Merkelapp-arkiv: Rebecca

På Kviteseidtur med Rebecca

I helga var meg og Rebecca på tur i Kviteseid. Der var det kufestival og kjempemoro! Eg storkoste meg – kjempeherleg å vera på tur åleine med Rebecca. Eg vonar me kan gjera det oftare.

Etter ein herleg køyretur over Suleskar til Kviteseid kom me til morfar sin hybel. Me helsa på han og fekk nøklane. Kom oss inn i det vannskada funkishuset og fann ut at det berre var eitt rom ledig. Det var fyllt opp av pappesker med ei lita dobbeltseng heilt på sida. Eigentleg er det ein sofa, men fungerer som båe.

Elles var det dritvarmt oppe i andreetasjen kor alt utanom badet er. Me måtte opp med vindauge overalt. Me sov gjennom natta og eg vakna i 5-tida – Rebecca var óg vaken, så me starta snakka og kosa oss. Det var heeerleg, kvit seng, fuglane song utanfor, ljoset frå sola skein inn og alt var kjempeherleg.

Rebecca et ostebrødRebecca i Kviteseid

Etter ein dusj sat Rebecca seg ned med pianoet. Det var kjempestilig ljos – så eg tok bilete. Det gjorde eg fleire gongar på turen. Tok ikkje bilete av stort anna. Sjå på galleriet. Eg hev ikkje tid til å skriva meir. Sjå på bileta :-)

Meg og Lab til Kviteseid!

Endeleg skal me på ein skikkeleg tur, meg og kjærasten min Rebecca. Me var jo på Amandus-tur, men det var jo ikkje tur-tur. Det var festival. Det er rett før eg set meg inn i bilen for å starta på den lange turen til Kviteseid. Me skal klippa plenen og helsa på morfar utanom å sitja lengje i bilen, sjølvsagt. Vonar det blir moro.

Kviteseid er ein flott plass i Telemark. Mamma vaks opp her og hennar foreldre har budd på same plassen sidan. No er mormor daud og morfar flytta inn eit par hundre meter frå det arkitektteikna funkis-huset. Det er ein butikk i det, – men i vinter var det ein vannskade; så heile huset er meir eller mindre ribba for ting og tang no. Eg anar ikkje korleis det ser ut der lengre, blir moro å sjå.

Eg kjenner meg og Rebecca byrjer få eit litt meir ekte forhald – det er godt å vita at det ikkje treng vera leikeforhald lengre. Etter 8 månadar (som me no hev vore saman) er me ikkje blinda av å berre vera saman lengre. Så me kan konsentrera oss om anna enn å berre gjera typiske kjærasteting (slik ein ikkje gjer med andre). No kan me gjera fleire ting som er genuint kjekke òg. Dessutan tek me heller opp problem istaden for å gå å tyggja på dei.

Uhm, men, eg må på do – så dra. Ugh, sikkert rush no. :-(

Forresten, eg veit det var ei minioppdatering. Men slik er det no ein gong, eg er ikkje så aktiv på å skriva for tida. Desto meir tid til anna ^^. Eg oppdaterte forresten av di eg såg Tor Eirik endeleg hadde fått litt inspirasjon.

Månadens video: Videodagbok frå Amandus

Eg skall prøva starta noko nytt. Kvar månad rundt den femte skall eg leggja ut ein video. Fyrst ut er videodagboka frå Amandus. Meg, kamerat Espen og kjærasten min Rebecca drog til Amandusfestivalen i Lillehammer for å representera ein film. Eg laga ein 6 minutters lang versjon av turen; sjølv om eg hev 2 timar og 30 minutt med råstoff.

Eg hev tenkt å laga ein podcast (ein RSS-feed) av videoane, men hev ikkje gidda finna ut korleis endå. Trur eg lagar dei for hand, gidd ikkje stressa med å finna eigna program til det. Er jo XML, enkelt. Eg veit ikkje heilt kva eg skall skriva til desse videoane, kanskje ikkje for mykje. Kom med forslag. Men før den tid; her er videoen:

Videoen er i Ogg Theora (eitt FRITT videoformat). Du kan lasta Amandus-dagboka ned, men må ha ein avspelar som VLC eller liknande for å sjå han. Avspelar som er bruka er GPL-a Flumotion Cortado Java applet.

Om eg får tilsaman 10 fornuftige kommentarar på dette, skal eg leggja ut heile Mmmmmbop-songen til meg og Espen. Eg fekk over 10 gode kommentarar, så her er heile songen: Odin og Espen syng Mmmbop (Ogg Vorbis).

Glaaaaaaaad i Rebeccapus

Oooh, eg er så GLAD i kjærasten min. Ho er superdupersøt og verdas beste kjærast. Ho er herleg, snill og veldig flink. Men mest av alt så er eg jysla glad i ho. No har eg ikkje sett ho på leeengje, og eg savnar ho faktisk. Eg ville vera med ho. No :(

Eg plar ikkje savna folk, så det må vera veldig spesielt. Eg skal sjå ho på fredag. Men det er jo leeengje til. Akk. Jaja. Det er vel eigentleg berre bra. Det er moro å savna nokon; kjenner ikkje på kjensla for ofte. Gler meg iallfall til eg ser Labeccapusen min igjen! :D Men. No. Må. Eg. Sova. Ikkje tulla meir. :S

Rebecca+Odin!!! :D

Ein fotoamatør tek overeksponerte bilete

Ååå! Vakkert bilete av den vakre kjærasten min Reb. Men AKK. KORLEIS INNI HELVETTE SATAN KLÅRAR EG TAKA OVEREKSPONERTE BILETE!?!?!? :(((( Nybyrjar :( Trudde eg heldt meg over slik standard.

Det var rart, eg hadde jo på automatisk (p) – med +0.3 EV… Kanskje eg trudde eg hadde det, men hadde noko anna :\ EXIF-informasjonen seier eg har hatt det på manuelt. Eitt bilete har eg take med (P). Off. Så dei fleste bileta eg har take i det siste er dårlege. Take av ein ekte fotoamatør; meg.

Rebecca, overeksponert

Då eg blei kjærast med Rebecca

9. Oktober 2005: Ah! Rebecca! :D Eg var på middag hos Rebecca og Miriam i går, etter eit «veddemål» eg hadde med Reb. Det var heilt utruleg koseleg, godt og intimt på slutten. Hihihih :D Heilt til slutt kunne eg ikkje dra; bilen var dau… Det var litt småflaut : )

Eg hadde vore med Hege og Monique tidligare på dagen. Skulle køyre Falke ut på Ølberg, så stakk eg innom i same slengen. Fiksa lett på datamaskina hennar som hadde alt for lite RAM. Supertreig XP-maskin. Rommet hennar var kjempefint, eg har berre sett det frå eine kanten før og ikkje særleg skikkeleg. Men det var særs flott :)

Etter me hadde truffe vonde klassekameratar av jentene på europris og dei hadde kjøpt hårfarge stakk eg til Reb og Miri. Tor Raymond hadde parkert bilen slik at eg hadde rundt 40cm klåring for å ryggje ut. Arh. Det blei mange fram- og tilbakekøyringar før eg var ute. :)

Eg fekk god varm klem av Rebecca då eg kom inn, Miriam rett etter. : ) Prata litt med mora før me tok maten opp. Reb og Miri et ikkje tomat, Reb åt ikkje guakomole (spelling!?).


Eg slutta å skriva dette innlegget der. Eg fann ut alle ville sjå eg var forelska i Rebecca (eg har endra tittel, han var kalla «Middag med Rebecca og Miriam» før). Hadde planar om å skriva det slik òg – for å så leggja det ut når me evt. hadde blitt samen. Heh.

Det var ei utruleg tid med masse usikkerheit, veldig spanande. Synd eg ikkje skreiv meir, eg hugsar sikkert ikkje like godt no, men kjenner eg må skrive litt iallfall. Om to år hugsar eg kanskje endå mindre. Ein del ting eg ikkje skriv, men slikt gløymer eg ikkje likevel ;-)


Tor Eirik: koss gjekk det igår? :)
Odin: ∗glis∗
Odin: Heheh :p

Me sat oss i sofaen etter litt, snakka masse. Lo og hadde det moro. Så gjekk me inn på rommet til Rebecca, det var ganske rart. Det var utruleg rart. Heh. Ok. Me sat på sengja, Miriam var så overtrøytt at ho hoppa rundt på golvet. Me hadde prikka litt på kvarandre, – så handa mi var plassert på Rebecca si. Me såg på Miriam som hadde show, medan me neesten heldt hender. Det kjem eit punkt kor slike ting blir flaue, men me haldt det stadig lengre. Då blei eg sikker på at Rebecca ville med ganske grei sannsyn bli kjærasten min.

Og, – hahahah – så Miriam det. Ho sto med hode på skakke, sto å lura på kva dette var for noko. «Javel?». Så gjekk eg, og bilen ville ikkje starta. Anita (mora) hadde lagt seg, men eg måtte vekkja ho. Det var kjempeflaut, men eg kan ikkje skriva om slike detaljar.

… Litt seinare la eg handa på kneet hennar, så la ho handa oppå mi, og slik sat me kjempelengje, haha, Miriam såg ned på det og smilte og fekk eit rart utrykk i fjeset; slik «eh, javel :|:p :)». Var så enkelt å forstå situasjonen då me nærast sat og haldt hender : ))

Meg, frå chatlogg med Tor Eirik

Neste dag

Dette var litt moro. Eg sende meldig til Reb om eg skulle vera med ho litt i dag. Eg kan eigentleg lima inn høvelege delar av chatloggen til Tor Eirik. Det blir enklere. Eg snakka med han rett etter eg hadde sykla heim frå ho.

Odin Hehe. Vel. Øhm.—Det var veldig rart. Veldig rart :)
Tor Eirik hehehehe, i’m all ears ;)
Odin Hah, er ikkje berre enkelt å vite kor å byrje. Ahvel, me sat i sengja – hadde massert ho tidligare, me hadde stirra kvarandre i augo utruleg lengje. Så klåra eg liksom ikkje meir skikkeleg, eg starta sjå ned, såg lengje ned – «hva tenker du på?». Såg opp. Smilte, såg ned.—Prøvde å sjå opp igjen, såg leeengje inn i augo. Snakka litt om det.—Så hugsar eg ikkje heilt; men til slutt sa eg noko som; Eg må seie deg noko. Det er litt, øhm. Rart.
Odin Eg er, … forelska i deg.
Odin Så blei det stille, og ho fortsatte å sjå meg inn i augo,—tri, fir,—«nei? (overraska glad)»,—så brukte me masse tid slik. Sa ikkje stort. «Jeg har jo likt deg lenge», sa ho.
Odin Ho hadde litt vanskeleg for å tru det, altså; spurde “seriøst?” eit par gonger.
Odin Snakka om at kjenslene der ho trudde det var slik eg var mot alle gode veninner o.l.—Men ho hadde tenkt mykje på det, om det var noko meir.
Odin Blei alltid utruleg glad då eg kom på MSN, eller då ho var med meg osb.
Tor Eirik hihihi :)
Odin Visste ikkje kva ho skulle seie osb : )) Tenkte mykje. Hm. Det var veldig rart alt det der. Såg mykje på einannan o.l.—Stakkar Miriam. : ) Var veldig rar stemning. Ikkje heilt godt for ho lille.
Tor Eirik hehehe, va miri og der? :)
Odin Ho var nede og såg på TV.
Odin Men ho kom opp eit par gonger.
Odin Då me sto på verandaen og ikkje klåra kysse einannan (stod næærme, ein mm nærare, ein mm vekk igjen—berre nokre få cm frå einannan, eg sto på føtene hennar) kom ho. Tok opp døra. “Eeehm, jeg tror jeg vet hva som foregår her…!”
Tor Eirik
Odin Ho ville ikkje gå, me sto ute, visste mora venta på ho inne osb. Snakka om det. Så sa ho bl.a. «Jeg vil kysse deg», men det gjekk liksom ikkje : p Så eg sa at me var så like at ingen ville take leiinga.
Tor Eirik aaaaaw :) litt synd at ingen av dåkkår endte opp me å ta iniativet då :)
Odin Nok av tid, sa det óg. : ))
Odin Tidligare på dagen gjekk me åt ytraberget… Eg bant foten hennar åt min, så gjekk me opp på eit lite fjell, heldt rundt kvarandre i ein time eller så då : ))) Me sto leeeeengje på toppen og såg utover, berre haldt om einannan. (dette var før sjølvsagt)
Tor Eirik hehehe, skikkelig søtt!
Tor Eirik avtalt å møda na igjen snart? :)
Odin Ho skal på overnatting imorgon, så, nei. Har ikkje det.
Odin Eg vil ikkje trø ned dørene heller :P Sjølv om eg ikkje trur det er eit problem for ho, så er eg redd for Miriam. – Og vil ikkje at mora skal synest eg er plagsom : ))
Tor Eirik hehehe :) går jo an å møtast andre plasser enn hos hu og, vettu ;)
Odin Ja. Ho må få vitje meg her neste gong kanskje : )
Tor Eirik mhm! :)
Tor Eirik regne med du e rimelig peppa nå? ;)
Odin Peppa? Hm. Eg må sove. Jobb imorgon! Masse framover.
Tor Eirik hehehe :) hmm, ikkje mye eksessiv energi? :P
Odin Soveenergi. : ) Det var veldig roleg alt saman der. Superroleg.
Tor Eirik hehehe :)
Tor Eirik du har litt å sova på inatt :)
Odin Lange klemmar, sto i utallige minutt : ))

Så blei me saman

Ho var i Haugesund, sende eit par meldingar. Ho tenkte mykje på det.

Riktig det, men jeg fikk tross alt melding av deg først der du sa:» Eh. Korleis går det? Tenkte eg skulle sende melding til deg siden eg har tenkt så mykje på deg no», eller noe sånt. Ta med det òg ;)

Kommentar frå Rebecca

Traff ho i byen, dro til meg. Alt var så kaldt. Kaldt og overfladisk. Veldig ekkelt. Sto der i mørket og steikte pannekakar. Ho på andre sida av komfyren. Eg gjekk på do – tenkte «aghrrr!!! :((( Dette er for dumt, eg vil ikkje stå heile 30cm vekk frå ho, eg vil vera nær». Kom inn, – ga ho ein klem. Slik blei me ståande. Det var herleg. Endeleg, etter nærast ein heil dag med skulte kjensler.

«Er vanskeleg å lata som ingenting», sa eg. Og kjende eg, veldig sterkt. Litt seinare kyssa me. Så, er resten historie og noko må ein halda for seg sjølv (om ikkje keier eg dykk meir allereie enn eg har!).

Odin Bond fiksar pcar rett før bygget sprengjer i lufta!

AHAHAHH! Dritkult! :D Eg er nett kome frå jobb, og der var alarmen i ferd med å gå medan eg hadde eit par rom med pcar eg fiksa på igjen. Det blei springing. Det blei høg puls og utruleg spenning! Hahah :D Var slik stemme ute i vrimleområdet (frå ein pc) som fortalte at alle måtte forlate bygget, alarmen gjekk snart. Nett som i ein spenningsfilm!

Ååå! Eg er så gira! Dessutan ringde eg Reb og skal bort der når ho er ferdig med å sjå film. Okok, går litt tilbake igjen. Det er sundag i dag, kvifor var eg på jobb? Jo, nokre speidarar frå tasta hadde døgna og hatt LAN på skulen. Difor skulle me vere med dei, dessutan måtte me ghoste ferdig pcar, og eg måtte sjå til å fikse dei som ikkje funka skikkeleg. Eg hadde ein kei dag på jobb i går, skreiv på eit innlegg om det; som eg viser her:

Lang dag på jobb

Arh. No er klokka kvart over seks. Eg har endå ein time igjen. Då skal eg heim og jobbe endå meir. Med firma mitt då, skal redigere for Pat som kjem bortom. Når han dreg kjem eg sikkert til å redigere på “Hva er det med Monica?”. Med andre ord over 12 timars arbeidsdag.

Vel, om meg og Pat blir tidlig ferdig vil eg sjå om eg kan dra åt Rebecca. Eg har fått meg kjærast, men har ikkje klåra skrive noko om det. Vil ikkje at det skal vere korkje klisjé eller kjenslelaust. Har rett og slett vanskeleg for å skrive slikt, treng vel tid på det :)

Eg får heller ikkje snylte middag av Rebecca og familien i dag, så det blir kanskje frukost (halvt grovt horn med smør, ost, skinke, egg og agurk) og nattmat (5–6 økologiske knekkebrød med smør og ost) som elles. Jaja. No stikk eg herfrå og gjer meg klår heime. Er masse speidarar som spring rundt i gangane her, får fullføre dette innlegget heime heller.

Tilbake

Åh, så original overskrift. Jaja, eg gjorde ikkje ferdig det innlegget som dykk ser. Men Pat kom, eg lagde middag (skulle vere omelett, men blei noko heilt anna – eg lagde fyrst “scrambled eggs”, så putta eg mjølk og mel i (wtf!?), dette åt eg med brød). Var litt godt, men eg lagde visst for to, så eg åt berre halvparten.

Meg og Pat jobba, eg var så trøytt eg kunne daue – eg var sikkert ikkje særleg moro å jobbe med :P Hihih. Vel, det blei betre. Mamma og pappa kom heim, pappa var dritsur, eg lo av han. Det fekk meg i litt betre humør. Han irriterer seg slik. Stakkars mann. Leve litt. Ikkje bry seg om ting som trass alt berre er ting. Eg hadde ikkje vore så mykje heime av di eg har vore med Reb, difor har eg ikkje sett at postkassa var 100% stappa og at bossdunkane framleis stod på vegen…

Eg jogga med Pat til bussplassen. Eg hadde tenkt å ringje Reb på tilbakevegen. Det gjorde eg. Godt å iallfall få snakka med ho. Ho hadde skrive eit innlegg om at me var kjærestar, men ikkje lagt det ut. Dette las eg og dagen var kjempebra etter det :D Ho har lagt det ut no; Beccaland – Jeg er forelska!. Eg var heilt frå meg av å lese dette i går! :D Ho har skrive så fantastisk herleg og kjensleladd, ei sann fryd å lese. Eg blei heilt vekk av det :D Hihi. Den elles keie dagen.

[00:53:06] Odin: Oooh, eg leser det Reb har skrive. Hahah :D (l) Ho er så søøøt :D

[00:58:09] Odin: Oooooooooh, fantastisk innlegg ho har, hekkan så flott. Du burde glede deg : )) hihi. Kan hende det tyder mykje meir for meg, då menmen ;) Er moro for deg óg, det veit eg.
[00:58:39] Inziladun: hehehe, jævla teaser ;) tihi :P
e litt morsomt ja :)
[00:58:55] Odin: Ååå, hahahah. Eg kan liksom ikkje slutte å superglise :D Hahah, eg er så lukkeleg : D
[00:59:17] Inziladun: hihihi, fancy-schmancy! thats a new Odin! ^^
[01:00:08] Odin: Eg skjelver slik eg gjorde då eg hadde sagt til Reb at eg var forelska, skjelver slik. Slik god, men likevel ganske anspent. : )
Sto slik og klemde ho, medan og skalv.
Hahah. Hihi. Skal sende melding åt ho; så veit ho at ho kan leggje det ut med ein gong ho er på pcen. : )

ODIN HAXXORZ SCHOOL

MEN! Hihi. No er me her i dag! :D Hadde sagt hade åt speidarane, meg og Geir (sjefen) hadde starta opp 29 pcar på det rommet dei satt; dei skulle tilbake til “skulemodus”. Elles har me reinstallert alle dei ~300 pcane på skulen for å få inn 5 nye skrivarar + oppdatere win98 (spypå) med sikkerheitsfiksar. Ein del av desse pcane fungerte ikkje då me var på runden i går. Difor sprang eg rundt å fiksa.

Eg såg på klokka. Wooow. Eg sprang åt neste rom. Eg kopierte HD-en frå ein pc til ein anna, peer-to-peer kloning, på dei som ikkje funka. Serveren var opptake med å ghoste opp speidarrommet. Eg visste no slo snart alarmen inn, – plutseleg høyrde eg høgtalarane ute i vrimleområdet byrja bråke; ein mannestemme fortalde at alle måtte forlate bygget, alarmen gjekk snart på.

Pulsen var oppe i halsen då eg sprang åt IT-verkstaden. Eg måtte pakke saman, slå av, låse. Siri og Hege hadde båe sagt “neivel då! (surt fjes)” av di eg ikkje hadde svara dei. Eg hadde sagt noko liknande før, då eg prata ein del med dei utan å få svar (var visst oppe og fiksa te) for å så heller stikke å fikse pcar. :) Men det var berre moro, som sagt, sjølv om eg lata som om eg gjekk litt missnøgd, haha :D Så sa eg raskt åt dei at alarmen gjekk snart, at eg måtte skynde meg.

Serveren hadde stoppa, ein av pcane hadde monga seg. Eg måtte springje ned på 151 å sjekke/fikse det óg. Eg fløy ned trappane og adrenalinet bruste, klokka tikka stadig mot alarmtid. WEE! :D Så spanande det var! :D Eg sprang rundt åt alle pcane og sjekka di, fann feil på ein (for liten HD for heile biletet) og kobla den frå. Så låste eg og sprang, sprang, sprang ut :D Eg elskar å springja på den skulen, alt er så ljost og fint. Kvit skule. Kjempefin skule :D

Eg låste opp ytterdøra og kasta meg ut, så byrja eg le. Masse, – eg var jo heilt mutters åleine på skulen – men hadde nokon sett meg må dei ha trudd eg var spinn hakkande gal :D Eg lo og lo. Så hoppa eg inn i bilen, ringde Rebecca, sat meg inn og køyrde heim med vindauge ope medan eg song kjempehøgt. Inne i tunnellen dei andre bilane ha høyrd meg. Hahah :D Så moro :D

Kriblande kjensle det der. I tillegg ser eg Rebecca igjen i dag ;D Hihi, snart, når ho er ferdig på kino. – Ah. Me skulle visst filme i dag, men det hadde jo eg gløymd – så eg var jo på jobb då. Stakkar Espen. Fann ut me kunne ha filma 16:15–18:30, men eg fekk ikkje tak i Espen, så det gjekk ei. Eg var veldig gira på filming – hadde sikkert blitt bra med dette humøret ;D Hihi. Jaja, me har avtale kl. 14 imorgon så. Best det blir bra då :D Jeppjepp! Eg gjer noko anna :D

Når vi døde våkner

Wee! Kom frå teateret nett, det var eigentleg planen at eg skulle vere der tidligare – men dagens gang har gjort det annleis. I siste delen av denne dagen (eg tek ikkje for meg den fyrste) har det vore jogging, forseintkoming, tusling i regn, kort møte, impulskjøp (vel, det treng ikkje vere materalistisk av den grunn! Meir impulshandling :P) og sist men ikkje minst; teatervitjing.

Hihih. Trøytt og fêl kom eg heim frå Randaberg. Eg har sitte oppe åt 3 på natta i helga og jobba med Sanitasfilmen, medan eg måtte opp 07 på morgonen for å kome på Randaberg. Dét kombinert med at eg faktisk gjer ein jobb der borte, eg går veldig mykje rundt i bygget, spring, hjelper, går på lunsj med pappa og anna moro utraderer nærast staminaen min. Heh. Vel, det er alltid mykje meir å gå på då, om ein er motivera. Eg slang meg ned på sofaen som eg har gjort etter eg starta siviltenesta, kvilte.

Skulle på teateret, prata med Monique og Rebecca – det ga meg som alltid liten tid. 20 min til eg skulle vere på teateret. Vêret var regnete (treng ikkje vere dårleg av den grunn!) og eg måtte jogge. Jogge-jogg. Kom ned akkurat i tide. Trudde eg. Våt la eg merke til at kjellerteateret var mørkt. Ingen der. Eg byrja rekne. Teateret startar 16, men eg er flytta åt den andre gruppa. Det varar 1t 30m, altså, mi økt startar 1730. Eg såg på klokka. Den var 1830. Yep. Det var jo moro.

Sende melding åt Rebecca om elendigheita. Hadde nett prata med ho om teateret, dessutan har eg omtrent berre hennar nummer på mobilen. Bibliotek, Geir IT, Labecca, Millam, Pizzabakaren, Skjalg/Pappa er nummera eg har inne for dei som måtte vere interessera. Eg jobber med å utvide lista, så send meg nummeret ditt! Same kva; eg hadde nok send melding åt Rebecca sjølv om eg hadde hatt 10 000 nummer; det var det rette å gjere trass alt. :D

Eg gjekk. Jakka open. Regnjakke. Vindstopper inni, open den óg. Skjorte heilt inderst. Den var faktisk igjen til ein forandring. Eg var litt kald tidligare på dagen, så då kneppa eg igjen. Men plar nærast alltid vise t-skjorta mi då, ikkje av andre grunner (trur eg) enn at Mamma har indoktrinert meg. Det er ho som har kledd meg opp heilt frå då eg ikkje hadde moglegheit åt råde sjølv ein gong. Men så har ho gjort ein god jobb; så ho får berre fortsetje… :D

Det hølja. Men eg gjekk. Fredeleg. Ah. Det var ganske moro. Eg gjekk i midten av vegen; på kvar side sto det masse folk stilt inntil veggane, eller dei gjekk under tak. Eg var åleine i midten av gatane då eg gjekk stillferdig ned mot Sølvberget. Det var folk rundtom, ein del faktisk; men det var nærast som eit kongeleg opptog. Eg gjekk med open jakke, gjennomblaut skjorte og våt-katt-hår nedover, rooleg. Ingen andre var rolege. Det var så herleg. Berre sjå på menneskja som stressa rundt. Ah. Regnet var herleg. Smalt hardt mot hovudet då eg stille gjekk over Arneageren, andre sprang.

Betala 75kr åt mannen på Mediabiblioteket, eg hadde gebyr, så såg eg Marius! Han sat på ein av pcane og dreiv på – snakka med han før eg lånte eit par nye cdar. (Rusher litt gjennom; eg er trøytt som ein, øhm, eit. Ehm. Ja. Trøytt iallfall). Eg gjekk mot bussterminalen; ingen månedskort der etter 18, neivel. Bruka lang tid på Rema 1000, eg hadde ikkje lyst på noko – men eg hadde no ein gong gått inn for å sjå om eg fekk den gamle kjensla. Hekkan, eg går inn i butikker av pür vane; eg vil jo ikkje ha noko!

Fann åt slutt lappar og sjokolademjølk. Jaja. Det åt eg på ungdomskulen (minus sjokolademjølk pluss cola) nemleg. Då eg gjekk forbi teateret blei eg plutseleg veldig gira (frå å vere trøytt), eg kom meg inn til billettluka og snakka litt med Hanne Tømta, teatersjÆfen med stor æ. Kjøpte ein billett åt «Når vi døde våkner» kl 2100. Det eg ikkje har sagt fram til no er at Rebecca skulle sjå dette stykket. Dette visste eg jo sjølvsagt, haha, det var difor eg kjøpte han. Såpass sjølvinnsikt har eg. Likevel så tenkte eg ikkje over det; eg sprang inn å kjøpte billett – heilt i hundre.

Oppover bakken byrja eg imidlertid tenkje litt igjen. Ehhm. Oi. Det var kanskje ikkje… Heilt. Sende melding åt Rebecca (ca noko som):

Eeehm… Eg kjøpte billett åt stykket, impulskjøp då eg gjekk forbi teateret. Dårleg gjort av meg å ikkje spørje. Er det greitt? :S

Ikkje nett slik, hugsar ikkje heilt… For dei som ikkje er heilt inne i alt saman; Rebecca kjenner eg frå ein Oslotur, eg har vore på vitjing hos ho og lillesystera ein gong og truffe dei 2 gongar på Sola Teater. Elles har eg vel eigentleg berre prata med ho på MSN. Tingen er at det var veldig frekt av meg å berre trengje meg på slik, eg visste ho skulle der med klassa, så hadde eg berre kjøpt billett. Det kunne jo fort bli ein rar situasjon. Nett no hugser eg ikkje alt det der som eg tenkte på, men eg var veeeldig bekymra. Dessutan svara ho ikkje. Var laaang ventetid.

Eg såg på mobilen berre for å sjekke. Åh. Der låg det jo melding, teite mobil. Det var greitt. Ååh. Endeleg bra :p Hehe. Det var ein enorm lettelse. Dårleg gjort av meg å gjere slikt. Men gjekk bra. Eg var i superduperhumør igjen, hihi, så moro, på teater ;D Visste aldri eg skulle det i dag då eg sto opp.

Traff Espen på vegen. Snakka med han ein del. Må sjå han oftare, han har jo ikkje sivilteneste så han er heime.

Teaterstykket var kjempebra! :D Eg satt med Rebecca og Inga (!!) som eg óg kjenner. Eg kjenner ho berre frå MSN, men har gjort det sidan jula 2003, så det er 2 år snart. Ho blei veldig overraska/overrumpla då ho fekk klem. Hahah. Hadde vel ikkje gått heilt opp for ho då ho såg meg; men eg såg straks på ho som den eg kjenner frå internett. Hehe :)

No er eg kome åt den delen eg eigentleg ville skrive om. Men eg er så tullete at eg har skrive fleire paragrafar tull (alt som er før sjølve teateret eigentleg); så no må eg berre leggje meg. Årh, dumme meg. Raskt samandrag; kjempemoro, stykke ferdig. Kjempebra. Stå utanføre og snakka med Rebecca, Inga, Penda (oops) og Hanne. Koos : ) Dei var sjølvsagt kjempekoselege. Men det har eg jo forventa og visst lengje då. Rebecca har eg jo møtt før, men overraskar meg alltid over kor utruleg koseleg ho er når eg ser ho igjen. :D

Gjekk til busstoppet; snakka; dei gjekk på; hadebra. Eg gjekk inn på Kiwi (kvifor!?). Åt slutt fann eg nokre druer. Camilla A sat i kassa, ho kjende meg ikkje igjen trur eg. Eg sa namnet hennar og snakka, medan eg såg ho ikkje visste heilt kva ho skulle gjere. Haha. Rart. Hugsar ho kom åt meg då eg ikkje kjende ho og sa; «Åååh! Du er Odin, blabla bla Lilla, blabla». No var det motsett. Hmm. Vel. Ho må ha hugsa meg sidan eg trass alt har sett ho eit par gonger. Jaja. :p

Så, fina vere. Hmmm. Diverre blei dette langt i frå det eg hadde tenkt. Menmen, leggjetid blei passera for 40 min sidan allereie! Så det har ikkje vore anna enn hastverk her. Får gjere det opp ein anna gong! Dritkul dag iallfall! :D Slutten av dagen var best, slutten av teksten verst ;)

Sandvolley på solastranda

I dag var me på stranda! Sola strand. Wohoo. Det var kjempekos. Vatnet var superdupert! Sola var ikkje for varm. Vinden var ikkje plagsom. Sandvolleyen var moro. Perfekt med andre ord. Traff på Rebecca tilogmed. Fekk lese i boka, og tidlig på dagen fekk me filma litt. Bada to gonger. Dagen i korte trekk :]

Filminnspeling på «morgonen»

Meg og Espen hadde eigentleg satt denne dagen av til filming; sidan me har kome fram til at me skal dra til austlandet saman med Tor Eirik så er filmdagane knappe igjen. Kan hende me vil slite med å få filmen ferdig. Håper for all del ikkje det; men me har jo ein del igjen. Likevel har me take eit lite skritt kvar dag. Sidan me redigerer med ein gong me har gjort opptak går ting litt raskare enn normalt.

Me ville ikkje la alt gå til spille, så me fann ut at me skulle skyte litt av scene 2 før strandturen. Espen prøvde å vekkje meg via MSN, men eg hadde visst skrudd ned høgtalarane… Bummer. Eg sto opp i 11:45-tida, eit kvarter me eigentleg skulle starta. Espen kom bortom, men me fekk ikkje tak i Morten – som speler Torlaus. Me kunne take klippa utanfor huset til Torlaus utan han, men det hadde vore kulare med han. Diverre fekk me aldri tak i han, ringde på huset òg – men var ikkje heime.

Dei Metakognitive; Torlaus sitt hus. Bilete take frå filmen.

Så me filma utan han. Eg demonterte postkassa vår, og henta fisketråd. Me gjekk åt huset i mosvatnet, der Martin Müller bor. Eg hadde allereie ringd på to gongar tidligare på dagen, men ingen var heime. Eg ringde ein ekstra gong på for å sjekke. Ville jo spørje om me fekk lov; antok me gjorde det – men greitt å spørje! Ingen. Neivel. Då får me starte då. Satt opp kamera og hang postkassa på plass. Var litt stress, så sto litt å fikla med det. Plutseleg stikk eit hovude ut av vindauget i andre etasje og spør kva eg driver med.

Eg blir jo overraska, forklarar at me har ringd på for me ville spørje om lov til å filme. Han kjem ned. Snakkar litt med Martin. Han er tysk og kan ikkje norsk så veldig godt (seier han), snakkar litt om huset osb. Koseleg fyr :) Me får lov til å filme, ingen problem. Lurer på kva selskap me er frå, heh, kunne jo sagt «Velmont film» eller «eitpersonsføretaket Odin Hørthe Omdal» – men sa det var eit sommarprosjekt. Er jo eigentleg dèt det er :)

Me filma oss ferdig; merka fort at me kunne trengt ein assistent til lyd og lys, men Tor Eirik måtte pakke. Diverre. Hadde vore enklere med han tilstades, kanskje me kunne fått litt betre bilete òg då. Men trur dei blei greie, har endå ikkje redigert det. Espen og Tor Eirik kjem bort seinere.

Solastranda

Me traff Tor Eirik på veg heim frå innspeling. Eg sprang opp og ned for å gjere alt i stand. Erlend ringde og var utolmodig. Køyrde ned til dei og vidare til Sola Strand Hotell, Erlend ville ikkje køyre fyrst – han fekk nett lappen. Erlend hang litt etter sidan han ikkje haldt «flyt i trafikken» som det så fint heiter. Men kom inn i kø, så dei tok oss heldigvis igjen.

Sandvolley på solastranda, blokk!

Espen, Erlend, Tor Eirik osb hadde kjøpt sandvolleyballnett. Erlend og Tor Eirik stressa fælt med nettet. Til slutt ville eg hjelpe til. Var ikkje så vanskeleg viste det seg. Etter mykje tulling var det oppe – og det stod! :D Wohoo. Fantastisk. Så spelte me litt, utan å telje poeng. Var kjempemoro. Alle var med i spelet og me klåra faktisk spele, ikkje noko knyss. Etter me hadde fått varma opp starta poengtellinga. Det var kjempemoro. Eg som aldri har vore god i spel kunne tilogmed vere med utan å gjere skam på laget. Kjempekos! :D

Rebecca

Me var godt inne i spelet, eg serva (øhm, sørva? :p) og klåra det faktisk. Hadde berre slått ut ein ball trur eg. Det gjekk to jenter langs stranda. – Eg synest å kjenne ho eine igjen; og hadde eg ikkje rett; var jo Rebecca! :D Blei veldig overraska. Sjølv om me er på deira, eh, territorium (:p). Var utruleg moro å sjå ho. Fekk utveksla nokre få ord, men veldig lite. Eg var diverre midt i spelet. Eg serva litt sånn halvdårleg og traff rett i nettet. Heh. Er typisk slik når ein mister konsentrasjonen. Var plutseleg noko meir interessant enn sandvolley. :)

Me spelte ferdig. Meg, Tor Eirik og Espen vann 21–16 (eh, trur eg :)). Etter det spelte meg, Tor Eirik og Erlend; me tapte, men ikkje alt for mykje. Trur eg. Eh. Hugsar ikkje så mykje av dei tala. Eg var iallfall utruleg lysten på å grille. Så det gjorde me.

Hønemor Odin på grilltur med kyllingene

Grilling pÃ¥ Solastranda, Henning og EspenEg hadde sjølvsagt gløymd lighter. Eg har av og til med meg lighter, men er sjeldan sidan eg ikkje røykjer. Ingen av dei andre røykjer heller (sunn gjeng ;D), så ingen lukke der. Tor Eirik blei sendt ut på oppdrag for å finne fyr. Han kom med ei eske med fyrstikker. Prøvde å tenne på. Gjekk ikkje. Prøvde på ny, og på ny. Men så stoppa eg. Ville ikkje bruke opp alle fyrstikkene til dei hyggelege folka me hadde lånt av! Erlend og Tor Eirik sprang og fann eit handkle. Så laga me ein tett luftborg og fekk tent eingongsgrillen. Supert!

Dei andre sprang ned for å spele meir, medan eg og Espen blei sitjande å passe på grillen. Etter litt la eg på 6 pølser. Eg snudde dei. Og då dei var klåre ropa Espen på resten. Eg fann fram pølsebrødet og gjorde klår ei og ei pølse. Ga dei direkte til «køen» med folk. Utruleg kor varmeresistante hendene mine er blitt; eg betjente grillen med berre hendene. Det kunne eg aldri ha gjort før. Eg snudde pølsene og flytta på dei utan at det gjorde alt for vondt. Supert! :D

Då alle hadde fått pølse, la eg på eit par nye før eg tok mi. Nokon hadde byrja snakke om at eg var nett som ein familiefar som sat og grilla pølser og laga i stand; medan ungane sprang rundt å leika. Hm. Var jo på ein måte meg og Erlend som tok «ungane» på tur òg då. Sidan me køyrde dei ut. Seinere oppføyrde eg meg òg som ein far, då eg lot «ungane» leike, medan eg las bok. Same kva, pølsene var gode. Dei er altså ingenting mot Idsøe-pølser. Var berre vanlege ikkje-fullt-så-supre-Gilde-pølser. Men likevel, alt take i betraktning. Var godt :)

Joggetur

Etter meg og Tor Eirik hadde skuffa i oss ca. mange pølser (Vidar den luringen åt berre 2!) ville eg sjå om eg kunne finne Rebecca. Det hadde vore utruleg moro å prate med ho. Eg trudde eigentleg ikkje eg ville finne ho, men joggeturen ville vere fin likevel. Eg sprang i vatnkanten og la merke til kor utruleg mange brennmaneter som låg i kanten. Heilt sjukt! I Kroatsia såg eg éin. Her var det minst 100 på det korte strekket eg hadde jogga til då.

Jogga, jogga. Langt. Eg såg etter Rebecca. Fann ho ikkje. Kom til enden. Plutseleg høyrer eg ein kjend stemme «Odin!». Snur meg. Ein kis med kite. Det er jo Gøran! Hihih. Min gamle klassekamerat frå GK. Kjekk fyr. Eg hjalp han med å halde kit-en medan han fiksa trådane. Så skulle han teste han. Den digre «dragen» føyk opp i lufta. Gøran føyk òg. Nærare 3 meter opp (!!!). Var heilt utruleg! Han kasta seg ned for å stå imot – og raste bortover den grunne botnen. Hehe. Sjukaste. Stilig det der.

Eg sprang uti vatnet og slo hovudet mot ei bølgje. God og blaut. Shortsen min var blaut. Hmm. Varmt vatn iallfall. Eg og Espen var å sjekka det. Espen syntest det var kaldt, eg syntest det var varmt… Jaja :p Eg jogga tilbake. 10 kitesurfere ute, 4 på land. Ganske mange. Er visst populært det der. Var ganske nytt for ikkje så lenge sidan. Eg jogga litt lengre uti vatnet no, var allereie blaut så. Sola var herlig. Herlig temperatur.

Bading og bok

Såg ikkje så mykje mot land lengre. Berre litt, måtte dobbeltsjekke at eg ikkje hadde springe forbi Rebecca. Såg to andre volleyballnett på tilbakevegen. Men dei mangla oppmålt bane-taug som me hadde :) Då eg kom fram ville eg ikkje bli med å spele igjen. Eg ville ut å bade med Vidar som var uti. Eg sprang ut og hoppa raskt i havet. Kjempeherlig! :D Me svømte litt. Så gjekk me inn. Eg sat meg ned i sanden og starta å lese på boka mi, skrive av Dalai Lama.

Ein heilt utruleg bok! Mykje av det som står der er akkurat det eg har tenkt sjølv då eg var i Oxford. Er så inspirerende å lese. Det var noko som interesserte meg spesielt med det eg las på stranda; dødsfasen. Kjempeinteressant å sjå kva buddhistar trur skjer då dei døyr. Opplyste menneskje (som er «liberated» som det heiter i boka) kan gå gjennom denne fasa sjølv; til dei kjem til «clear light», som er det djupaste medvitet. Dette er så fantastisk at eg ikkje gidd skrive noko om det her. Den boka er seriøst kjempekos :) Lærer så mykje om Buddhismen.

Heimtur

Så var det badetid. Igjen. Dei andre ville bade òg. Etter dei hadde feiga seg i lang tid var alle under. Me bada ein del, til eg blei litt kald; «inn igjen» sa eg, og fekk raskt «ja». Fekk pengar for mat og grill, så køyrde me heim. Tor Eirik og Espen skulle bortom her etter dei hadde dusja, berre Tor Eirik kom. Skulle redigere det me filma i dag, men kom ikkje lengre enn til å digitalisere klippa. Jaja, noko å gjere imorgon då. I dag har forresten vore ein kjempefin dag! Må gjenta det der! :D

Nota bene

Så blir ikkje ting alltid slik ein trur. No er klokka halv 3 (igjen!! :( ) – dette skulle bli ein kort tekst og eg skulle leggje meg tidlig. Tak ein titt på dette:

[01:19:49] Odin: Eg skriv litt om volleyturen i dag.
[01:19:51] Odin: litt
[01:20:42] Espen…[Bæbu]: hehe

…snakk om sjølvbedrag.