slike braud som eg et. Det verste er at ho no tykkjer det er betre enn det skipet ho åt tidlegare. Hadde ho berre fortsatt ete skip, so hadde eg ikkje vorte so frista. Men når ho kjem med grovt, varmt, luftig, herleg speltbraud med masse heilkorn og et rett framfor meg er det vanskeleg å halda seg vekk. Dessutan hev kjærasten min plutseleg funne ut at ho elskar pesto, og då den gode, økologiske pestoen som eg òg likar. So kvar dag lagar ho pesto-wrap med masse salat, mais, salsa og anna godt og fristar meg ekstremt. Eg må nesten prøva å laga noko liknande sjølv…

Spy

Eg spydde på turen attende frå Bergen. Forresten, det var litt spesielt i Bergen – for der hadde eg ikkje fruktdrikkmiksaren min (miksemaskin) og heller ikkje Sol (den berbare maskini mi) med internett. Difor vart eg keisam i matvegen og åt berre banan, pæror, litt klementiner, litt appelsin, plommor, litt nøtter, ymse salat og litt cashew nøtter (rå, sjølvsagt). Då eg drog fekk eg ein stor pose mat frå SmiB; der låg det mellom anna gulrøtter som var veldig dårlege. Av ein eller annan sjuk, sjuk grunn åt eg ein av desse. Det tok ikkje lange tidi fyrr eg vart dårleg…

På togturen byrja det toppa seg. Det stinka drit i vogna, skikkeleg bæsj, avføring – eg kunne ikkje sitja i den vogna. Dessutan byrja eg verta so sjuk og kvalm at eg var sikker på at eg kom til å spy ganske snart. Til slutt gjorde eg nett det, med tårer i augo (eg grein, ja) spydde eg opp alt eg hadde i magen. Det var veldig interessant, eg kunne sjå all maten eg hadde ete. Eg hev eit forrykande raskt fordøyingssystem no; ting kjem ganske raskt ut att etter eg hev ete det. Moro å sjå korleis maten låg lag på lag oppi doen. Etter det vart eg fort betre. Det var den dårlege gulroten som gjorde at eg spydde.

Normalt sett ville eg ikkje spy av noko slik, berre verta dårleg. Men eg trur det er ein veldig god reaksjon, å heller kvitta seg med dritet i staden for å la det liggja i magen. Eg burde jo ikkje ete det i fyrste umgang, no hev eg lært.

Ahh. Noko interessant. Eg sat i kafévogna etter eg hadde spydd. Starta so vidt med litt vatn, so eit par klementiner osb, osb. Men tingen var at eg sat lengje utan mat, eg sat og lukta på andre sin mat. Det var kjempeherleg. Og eg merka noko veldig spesielt då ei dama sat seg ned med kjøtkaker i brun saus: eg etla faktisk kjøtkaker. Det hev eg ikkje gjort sidan eg starta veggisprosjektet mitt for lengje, lengje sidan. Men det gjekk yver. Eg fann ut at eg hadde meir lyst på ostepizzaen til ein annan fyr. Togpylser klarte eg ikkje lata meg frista av, då…

Vekt

Eg hev halde yversyn med vekta mi frå eg starta. Nett no er ho 65kg, då eg starta var ho på 70kg – so eg hev gjenge ned 5kg trass i at eg et so mykje at eg nokre gonger vert lei av å pressa i meg so store mengder mat.

Næringsinnhald

Diverre skal eg på målferd i dag, toget gjeng kl. 0737 – so eg kann ikkje skriva meir inngåande um andre emne. Men eg kann vel kjapt seia at eg hev vorte veldig interessert i kosthald, og hev fylgd med på næringsinntaket mitt ved hjelp av NutritionData.com. Eg trur aldri eg hev ete so sunt som no, men likevel føler eg heile tidi sterkt på å få i meg nok Bra Mat™. Eg vart obs på at eg fær for lite D-vitamin, so difor hev eg byrja eta ein god del sopp. Eg fann ut at eg ikkje fær B12 (med mindre eg gjeng ut og et jord), so eg lurer på um eg skal taka eit supplement.

Spursmål frå gode Andreas

Jeg er litt spent på hvordan kroppen din har reagert etter to uker. Jeg ser for meg at du får i deg hekkans(!) mye fiber, og at magen din reagerer deretter :-S

Og så lurer jeg på om man ikke vil få proteinmangel av dette, for det er vel ikke så mye proteiner i frukt og grønt? Hva med en proteinshake av og til?

Kroppen min hev reagert veldig bra. Eg hadde ein del problem i omstillingsfasen, men eg trur det er yver no. Eg gjeng på do veldig ofte. No sjeldnare, men i starten var det heilt ekstremt. Tøft at du brukar ordet «hekkan» :)

Som eg sa tidlegare i startposten for prosjektet so held eg feittnivået lågt, men eg gjeng ikkje aktivt inn for å halda nede proteinane eg fær i meg. Kroppen resirkulerer mesteparten av proteinet, og lagar ein del aminosyrer – men det er ein del han ikkje klarar å laga sjølv, dei er det viktig at me fær i oss (sant?). Etter det eg hev lese so fær eg godt nok med proteiner no. 10% av energien min dagleg kjem frå protein. Det er masser av folk som hev levd som veganarar (og berre på rå frukt- og grønt) og lever i beste velgåande (sjølv um protein-folket seier dei burde vore daue). Um det er ein god diett for ungar som veks upp er truleg noko anna; men eg er ikkje serleg redd for at eg fær for lite protein. Eg hev større tru på at me yverfokuserer litt mykje på protein; same kva – fær eg problem so finn eg utav kva det er (og kann lett gå attende).

So, kva tykkjer de?

Det var so ekstremt frå innspel på førre innlegg, – når eg seier at eg berre et rå frukt og grønt til folk eg treff «ute i verdi» so meiner dei alltid mykje. Men ikkje her? De ville kannhenda venta å sjå? Javel, so no er eg halvvegs – og det ser ut til å gå bra; er det noko du vil prøva? :P

Eg skal symja 10 000m til 31. mars

Etter eg hadde symje eit par lengder i dag tok eg ein lengre pause uppe på land. Eg vil læra meg å kråla, so eg ville spyrja vakten um det. Han var ikkje ledig, so eg venta. Det hang ymse plakatar der det stod «Sym til Spania» der du skal symja 10 000m frå 1. januar til 31. mars. Høyrast ut som ein perfekt ting for meg!

Falke speler vasspolo i Stavanger

Eg tenkte eg skulle starta frå no, og etter eg hadde spurd vakten um kråleundervisning og lengda på bassenget so hoppa eg uti att. Eg kom på ein del ting:

  • Bassenget er 25m langt
  • 500m vert då 20 lengder
  • 10 gongar fram og tilbake
  • Det høyrast greitt ut
  • I dag er det 34 dagar att til 31. mars
  • Symjer eg 500m/dagen treng eg berre 20 dagar på meg
  • Eg bør prøva å symja ein del kvar einaste dag
  • Eg er ikkje interessert i å vinna tur til Spania, men å symja 10 000 meter til april

Meg og Rebecca var ein time i bassenget i går. Leika og trente. I dag var eg der ein halvtime, med ein lang pause i midten. Eg trur eg sumde 400m i dag, i alle fall ikkje kortare. Eg ville ikkje taka med kor mykje eg sumde i går, sidan eg vil vera sikker på at eg hev klart 10 000 når eg gjer det. Det var ein god del rundar i går, men det vert gjetting.

So, berre 9 600m og 34 dagar att! Det er berre å starta! :D

30-dagars prøveprosjekt; rå fruktdiett

I dag startar eg eit forsøk; eg skal prøva å eta ein sunn diett av berre rå mat. Då spesielt rå frukt og grønt. For å få eit god yverblikk yver korleis dette fungerer for kroppen so vil eg prøva å halda det i 30 dagar. Det er lengje, og eg vil avslutta prosjektet um eg fær store problem med det. Men 30 dagar er målet, etter det gjer eg heilt fritt kva eg vil.

Fersk, frisk frukt, herleg

Kvifor ein rå frukt- og grøntdiett?

Som me seier i NMU «Kvifor ikkje?». ;-) Og so trur eg at det er ein diett som kroppen vår fungerer optimalt saman med. Eg trur at me finn den sunne dietten i naturen og ikkje i helsekostbutikkane. Eigentleg vil eg berre prøva ut korleis det er; på same måten som eg vart vegetarianar/veggis. Dessutan høyrast det ut som ein skikkeleg utfordring, og slikt liker eg.

Og so vil eg finna den perfekte dietten. Sjølv um me kann eta ditt og datt so trur eg ikkje det er naudsynt eller bra.

Dessutan er det lurt å lesa kva Steve Pavlina hev skrive fyrr sitt eige forsøk i 30 Days Raw og Raw Foods.

Eg hev stor tru på denne dietten, men eg vil testa det sjølv i staden for å synsa som ein annan… synsar. :-)

Eg gler meg stort!

Eg hev vore veggis i snart eitt år

Eg hadde tenkt å skriva mykje um det på netsida, men eg gløymde det litt og fekk aldri starta. Eg er altso vegetarianar, noko få veit i og med at det berre var noko eg ville prøva for rundt eitt år sidan. Det var mange grunnar til at eg ville prøva dette, men kannhenda aller mest av di eg tykte eit prosjekt ville vore kult.

Heilt sidan eg slutta det fleirfasiske soveprosjektet mitt til eg drog til Nord-Noreg åt eg ikkje noko kjøt. Eg vart so vonbroten og deprimert av å mista prosjektet mitt at eg måtte skaffa eit nytt.

Mange av dei andre grunnane hev eg funne seinare. Eg visste det var betre for kroppen å ikkje eta kjøt, dessutan visste eg at det var betre for miljøet. Eg bryr meg altso ikkje noko serleg um det å dræpa dyr, men eg var og er veldig mot overforbruket vårt og ikkje minst kommersialisering av kjøtproduksjon. Eg meiner me må vera snill med dyri, og då meiner eg medan dei lever – ikkje at dei evt. vert drepne til slutt.

Den ant største grunnen min då eg starta var å leva sunnare. Med kjøt var det so enkelt for meg å berre eta grandiosa og gorby’s kvar dag. Yveralt kunne eg få tak i noko «kjapp mat» som ikkje var bra. Um eg gjorde det vanskelegare å få tak i ferdigmat, må eg tvinga meg sjølv til å laga maten sjølv. På den måten et eg sunnare, billegare og betre.

So, kvifor ville eg prøva prosjektet:

  • Testa meg sjølv
  • Verta flinkare til å eta sunt
  • Verta flinkare til å laga mat
  • I Noreg er «middag utan kjøt» det same som «ingen middag», det er eg so ekstremt mot og vil visa det!

Elles tenkte eg óg på:

  • Likar ikkje alt dei sprøyter i dyri
  • Liker ikkje kommersiell rådrift av dyri
  • Betre for kroppen
  • Lettare for jordkloden

Eg hadde eit par regler som eg starta med, men eg hev i det store gløymd kva det var.

Fase 2, som eg kalla det

Etter eg hadde vore strengt veggis ei periode gjekk eg yver til å eta økologisk kjøt og kjøt når eg vart budd det. Eg sakna ikkje kjøt i det heile teke, so det var rart å eta det att. Eg syntest ikkje det var noko serleg; eg vart faktisk litt lett vemma av det.

Feit

Eg gjekk fort yver til å berre eta økologisk kjøt og då sers sjelda. Eg var på turen i Nord-Noreg, der omtrent alt kjøtet er økologisk (hval og reinsdyr) og åt omtrent ingenting utanom kjøt i 14 dagar. Då la eg stygt på meg, vart skikkeleg feit. Rebecca vart ikkje serleg imponert. Tvert om.

No er ein del kome av, heldigvis, men det ligg der framleis. :)

Fast halvveggis

Eg hadde vorte so van med å vera veggis at eg ikkje kjende nokon trong til å gå attende til å eta kjøt. So no et eg ikkje økologisk kjøt heller; eg et fisk (som ikkje er oppdrettsfisk), men ikkje kjøt. Eg seier ikkje at eg aldri et kjøt nokon gong; men eg hev veldig lite lyst på det og et ofte heller berre potet og brokkoli um eg er på vitjing hjå nokon.

Noko anna moro er at det er kjempesuperforureinande å eta kjøt. So no som eg er veggis kann eg godt køyra so mykje bil eg berre vil – av di mine klimautslepp hev vorte so lave med dei nye etevanene mine.

Veggis er tingen! Kannhenda…

No synest eg det er lite utfordrane å vera vegetarianar; eg kann laga god veggismat og det finst mykje tøft der ute. Eg hadde verkeleg ikkje peiling på at det fanst so mykje god mat utan kjøt i seg! Når eg hev reist rundt i Noreg, viser det seg at få kann laga mat utan kjøt eller fisk i det heile teke. Det er jo kjemperart! Det er ikkje vanskeleg å laga fantastisk veggismat! Eg kjenner meg som naturleg veggis no; so då kann eg vel godt prøva å testa andre ting. Eg tenkte på veganar (ingen egg og mjølk) då eg tenkte eg ville prøva å vera veggis; men eg trudde det var for stress; det hadde jo vore eit naturleg neste-punkt. Men likevel, eg vil heller prøva noko anna… og det kjem eg attende til. ;p

Same kva, hovudpoenget er at no hev eg offentleggjort at eg er vegetarianar.

Mitt beste år, nokon sinne!

I morgon reisar me heim, Oxford gruppa. Det blir ein dag med blanda følelsar vil eg tru. Me drar frå ein plass kor me, iallfall eg har hatt nokon av mine beste tidar. Året i Oxford er noko eg aldri vil glemme, og alltid huske som eit godt år.

Ein faktor eg vil trekke ganske tidleg fram i denne artikkelen er sitasjonen eg har vært i den siste måneda. Både laptop såvel som kamera blei ødelagd på turen min til Frankriket. Det var ein sår dag – eller det var vel eigentleg to. Eg klarte også og miste mange av dei fine bileta eg hadde tatt. Det falt meg enormt tungt – men eg er over det no. Kom ikkje på det før eg hadde skrive dei fysste setningane.

Uansett så har dette ein god del med mine opplevelsar og gjøre – SPESIELT kva som står her på sia. Skulen er inga plass å skrive, fordi alt eg skriv her blir keisamnt og dårleg. – Det finnes også fleire måtar å skrive på for meg, og dei gangane når eg bare er så sykt glad at eg må få det ned er de gangane det blir best tekstar :) – Ofte surrar også tankar i houvudet på med, der eg “skriv” i tankane. Setter eg meg så rett ned på laptopen har eg ein god tekst sånn heilt utan vidare.

Nå skriv eg imidlertid fordi eg følar eg må. Utan laptopen så har eg ikkje skrive noko interessant – og utan kameraet har eg sett endeløst mange interessante motiv. Men sjølv om eg ikkje har skreve noko, eller tatt bilder så har den siste måneda vært UTRULEG kjekk og EKSTREMT innhaldsrik! :D – Ting eg ikkje har fortald om er f.eks “Oxford University Computer Society”‘s 25års jubileum, Thomas og Elisabeth’s bursdag, turen til frankriket, påskeferia og mange andre episodar som eg sikkert allereie har gløymd. Alle dei saftige detaljane er iallfall vekk – og eg er lei meg fordi eg ikkje fekk skrive nokon av dei ned.

Livet her i Oxford har vært ubeskrivelig morro og eg klarar ikkje utrykke kor glad eg er inni meg – dét klarar eg ikkje på skulen. Eg elskar livet mitt, kvar dag er utruleg innhaldsrik, og idag har me avslutningsfesten. – Dét å gå ut er ein jo godt vant med nå, men denne kvelden håpar eg blir spesiell! :D

Sist vil eg trekke fram personar som har betydd noko spesielt dette skuleåret –

  • Aurore – utruleg hyggeleg Belgisk jente som eg tilbringa mine første månedar med i same hus
  • Regis – mange filosofiske samtalar, mykje “Friends” sjåing, mykje TV og andre kjekke ting :)
  • Tim – den mest reflektera og intelligente “unorske” personen eg har møtt, koseleg til tusen
  • Jon – som eg reisa saman med, ein god ven som har blitt ein bedre ven
  • John – flink, om enn rar lærar, fant tidlig ut at eg kunne alt de skulle lære meg (teknisk då :) )
  • Thomas – min partner i dei fleste prosjekta på skulen
  • Ein god del folk eg har gløymd – ja, eg har gløymd mange, jo fleir eg puttar på, jo fleir blir “lei” seg fordi eg ikkje nevna dei :)

Uansett, TUSEN TAKK FOR EIT HERLEG ÅR! – Takk til alle som har lest på sia, sjølv om ho har vært litt tynn i det siste. Eg er utruleg glad i dikon! :D

Stress skoleavsluttning, vil eg

14 oppgavar skulle eg levere. Leverte eg nokon i det heile tatt? Er disse oppgavane viktige for å stå året? VIL eg stå året eller må eg ta VK1 om att!? Eg veit neimen ikkje eg…

Tenk deg situasjonen, 14 prosjekt. Simultant! – Tja, seier du kanskje, du får vel god tid på desse 14 prosjekta då. Joa, eigentleg – men så har det seg slik at me sluttar skulen her i Oxford 4 ukar för tia, og då mistar me jo ein god del tid for å sei det mildt. Allikevel, seier kanskje nokon av dikon – de andre ser ut til å klare situasjonen greit nok. Jao, er jo sant det også – men se for deg ein glad Odin i Frankriket 10 dagar, og så ein glad Odin i Norge ei uke. Då må du trekke 2ukar til frå arbeidsukar. Te slutt her har me no trukke frå 6uker med arbeid frå dei 14 prosjekta.

Velvel, då skal eg vel kanskje bare jobbe dobbelt så bra som för då? – Vel, eg har enno fleire problem – og det er faktum at eg ikkje har PC heime lengre. Då eg normalt skriv skoleoppgavar (kvelden) kan eg no ikkje skrive noko. Verken til heimesia (ser at det ikkje har vore nokon oppdateringar her på lenge) eller til skulen. Derfor skjedde det som måtte skje. Dagen, igår, då me skulle levere inn blei ein dag då eg fant ut at eg ikkje hadde gjort eit einaste prosjekt skikkeleg. No ventar eg på dagen etter imorgon for å se OM eg kommer til å STÅ SKOLEÅRET! Det er SLETT ikkje sikkert no! – Då må eg gå VK1 om igjen. Mamma har jo alltid villa at eg skulle gjöre nettopp det, men eg vil gå VK2 neste år, ikkje VK1 om igjen :/

Menmen, no har eg brukt mykje tid her på internet cafeen, og det er slettes ikkje det same å skrive her på denne win98 maskina som det er å skrive på mi eiga laptop i Linux, vim. Forressten er eg lei av å skrive med svensk tastatur – dei har ikkje skikkeleg ö og ä, heller har dei ikkje apostrof over “o”-en slik eg ofte brukar.