Merkelapp-arkiv: Ringjert

Uproff masseepost til NMU-medlemene mine

Sit her og et pestopasta med tørka tomat og stirrer inn i Foss, den bærbare maskini eg snart må levera att til Randaberg VGS. I dag hev eg skrive epost til mange menneskje, og han vart ikkje so alvorleg som han kannhenda burde. Sender du epost til mange må det nemleg vera gjennomtenkt og alvorleg. Synd eg er so inn i hampen dårleg på nett dèt.

Tingen er at… Vel. Eg trur eigentleg straumbrevet talar for seg sjølv. Eg skreiv tvo stykk; eitt som gjekk til Sogn og Fjordane folk (omgplz, kom på sumarlæger, han er jo spesielt laga for DYKK) skrive på Sogn og Fjordane-nynorsk, og eitt på normal-nynorsk til resten av fylki mine; Finnmark, Buskerud og Aust-agder – ikkje akkurat nynorsken sine sterkaste kjerneområde. Eg legg berre ut den siste, som var mest usakleg:

Hei, ein liksom-telefon frå meg; sumarleir

Hei!

Mitt namn er Odin Omdal Hørthe, og eg er områdeandsvarleg for deg i
Norsk målungdom. Eigentleg skulle eg (for lengje sidan) ringt rundt
til alle fylka eg har andsvar for, men eg har jobba i Stavanger og
reist. Dessutan likar eg dårleg å ringja folk utan at eg kjenner dei
(kjenner meg litt som ein telefonseljar, æsj). So lat som om eg har
vore flink sentralstyremedlem og ringt deg, omtrent slik går samtala:

«Hei! Dette er Odin som ringjer frå Norsk Målungdom :-) »
Du: «Hallo»
«Har du eit par minutt, kannhenda?»
Du: «Jao, det har eg vel.»
«Flott! Jo. For du skjønar, me har ein sumarleir i desse dagar – har
du fått informasjon om han?»
Du: «Ja.»
«Ja, han er 8. juli og det vert jysla kjekt og (blablablablab), sooo
eg lurte på om du hadde lyst til å koma på den?»

Her svarar du anten:
* «Ja»
* «Nei»
* «Berre litt» (som tyder: eigentleg ikkje, men eg prøver å vera snill)

Svarar du «Ja» (som ganske mange gjer, yey!) so følgjer eg opp:

«Men, BADABOM (denne ljoden lagar eg): har du TID!?»
Kor du då svarar: «Nei»

Eg vert ganske skuffa:
«Å. … Ånei. Nei-nei. Synd. Hmm.»
«Kannhenda ein annan gong?», prøver du å trøysta
«­Ja, kannhenda det… Hadebra!»
«Hade!».

<klikk>

MEN: nokre få gongar mellom alle desse 1000 folka eg ringjer so er det
nokon som svarar at dei har tid, då veit eg aldri kva eg skal seia
for eg har då vitterleg ikkje manus for slike særs sjeldne svar
(neidå, eg har ikkje manus i det heile teke, men eg vert heilt sett ut
av folk som faktisk kan koma).

Tingen er då, det er prøver å få fram med denne alt for lange eposten
(orsak!) er: er du ein av desse folka som 1. har lyst, 2. har tid? I
det litt meir seriøse hjørna so er det kjempemoro, og me vert rundt
35 stk, so ikkje for mange og ikkje for få.

Eg vonar du kan koma. Spør meg verkeleg om det er noko! :)

– –
Beste helsing,
Odin Hørthe Omdal <test@s0.no>
http://www.velmont.net

Og elles, jobb jobb jobb

Elles hev eg sitte heile dagen på kontoret mitt hjå Nei til EU. Det er ein diger sekk av uppdrag eg kann velja mellom, det er ikkje alltid like enkelt å velja. So eg gjer litt her og litt der. Eg hev mellom anna skrive eit intranettsystem frå botnen til NTEU. Eg lette lengje etter noko ferdigskrive, men fann aldri noko som passa det me trong. Fann det nesten fleire gongar, men nesten riv ingen mann av hesten som me segjer.

Nei til EU intranett

So eg skreiv mitt eige. Starta med å skriva god kode, so fann eg ut at det berre var eg som kom til å hacka på det lell – og eg kunne like godt gjera det den raske vegen. So eg skriv no OK kode utan superavansert og gjennomtenkt oppbyggning.

Folk loggar seg på med sin vanlege brukar og passord (jadå, det brukar LDAP). Dessutan brukte eg litt tid på å læra meg mod_rewrite skikkeleg slik at eg kunne laga flotte URL-ar som gav meining til brukarane. Eg er godt nøgd.

Eposttenar, med dspam osb

Eg sette òg upp Kanin, ein enkel og grei firewall+gateway/router+dnsserver+dhcpserver. Og Rev, ein eposttenar som brukar Postfix og Dovecot, i tillegg til dspam for spamfiltrering. Spamfiltreringi er statistisk og må trenast upp av kvar enkelt brukar. Alle kjem til å måtta bruka IMAP frå no av, for spamfiltreringi avheng av at brukarane legg spam i SPAM-mappa, og tek ut ekte epost frå den same mappa. Eg ville gjera det enklast mogleg for brukarane. Eg er likevel livredd for å setja det i verk. So langt fær eg ingen spam på adressa mi test@s0.no, so eg fær ikkje testa dspam. Eg hadde sett upp SpamAssasin og var godt nøgd med det, men so måtte jo torstehu koma med eit betre framlegg. Same kva, det er sett upp.

Elles

Det er masse elles. Men alt til sin tid. Klaus hev umtrent flytta ut, so eg eig meir eller mindre roterommet honoms («vårt») no. Fylg med på Victor sin freistnad på mangfasesvevn og les kannhenda litt um min eigen svevnfreistnad som eg gjorde for meir enn eitt år sidan.

Ah, forresten er det sumarleir snart. Det VERT dritbra, so kom, kom, kom. :-)

Lag i Årdal!

Yey! Eg kjenner det vert mykje NMU-relatert her no for tidi, men det tek all tidi mi no for tidi. Og, ja, førre setning hadde tvo for mange «tidi» i seg. Men eg syntest det var litt moro. Dessutan er det tøft med so mange i-ar. Same kva, det ser no ut til at det vert lokallag for NMU i Årdal! Det er jo megasupert. Eg kjem til å draga vestyver til Sogn og Fjordane mellom 25. til 30. november og vera med på mi fyrste lagskiping. Og eg gler meg noko heilt enormt! :D

Ringjert

Eg hev ikkje fortalt um ringjertane me hev i Sentralstyret i NMU, dei gjeng ut på at me ringjer medlemane i området vårt. Eg var heilt ekstremt redd for dette då eg starta; eg ringde ingen (utanom Jostein Avdem Fretland, som eg visste var ein skitbra mann). Etter eg hadde fått kjenna organisasjonspisken starta eg å ringja lell; det viste seg at det var omtrent ingen som svarte. Eg ringde og samtalane gjekk slik som dette:

  • Meg: Hei! Dette er Odin Hørthe frå Norsk Målungdom som ringjer!
  • Person: Åh. Hei.
  • Meg: Hev du litt tid? (Her smiler eg litt ekstra, eg hev ikkje peiling um det er mogleg å høyra slik :P)
  • Person: Ja, hev vel det.
  • Meg: Ah, ok…

På dette punktet byrjar eg seia allslags rare ting. Nokre gonger pratar eg um at eg skal spyrja um fleire ting (ganske teit). Andre gongar spyrr eg um dei hev fengje brevet frå oss for nokre vìkor sidan (dette fann eg ut var lurt å spyrja um etter litt (med hjelp frå Jens)). Det pla enda slik iallfall:

  • Meg: … Sooo, det eg prøver å seia er; hev du tid og lyst til å koma på ideologiseminaret?
  • Person: Naai, eg trur ikkje det, du.

Etter det skulle eg spyrja um det var mogleg å få til noko lokallag på plassen – det vart eg betre til etter litt.

  • Meg: .. Eh, korleis.. er folki rundt deg? Er dei, uhm, moglege, eh, målungdomar? :P
  • Person: ???
  • Meg: Trur du det er von for å få til eit lokallag?
  • Person: Njaa, trur ikkje det.

Ånei. Det var yverraskande, du. Nei, men eg er eigentleg litt slem her, for eg hev eit stort fylke som er heilt fantastisk med masse kule folk; Sogn og Fjordane. Det var fleire kule folk i Årdal fann eg ut, plutseleg varte telefonsamtalane 15–50 minutt og ikkje 2. Me gjekk nøye gjennom stoda for nynorsken i Sogn og fortalte ein del um NMU sentralt. Ganske koseleg. Eg lyt ikkje skriva namn, men generiske førenamn bryr ingen seg um; so eg hadde sers koselege samtalar med mellom anna Eirin, Merete, Kristine og Anette. Anette sa faktisk ho ville koma på idsem (Ideologiseminaret), eg visste ikkje kva eg skulle seia:

  • Meg: So, hev du tid til å koma på idsem?
  • A: Ja :-)
  • Meg: Aah, haha ja, dumme meg, det er jo ikkje det eg skal spyrja um fyrst; meir viktugt: hev du lyst til å koma på idsem.

Her kann eg jo ikkje seia anna enn at eg venta å få eit «nei :-)» (med smil, sidan Anette saman med resten NMU-medlemene i Sogn og Fjordane er ekstremt koselege og hyggelege).

  • A: Ja, det vil eg gjerne.
  • Meg: Eh. … Å? Ehh…

Plutseleg vart eg mållaus, etter eg hadde prata som ein kanon i mange, lange minutt. Eg ville ikkje verta fort ferdig med samtala, so eg hadde utsett idsem-spursmålet lengje; då eg fekk positivt visste eg sjølvsagt ikkje kva eg skulle gjera. Men prøvde til slutt å ro meg ut or det:

  • Meg: … So, eh, bra. Av erfaring er det ikkje det folk seier. So. Ja. Eg veit ærleg talt ikkje kva eg skal gjera når du seier ja. Kann du seia «nei» heller?
  • A: Ok, … nei, det vil eg ikkje.
  • Meg: Ah, mykje betre!

Det siste der med «nei» var sjølvsagt berre tull. Meg og Anette la seinare planar um å taka yver verdi i tillegg til å finna ut korleis me skulle få fiksa transport til Oslo. Til sist viste det seg at ho ikkje fekk lov til å reisa lell. Menmen, neste år. :-)

Ut av den enorme avsporingi

Eg skulle gjerne skrive endå meir um kor kult ringjert vart. Eller kor mykje mindre skræmande. Det fær vel heller liggja. Same kva, etter ideologiseminaret hadde hadde eg endå tettare bånd til Sogn og Fjordane, og visste at einaste moglege vegen var opp, opp, opp. So med nytt mot ringde eg att til Årdal, der eg tenkte meg og Mariell skulle starta lokallag. Eg fekk prata med… Nei, eg må slutta å nemna namn. Er ikkje snilt. Same kva, eg fekk prata meir med hyggelege menneske i Årdal. Eg visste sjølvsagt allereie at dei var tøffe, kule og nynorske (+ viljuge til å starta lag) so det var ei sers enkel økt.

I dag ringde eg endå litt meir, og no er eg heilt sikker på at det vert lag i Årdal! :D Eg gler meg slik til å reisa og skipa mitt fyrste lag, vel, det er jo eigentleg langt i frå eg som skipar laget – men eg fær vera med! :D

Forresten, eg hev framleis ikkje fengje sagt det: sjølv um målungdomane i Sogn og Fjordane er til å eta upp, so hev 90% mobilsvar på. Det er heilt utruleg irriterande. Dei er nærast umoglege å få tak i. Eg kann ringja 10 stk, og med 10 mobilsvar på rad.

No må eg snart byrja ringja um ugjelda medlemspengar; eg tenkte i byrja det var skummelt, men so sa Jens at folk vert glad for at du ringjer.

  • Person: Åå!? Hev eg ikkje gjelda medlemspengane, nei, det må eg få gjort – send ei ny rekning!
  • Jens: Ok!

Når sant skal seiast so er det ganske logisk, ofte hev folk meldt seg inn i NMU for å vera medlem :-) Eg vart glad då eg vart minna på å gjelda medlemspengane (for eg gløymer jo alltid slikt).

So til slutt

Yey!! Lokallag i Årdal! :D Eg hev framleis ikkje vore i Sogn og Fjordane, men no skal eg dit um alt gjeng bra! Då er det ikkje mange fylke att fyrr eg hev vore i alle. Eg trur faktisk det er det einaste att, det må eg sjekka til neste gong. Kannhenda Hedmark manglar. Reiseskildring frå Årdal um tvo vìkor. :]