Merkelapp-arkiv: Språk

Lite hjelpeviljuge fangevoktarar

Eg stod tidleg upp i dag og var råsvolten. So eg stakk på Mega for å handla litt. Der las eg avisframsidene slik eg alltid gjer, og hang meg spesielt upp i noko Bergens Tidende hadde skrive:

Eg las dette båe 4, 5 og 6 gongar og forstod framleis ikkje kva dei hadde skrive. Jojo, eg forstod det godt, men eg kunne ikkje forstå kvifor kriminalomsorgen på vestlandet skulle meina noko slikt. Viss du ikkje fekk det med deg i biletet er det denne teksten eg pratar um:

For få ansatte gir fangene mulighet til å drive kriminell viksomhet, mener ledersen i kriminalomsorgen på Vestlandet.

Hæ? Men er ikkje det ein god ting! Me vil vel helder at fangevoktarar mogleggjer kriminell verksemnd, enn at mange gjer det!

Eg ville no helder meina at dei tilsette som faktisk «mogleggjer» at dei innsette kann driva kriminell verksemd burde sparkast. At nokon av dei i det heile teke let dette henda er alt for mange! So mi setning vert helder:

I fylgje kriminalomsorgen finst det fengelstilsette som gjev fangane mogleik til å driva kriminell verksemd. Same kor mange elder få det er so er det for mange, meiner Odin Hørthe Omdal og segjer kriminalomsorgen midt i mot. Få slutt på det, legg han til.

Dersom nokon trur eg ikkje fekk med meg at dei eigentleg meinte «Mangel på fengselsvaktar fører til at innsette fær driva kriminell verksemd i løynd», so kann dei taka det heilt med ro. Eg såg det då eg las resten av teksten. Men inga orsaking for å ha so flaut dårleg språk på framsida til ein so stor avis!

Nynorsken og dialektane, IKKJE dialektane og nynorsken!!!

Eg hev starta høyra på «Språkteigen» på statskanalen vår sin kulturkanal; NRK P2. Etter no fleire år i NMU og hard skulering, ein heil haug ordskifte og eit lass med leste sidor um språkstoda i Noreg hev norsk språkstode og nynorsk vorte eit slags spesialfelt1 for meg. Ei inngåande forståing av nynorsken, kva han er for noko og kva som er styrande for kva språk me vel.

PS: Alt dette er meiningar – og det er ikkje NMU sine meiningar. Det er mine provoserande tabloide meiningar der eg ikkje underbygg det eg seier på ein god måte. NMU er for alle, inkludert bokmålske «nynorsk er fint i dikt»-folk(!)

Ah. Gah. Ferdig med det, eg gidd søren meg ikkje pakka ting inn – det gjeng inni potetsekken treigt og eg vil veldig gjerne verta ferdig med å få ut meiningi mi. Då drit eg like godt i um ikkje heile verdi heng med meg. Det hev teke meg tvo år å forstå mykje av dette sjølv, so eg trur neppe eg klarar overtyda ein einaste maur um noko som helst i mine små, halvleselege innlegg på netsida. Men ARGHRGHR, eg vert so inn i hampen sint når eg sit på t-banen og høyrer på Språkteigen og det vert sagt so mykje idiotisk teit der.

Ok-ok, ikkje idiotisk teit, men lite nyansert og ekstremt lite fornuftig. Altso; ingen intellektuelt ordskifte, men det same vrøvlet me høyrer gong på gong av folk som ikkje hev sett seg inn i saki. Sjølve folki i ordskiftet er fjonge og bra, eg er stor tilhengjar av verki deira båe tvo – men eg vert vel meir vonbroten på verdi (altso Noreg) når det vert sagt so mykje opplagt platt, keisamt og utruleg lite oppbyggjande. No veit framleis få kva eg pratar um; men eg skal prøva å seia det utan å forklåra stort (so det er stor grunn til at du (med rette) fnys av det og tykkjer det sers feil):

Nynorsken var ikkje, er ikkje og bør ikkje verta talemålsnær!

Heile navla landet hev ei feil og ukorrekt oppfatning av kva nynorsken er. HAN ER IKKJE TALEMÅLSNÆR OG MÅTTE GUD FORBODA AT HAN NOKON GONG VERT DET! Det er 1000 dårlege argument for dette, men òg ovmange fantastisk gode. No vrir du deg sikkert i stolen og seier høgt «Men kva med dialektane, Odin, DIALEKTANE!», slik at nabokatta må leggja hovudet på skakke og lura på um du er ein av dei som helst burde vore hjå syster hennar som er ein institusjonskatt på Dale2.

«Jadå, din hekkans masekopp», seier eg då og ser olmt opp i vêret for å visa at eg himlar med augo av deg.

Det verste er sjølvsagt at eg berre brukar masse hersketeknikkar på deg utan å eigentleg forklåra kva eg eigentleg meiner. Difor kjem du altso automatisk på bakbeina og tenkjer eg (kannhenda rett nok) er ein stor idiot, medan du fyrer laus fleire slemme setningar: «Ja, det var då jammen meg konstruktivt din hekkans drittsekk».
«Åja!? Og du då, din vesle parasitt av ein møllsleikande…», prøver eg fyrr eg kjem på ein betre idè og ser filosofisk ut i lufti; «Ja. Kva er me eigentleg? Er me i det heile teke? Kven er eg? Og kven er du? Finst du? Finst eg?».
Ganske raskt forstår eg dette er berre teit og kjem igjen på andre tankar, men fyrr du vert redd so kann eg avsløra at me er inne på sporet att; me er attende til saki, eller «målsakji™» som eg hev sett ein idiot skriva på kvar artikkel som hev noko med nynorsk å gjera. Han er mindre… nei, han er minst kul synest eg. Men so er eg på viddene att.

Eg tenkjer kort på viddene i Nord-noreg der eg var på tur, fyrr eg atter ein gong prøver å spora inn på det eg liksom skal seia noko fornuftig um (det trur eg du allereie hev mista trui på).

«Ja, du ser. Hmm. Kvar var eg no?», seier eg fyrr det gjeng upp for meg at dette faktisk ikkje er ein samtale, men ein teit tekst og at eg difor berre kann lesa det eg hev skrive fyrr. So her var eg: «Kva med dialektane, Odin?». Ahh. Ja. Kva med dei? Denne forferdelege forpestingi av norsk språk som eg er programforplikta å elska sidan eg er medlem i NMU? Åja. Dei dialektane ja.

Det førre eg skreiv er vel eigentleg ikkje det eg meiner, men eg la det til sidan mange sikkert trur eg meiner det. Diverre må eg skuffa dei. Eg skal heller prøva å svara på «Kva med dialektane, Odin?».

«Kva med dialektane, Odin?»

Dialekt er fint, dialekt er best, dialekt er det som eig mest. Det kann ein seia, og få vil mukka (ymta motførestellingar). Det er jo bra. Og det er sant, dialekt og nynorsk heng faktisk saman. Eg likar dialektar. Likar spesielt jentor frå Vest-telemark og Sogn og fjordane. Uhm, måten dei pratar på altso. Sikkert mange av jentone òg, men det er ikkje poenget. Eg hev berre godhug for dialekt. Ja, eg elskar dialektane til og med, um eg fær seia noko so på kanten. Det eg ikkje elskar, er at folk trur at nynorsk == dialekt.

  1. Nei, nei, nei, nynorsk er ikkje det same som dialekt.
  2. Nei, nei, nei, nynorsken skal ikkje vera det same som dialekt.
  3. Nei, nei, nei, dialektnær nynorsk er ein styggedom – ikkje noko me bør prøva å jobba for.

Problemet mitt her er at det er so ekstremt mange som meiner 3 er feil. Altso; dei kann seia ting som:

  • «Du hev nynorsknær dialekt, difor må du skriva nynorsk»
  • «Nynorsknormalen må vera vid slik at eg kann kjenna meg att i han og skriva dialektnært»
  • «Det vert enklare å læra nynorsk når du brukar di eiga dialekt som utgangspunkt»

Alt dette meiner eg er riv ruskande feil og grunnfest i ei feil førestilling um kva nynorsken er; ei nedskriving av dialekt.

Kva er nynorsken då?

Nynorsken er eit systematisk språk tufta på fellestrekk i alle dialektane i heile Noreg.

Ikkje ein, ikkje tvo, ikkje femten dialektar. Men alle. Og ikkje ei rotete suppa (som bokmålet), men eit systematisk språk. Ikkje systematisk som Esperanto heller (som er konstruert), men eit norsk språk som tek vare på systemet som finst i norsken.

Skal me skriva talemålsnært, skriv dialekt. Ska’me skRiva talemålsneRt, så skRiv dialekt fåR ‘faen. (Store r-ar for skarre-r). Det vert jysla stress med so mange skriftspråk i landet. Og folk flest er ikkje interessert i å skriva «deira nynorsk» (trass i kva dialekt-nynorsk-folki trur), folk er interessert i å skriva rett. Det ser me enkelt av korleis folk skriv; nyttar dei «valfridomen» (teit å bruka eit fint ord for tilroting av gramatikken)? Nei, dei nyttar han ikkje. Ein plass der me bør hava valfridom, derimot, er i ordtilfanget – desse ordi tek me sjølvsagt frå alle moglege dialektar. Men det er ingen, eg gjentek ingen verdi i å hava 27 forskjellege måtar å bøya eit ord på. Verdien fær me i mange ord, mange nyansar – ikkje i mange bøyingssystem (det er berre tull).

Det finst ein utruleg god tekst på dette

Aaargh. No er eg berre trøytt og ikkje sint lengre. So eg hev fengje det ut av meg. Diverre er ingen smartare. Du kann jo synast det er positivt at eg ikkje er sint lengre (det likar eg!); elles kann det henda du er sint av di eg berre hev skrive tull og kasta burt tidi di. Det er òg ein liten sjangs for at du faktisk vil vita kva eg meiner; ahh, då finst det ein utruleg god tekst på dette. Det er ikkje eg som hev skrive han (so han er altso bra, det er ikkje berre noko eg seier) og han ligg på NMU sine nettsidor. Eg gjev deg, Målføra og nynorsken.

Dette burde verkeleg vore pensum for alle. Spesielt alle som vil meina noko um dialektar (målføre) og nynorsk. Eg veit teksten er lang, men les du han, er du ei klokare kvinna etterpå. Du gjer lurt i det.

Notar

1 Fyrr nokon slær meg flat med rettskrivingi mi, so må eg få seia at dette ikkje er det same som språkekspert eller norskekspert; slik er det ikkje. Det eg hev, er ein mykje betre forståing av språkstoda i Noreg enn dei fleste. Sjølv um eg skriv so mykje gramatisk feil som eg gjer, so hev eg god yversikt yver idéane. Det burde ikkje vera å taka vatn yver hovudet; langt frå best forståing, men langt yver snittet (som diverre er forferdeleg lågt).

2 Dale var der dei putta dei galne menneski i gamle dagar.

Og hugs, les Målføra og nynorsken.

Oppdatert: Ei litt betre forklaring eg gav Ola etter eg ikkje var sint lengre og hadde sove:

Eg ville ikkje skriva kven som var i Språkteigen, for eg ville ikkje knytta mine negative kjenslor opp mot dei. Det er berre at heile verdi trur nynorsken sitt mål er å vera talemålsnær og at eg meiner det er feil. So når det vert slege fast som sanning mellom tvo (tri) folk i eit ordskifte (der dei eigentleg skal vera ueinige) so vert det for galt. Det er ingen/få som fortel folket kva nynorsken eigentleg er, og det gjer meg vonbroten.

Mobbing av nynorskbrukarar er heilt greit

Eg var nett i Trondheim og viste fram ein informasjonsvideo eg hev redigert (for STEP – Ungdom møter ungdom) for lærarar og elevar som var på seminar for prosjektet. Etterpå var det «verta kjend»-aktivitetar der ein av lærarane nytta «kor tid eg hev det bra»-posten til å vitra um kor mykje ho hata nynorsk. Dette var altso etter eg hadde vist filmen på nynorsk og eksponert meg som einaste nynorskbrukar.

Fekk god attendemelding og arbeidsgjevar Nina Grindheim vart sers nøgd. Ho oppmuntra nynorskbruken min og kom med gode idèar på filmen. Dei som kjenner meg veit eg likar betre å få ei ramma – og so få gjera nett det eg vil innanfor den ramma. Og ho lot meg gjera det. Veldig bra, kreativ fridom og ingen klagar på språket mitt. Eg vonar filmen vart betre av den grunn.

Kva er STEP, er det for mobbing?

Absolutt ikkje. Eg hev jobba mykje med informasjonen til STEP for å få eit oversyn yver kva det er, og gjera han enklare slik eg kann skriva det med tvo enkle ord. Men for å sitera det på den vanskelege måten att:

Step er et forebyggende miljøtiltak i videregående skole, hvor elevene arbeider aktivt med det psykososiale miljøet i skolen.

Med det psykososiale miljøet meiner dei altso miljøet mellom elevane og korleis dei hev det med seg sjølv. Ein kann seia kor «ope, skapande og inkluderande» miljøet er. Det er altso ikkje rom for mobbing. Etter fleire år i skuleverket, gjeng eg ut frå at alle veit kva mobbing er. Ein lærer kann henda ikkje mykje um «gode psykososiale miljø» på skulen, men ein lærer iallfall mykje um dårlege miljø og mobbingi ein ofte finn der.

Likevel går læraren på direkte åtak mot språket mitt

Eg forstår so inderleg godt kvifor det er so mange som bytar frå nynorsk. Det er ikkje sjeldan eg må forsvara å skriva nynorsk. Bokmålsbrukarar vert aldri spurd kvifor dei nyttar bokmål. Dei fleste av dei hev aldri teke eit val, same kva. Ein må aktivt taka eit val for å skriva nynorsk. Det gjeng ikkje lange tidi med mobbing av lærarar og medelevar fyrr ein kjem til dette valet; vil du verkeleg halda på språket ditt og verta utsett for ei ålment godteke mobbeaksjon?

I staden for å verta lei meg og byta til bokmål, vert eg sint. Men litt lei meg òg når eg vert mobba slik. Det gjeng sterkt inn på meg, og eg synest desse personane er dei største idiotane i verdi. Eg held på nynorsken for å gjera han større, eg held på nynorsken for å gjera det meir ålment akseptert at folk nyttar nynorsk. Eg vil at det ikkje skal vera vanskeleg å skriva nynorsk. At det skal vera lov.

Læraren var ei ung blondine frå austlandet, som jobba med trivsel for elevane i skulen. God jobb, drittsekk. Ho jobbar direkte mot meg, som dei fleste gjer – med å visa desse ekstremt elendige haldningane sine. Det viser seg at dei er ein gjeng ureflekterte sauar. Dei gongane eg hev aktivt teke opp mobbingi deira, viser det seg at dei ikkje hev eit einaste argument. Dei er dumme som braud og brekar berre fordomane dei hev høyrd frå andre. Dei trur på det òg.

Mange lærarar kann ikkje anna nynorsk enn nynorskhat. Kva skjer når norsk skuleungdom «lærer» nynorsk frå desse neki? Jo, det vert «lengje leve norsk-dansken». Ein god ting med målrørsla, er at me er for fritt val av språk; me vil at elevane skal kunna velja mellom bokmål og nynorsk. Me er for fridom. Slik er det absolutt ikkje i dag. Det er veldig vanskeleg å byta til nynorsk av di ein vil. Få, til ingen ser det som eit alternativ, noko eg forstår godt. Det er ofte berre rare folk som meg som bytar til nynorsk, det er kjempesynd. Eg vil at alle skal byta til nynorsk.

Men det er vanskeleg å byta til nynorsk

Det er ikkje vanskeleg å læra seg nynorsk, det er berre å bruka det. Eg lærte meg det kjempefort etter eg byta. Men det er fleire ting som står som digre bautasteinar i vegen:

  1. Undervisningi syg (eg lærte meg nynorsk av meg sjølv, eg lærte ingenting i sidemål på skulen)
  2. Du møter dritmykje motstand, «alle» vil forklara deg kva dei tykkjer um nynorsk (som er piss, eg vil ikkje høyra det din jækla idiot – eg veit allereie kva du meiner)
  3. Du er offer for digre mobbekampanjar som Unge Høgre sin «Nynorsk syg!»-kampanje
  4. Me må alltid kjempa for å kunna skriva nynorsk der me ynskjer (somme gongar vert eg fortald at eg lyt nytta bokmål når eg lagar video for andre, WTF!?)
  5. Eg fær sjølvmeldingi mi på bokmål kvart år, trass i at eg hev valt nynorsk kvart år
  6. Ser ikkje språket ditt serleg mykje, du må ofte aktivt oppsøkja nynorsken (ikkje lesa Aftenposten, men heller tinga Dag og Tid t.d.)
  7. Les(/skriv) ein ikkje nynorsk, er det vanskeleg å verta god i det (opplagt)
  8. Og masse anna… :P

Ei side er jo at um fleire (alle, nesten alle?) hadde byta til nynorsk. Då hadde problemi gått vekk (vonar eg). Me kunne konsentrert oss um å vera snille med bokmålet for kva det faktisk er (ein viktig kulturtradisjon; norsk-dansk) og nytta nynorsken for det nynorsken er: språket vårt, norsk.

Eit par hev sagt at når norsken held på å forsvinna for engelsk i framtidi, vil nynorsken ganga høgt opp som ein reaksjon. Når folk aktivt vil velja ekte norsk, ein som kann stå mot engelsken, vél dei nynorsk. Eg trur det hev noko for seg.

Men no er det altso framleis greitt å mobba meg som nynorskbrukar båe offentleg og privat.

Klag på språket i sjølvmeldingi

For ei tid sidan fekk eg sjølvmeldingi i posten. Ho var, som alle andre år, på bokmål. Trass i at eg hev sagt frå kvar einaste hekkans gong at eg ikkje vil hava den stygge sjølvmeldingi i format «selvangivelse». Æsj. «Selvangivelse». «else, else, else». Jadå, eg veit eg hev digre fordomar mot bokmål, men eg hev laga dei sjølv – heilt medvite. Ein måte å overleva som nynorskbrukar i lengre tid.

No vil eg eigentleg ikkje skriva alt som sviv i hovudet. Eg las nett at Synnøve hadde klaga og offa seg etter fleire år med bokmål + retting, og sendt ei klage for at Nordhordaland sende ho bokmål. Det var kveikande og eg fekk lyst til å setja ut ein intensjon um å senda ein klage. So her er ho.

Eg skal senda ei klaga til likningskontoret mitt i år, for å klaga på at eg etter 3 år framleis ikkje fær sjølvmeldingi på nynorsk

Elles er dette sitatet frå Synnøve sin klage so flott at eg siterer det:

Av dei mange nynorskbrukarane som får sjølvmeldinga på bokmål, er det truleg dei færraste som skriv irriterte e-postar eller seier frå om det på anna vis. (Diverre!)

Det var jo dette eg hadde tenkt å gjera. Trass i at eg er ein røynd klagar, hadde eg tenkt å la det vera. Men ikkje no! Eg oppmodar forresten alle til å gjera det same. Ein kann godt skriva bokmål, men motta sjølvmeldingi på nynorsk. Det gjorde eg då eg skreiv bokmål. Um nokon av dykk eg sinte menneskje nett som meg, so kann du senda ein klage til likningskontoret. Truleg held dei ikkje skikkeleg oppsyn med kven som hev vald kva (eg hev jo aldri fengje sjølvmeldingi mi på nynorsk, medan mamma fær han).

So um alle sender klagar på dette hadde det vorte klageflaum i kontoret! Weey! Det hadde vore drittøft. Dessutan hadde dei kann henda vorte betre når fleire var sinte. Det er jo ærleg talt ein plikt dei hev, men dei fylgjer han ikkje serleg bra. Jæklane. So send din klage i dag!

Forresten synest eg sjølvmeldingi er litt skummel, eg hev ikkje peiling på kor mykje pengar eg tenar

Oppdatert 25. april: Eg hev sendt klaga no.

Førre innlegg var altso ein (vellukka(!)) aprilsnarr

Eg vart sers yverraska då folk trudde eg ville skriva 40% riksmål på heimesida mi. Hadde ikkje tenkt å leggja innlegget ut, kunne ikkje tenkja meg folk ville gå på det. Det var fullt av elendig språk, krøkete setningar og ein dose ting eg ikkje ville sagt. Men folk gjekk altso på.

Eg hev forstått at ingen les lange innlegg, men det er for seint no – er du lat vil du sikkert berre lesa sjølve aprilsnarren og utleda resten av denne «forklaringsteksten» frå det.

Eg vil gjerne sitera heile innlegget for å visa døme på kor elendig (morosamt dårleg) teksten er. Det er vel lite vits, men eg kann ikkje dy meg frå å trekkja fram eit par setningar.

Å fylgja lovi

Anbefalingen, som man nå befølger for å være et godt eksempel for etterfølgelse av de videre lag av vårt land, kan interesserte parter finne hjemmel for i gjeldende lovverk.

Off. Denne setninga var faktisk enkel og god i fyrsteutkastet, men eg jobba lengje med han for å gjera han dansk-bokmålsk og stygg. Eg jobba òg med å putta inn vanskelege låneord (som me hev betre ord for på norsk). Hadde eg skrive dette på nynorsk so hadde det vore noko slikt som:

Eg fylgjer tilråingi i lovi for å vera eit godt døme for andre.

For å få det unnagjort; det kann sjå ut som ein god idè å kvotera inn bokmål for å vera «politisk rettskaffen» og «betre enn andre». Slik er det ikkje, nynorsk er eit mindretalsspråk som vert undertrykt av det gamle koloni- og statusspråket bokmål. Nynorsken fær lite eksponering, og det er slik at sjølv elevar som bur i «nynorskland» ser meir bokmål enn nynorsk. Ein fær bokmålet inn ved tale og ikkje minst gjennom omverdi. Der bokmålsk normaletalemål hev status, vert nynorsk overkøyrd av målføri. Fyrr leggjetid les pappa på bokmålsk for jenta si, slik at ho vert flink i dette målet då ho startar på skulen. Det fær ikkje nynorsken.

Ei kann henda større påverknad for litt eldre ungar er språket nytta i skrift. Landsdekkjande avisar som Dagbladet og VG hev redaksjonelt nynorskforbod, og dei fleste føretak nyttar bokmål same kvar dei finn seg. Jentone les bokmål i Donald Duck & co, medan gutane les bokmål i Topp. Båe kjønni les bokmål i Harry Potter.

Det er viktig å sjå nynorsken i bruk

Eg var nyleg innom min gamle hengjeplass, hw.no/linux, eller GNU/Linux-forumet på programvare-delen av diskusjon.no som ein kallar det no. Det fyrste eg såg var ein post av ein gamal travar med kallenamn «huf». Posten hans var på nynorsk. Han skreiv bokmål sist eg var inne, men no hadde han altso byta språk. Eg byta sjølv til nynorsk i den tidi eg var aktiv på forumet, og ein kann sjå eit klårt skilje på historia yver innleggi mine. Mykje av grunnen til at eg byta, var at eg såg andre nytta nynorsk heilt sjølvsagt på nemnde forum. Eg fekk stor respekt for desse menneski, som synte seg å vera nokon av dei flinkaste folki på forumet.

Etter ei stund med nynorskpåverknad fann eg ut gjennom Simon si heimeside at det ikkje gjer noko kva hovudmål du hev på videregåande. Då byta eg hovudmål. Det tok ikkje lange tidi fyrr eg hadde kjempegod nynorskkarakter.

Er du flinkare å skriva bokmål enn nynorsk, og sånn sett redd for hovudmålskarakteren din om du byter? Tenk på sidemålskarakteren din. Karakteren din i sidemål tel like mykje på vitnemålet som karakteren i hovudmål.

So nynorsken vert overkøyrd av bokmålet, og er ikkje serleg synleg for Folk Flest™. Dette må gjerast noko med um alle i Noreg skal velja å skriva nynorsk. Eller um ein skal kunna hava reell valfridom, å kunna velja fritt mellom nynorsk og bokmål. Men dette skal ikkje vera ein tekst um nynorsk, lurer du på kvifor folk skal velja nynorsk kann du lesa meir hjå NMU.

So difor treng altso alle å høyra meir nynorsk, me kann alle saman bokmål bra – og me ser det heile tidi. Bokmålet treng inga hjelp, det tråkkar på nynorsken og difor lyt alle dei som skriv nynorsk skriva nynorsk – og ikkje «vera snille med bokmålet». Det trengst nemleg ikkje. :-)

Ai, dette vart litt vel langt. Spol framover!

Tren på bokmål for jobb (!?)

Jeg vet de fleste må bytte språk når de får jobb, så det er absolutt anbefalelsesverdig å bedyre at det å betrene seg på å beskrive tanker på det største sproget i Norge (og derfor beste?) er en god og positiv beskjeftigelse.

Hahaha. Denne setningi er til å daua av. Han er so inne i granskauen elendig. Heilt yver toppen, heilt totalt toppa, heilt ekstremt yverdrive. Eg er framleis heilt i villreie, korleis kunne noko tru eg hadde skrive slikt seriøst? Ærleg talt, «å betrene seg»? Nei, eg vert mållaus. Dessutan ville eg aldri i livet øvd meg på bokmål for å kunna byta til det um eg fekk jobb (ikkje at eg hev lyst å vera tilsett for andre!). Eg hadde ikkje godteke at nokon sa eg måtte byta til bokmål! Eg hadde vorte fly forbanna.

Men eg lurte altso folk

Eg synest dette er so fantastisk moro. Tenk at eg klarte lura folk med noko slik. Det er jo kontroversielt, og det kom på ein dag ein normalt sett ikkje stolar på slikt – so det var veldig spesielt å få seriøse attendemeldingar på innlegget. Simon var fyrste person som peika på aprilsnarren. Fyrr det so syntest Egil det var ukomfortabelt å lesa bokmål på sida mi, noko eg vart sers glad for. Dei gongene eg hev skrive bokmål til folk, reagerer dei ofte fort – og seier eg må skjerpa meg (desse skriv bokmål sjølv, altso). Det elskar eg. Nynorsk hev raskt vorte det ålment godkjende språket mitt, sjølv um eg hev skrive bokmål mykje lengre.

Jarle Petterson framheva det elendige språket mitt. Han kalla det eit yverdrive «kansellispråk», og vedgjekk via straumbrev at han gjekk på narren. Synnøve uffa seg, og kom med eit nektande ord. Rebecca vart yverraska då eg sa det – ho trudde eg meinte det. Diverre klara eg ikkje lura ho lengje; det kjendest for falskt å forsvara avgjerdi i person.

kansellistil tung målføring med gammaldagse ord og lange, innfløkte setningar etter tysk og latinsk mønster

Fekk òg ei herleg melding frå Børge som eg berre ignorerte. Eg sat og lo og lo då eg fekk meldingi, og eg visste ikkje um han var seriøs eller tulla. Difor tenkte eg like godt eg ikkje ville avsløra noko endå.

Børge: overraskende at du har begynt å skrive på riksmål. det hadde jeg ikke ventet. Men selv om din blogg da får en 40/60 rate av forskjellige målformer, så vil jo den samlede daglige utgivelse på norsk nå ha en enda lavere andel nynorsk.

Han lo godt og sa han ikkje hadde gått på ein aprilsnarr på lengje. Hehe. Det var kjempekos. Innlegget frå i går vart ein stor suksess. Eg hev ikkje hatt so moro av eit innlegg på lengje. Det verste var at største delen av moroa kom etter det var ferdig skrive :-D

Takk til alle som las aprilsnarren min, og ekstra stor takk til alle som vart lurt.

40% av beskjeftigelsene mine beskrevet på riksmål!

Dette var aprilsnarr 2007, ein overraskande vellukka ein.

Så har jeg altså besluttet å forfatte 40% riksmål (det er bokmål) på sidene mine. Anbefalingen, som man nå befølger for å være et godt eksempel for etterfølgelse av de videre lag av vårt land, kan interesserte parter finne hjemmel for i gjeldende lovverk. Loven anfaller ikke privatpersoner, men med få etterfølgelseseksempler for denne lov, vil jeg bevekte opp mot denne skjevheten.

Et par dager tidligere hadde jeg forvillet meg inn i en kjeller på Studentersamfundet. Her beskuet jeg en debatt om vårt felles norske sprog. Gode holdninger var beundringsverdig nok en befriende lett anliggendendehet hos store deler av panelet (som bestod av tre mennesker). Det var litt verre med deler av salen, beklagelig vis. I alle henseende identifiserte jeg meg med de høyereadstående panelmedlemmene sin bemerkelsesverdige kvalitet og ikke minst kjærlighet for begge de to norske sprog. Aktørene i panelet var gode forbilder, og nå vil altså jeg også følge opp.

Hvorfor riksmål, en «del» av bokmålet?

Når jeg skriver nynorsk, skriver jeg høynorsk – som er den gode, faste varianten av nynorsk. Det bør i så henseende ikke komme som en overraskelse at jeg velger å skrive riksmål når jeg i dette anliggende prøver meg på mitt gamle hovedmål.

Dessuten kan det hende at jeg formodentligvis vil ta meg jobb i en av de mange bedrifter som finst rundt om i vårt land, jeg er såpass realistisk at jeg ser at ingen vil ha en nynorskskrivende ansatt. Jeg vet de fleste må bytte språk når de får jobb, så det er absolutt anbefalelsesverdig å bedyre at det å betrene seg på å beskrive tanker på det største sproget i Norge (og derfor beste?) er en god og positiv beskjeftigelse.

Så befriende!

Ingar Arnøy. Helt.

Wow! Berre, wow! Eg kan ikkje ordleggja meg betre enn dei som ikkje kan ordleggja seg. Byter det ut med store augo, måpande munn og stadig gjentakande positive, enkle og overraska ord. Ingar Arnøy er helt. No er han ikkje den store altoppslukande helten, men når det kjem til målsak, å hava dritgode foredrag og ikkje minst det å engasjera, så er han superhelt.

Dette er skrive for ein månad sidan

Eg var på møte i Samlaget sine lokale med Vikværingen – eit slag «fylkeslag» for Oslo og omland. Midt inni programmet hadde Arnøy eit punkt om «Den tvospråklege staten». Det høyrast umåteleg døllt og keitt ut, men Ingar er ein kunstnar. Han får alle med seg i ei utruleg logisk og engasjerande tankjerekkje. Hadde dette vore i går, då eg heile dagen var i ekstase frå punktet, hadde eg prøvd å forklara noko av det sjølv. Men eg trur ikkje det fungerer so bra skriftleg. Iallfall ikkje frå meg, som ikkje kann denne engasjerande kunsten og som heller ikkje er noko stort god på få ord og tankar på papiret. Nei, de må berre oppleva han. Helten, Ingar Arnøy :D

Osloinnvandrarar og språkforståing

Eg forsto det var lengje sidan eg hadde ete då eg reiste meg opp. Lengje sidan eg drakk vatn òg. Eg svimla lett ut på golvet og fann ut eg måtte eta før eg drog på pub-runde. Greitt nok, eg kjende til ein kebab-plass rett før Grønland T-banestasjon. Stod og såg inn på prisane eit par minutt, 80 kr, det var ikkje særleg billig. Akk – tenkte eg, eg treng jo mat – dessutan treng eg ikkje kjøpa brus.

Eg studerte menyen utan å eigentleg sjå noko. Mannen bak disken stod og venta på meg, tja, får vel berre gå. «Uhm, », ymtar eg frampå. «Eeeg skal haa, mmmm». Pakistanaren seier eitt eller anna, eg forstår ikkje og set opp eit rart tryne. «Kebab?», spør han. «Kebab», svarar eg. Han studerer meg litt, så spør han «small?». Uuh. Han kan då snakka norsk, eg forstår ikkje kvifor han snakkar engelsk til meg. Jaja, eg svarar og set meg ned.

Han forsto visst ikkje Stavanger-dialekta mi. Haha. Forsto ikkje språket mitt, og han trudde eg ikkje forsto han. Greitt nok, eg høyrde ikkje kva han sa – men eg hadde sikkert forstått han. Eg sit og ser på dei, eh, rare indisk/pakistanske musikkvideoane på TV. Skikkeleg Bollywood. Heilt enormt, haha. Etter litt sa han noko uforståeleg til meg igjen. Eg gjekk bort og såg at han stod over tillegget – svara «Yes». Eg fekk den lille kebaben. «Lille». Hekkan så svær han var! Eg gafla i meg, gafla, gafla. Men akk, det var stadig meir igjen. Eg tok små pausar og såg på Bollywood-MTV, stadig fast på å få ned heile skiten. Til slutt var det gjort. Eg hadde tenkt å gjeva kompliment til fyren (på engelsk sjølvsagt, flaut å snakka norskt til han no!) – men han var opptake på bakrommet. Synd, det var godt, jaja. Eg gjekk iallfall frå plassen med god, full mage. Ahh. Osloinnvandrarar og språkforståing.

Supert nynorskkurs

Wohoo! Det var enormt bra. For litt sidan skipa me i Målsiddisane til eit nynorskkurs; me hadde plass til ca 40 stk trur eg. Hang opp plakatar (som me ikkje fekk stor respons på, beste er visst berre å taka kontakt med folk direkte). Det var Ingar Arnøy som hadde kurset – han ville ha fire timar. Eg synest det høyrdest litt mykje ut, men wow – som dei flaug! På kurset møtte eg Thomas frå Forus M&K som visste urovekkjande mykje om meg…

Han snakka mykje om oppbygginga og språket – mykje om historia og kvifor nynorsk var så enormt bra. Det var kjempemoro å høyra på! Eg trur alle som var der inne fekk lyst å byta hovudmål sjølv. Det er eigentleg ikkje rart, for det er nemleg supersmart! Vil du ha god karakter i båe bokmål og nynorsk? Vel, kva anna er det å gjera enn å byta hovudmål til nynorsk? Bokmål får ein i samfunnet rundt ein heile tida, det lærer alle lett. Nynorsk får du ikkje med mindre du skriv det sjølv og les ein del av det. Som alle veit gjekk det utruleg raskt for meg å leggja over; tok ikkje langje tida før eg var god nok til å dra ein femmer i hovudmål (nynorsk) lett i land.

Me hadde 20 påmelde, berre 10 kom. Men til gjengjeld blei me 25 totalt, for 15 ikkje-påmelde kom! :D Hyhy. Eg dro med meg 6 stk frå Randaberg, sjølv om Yvonne var super og melde seg på sjølv. Ho er dritkul ;D

Thomas frå Forus Media & kommunikasjon

Men, nok om det. Gidd ikkje skriva om det nett no. Men Thomas, derimot! Hehe. Det var ganske sjukt.

Hei, du er Odin, du?
Eeeehh. Ja. Korleis vis…?
Bilete på internett. :-)

Hum. Ok. Så han har sett bilete av meg på NMU sine sider eller noko. Morosamt. Så hadde me meir kursing. Prata med Thomas etterpå óg, – han hadde bokmål som hovudmål, men var veldig lik meg i det at han likte nynorsk godt. Det såg nærast ut til at han kunne byta mål ganske snart. Virka som om han hadde lyst, var berre litt engsteleg for skulen og om det ville få negative konsekvensar. Men det kan eg seia raskt; byter du mål til nynorsk hovudmål hev du ingenting å tapa på det. Men etter ei tid med nynorsk hovudmål vil du gjera det mykje betre i norsk. Dét lovar eg.

Me snakka om eitt eller anna då han sa «Ja, eg veit» til noko obskur informasjon om meg. Då eg denne gangen såg utruleg rart på han, forklåra Thomas at han hev fulgt med på heimesida mi. Han såg meg på hw.no-forumet, han er interessera i Linux o.l, men driv jo óg med media. Var óg litt innom det flotte kreative Store Dyret. Frå der hadde han kome til sida mi og lese. Utruleg morosamt. Lurer på om det finst andre som han.

Han var ikkje så interessera i nynorsk for ei tid tilbake (eg veit ikkje kor lengje), men slik eg forsto det hadde mi skriving littebitt med det å gjera! Wohoo! Det er jo berre supertøft! Eg må taka opp skrivinga mi igjen, det hev vore så stille i det seinare. Eg hev gjort så mykje moro og kult; men ikkje gidda skriva om det. Mykje av grunnen til at eg byta til nynorsk var jo flinke Linux-folk som skreiv målet. Eg fekk stor respekt for dei og digga at dei skreiv nynorsk. Etter endå litt meir eksponering for nynorsken byta eg hovudmål og hev levd lukkeleg etter.

Men no går toget til Bryne snart! Skal på endå meir moro ;-)

Meld deg inn i Målsiddisane! :D

Forresten, Thomas melde seg inn i NMU/Målsiddisane! Wohoo! :D Det kan du óg gjera, me tek inn alle som synest nynorsk er litt tøft og som klårar riva opp 30kr for medlemskapen. Vel, eg skal betala kontigenten din om du sender meg ein epost med namn, adresse, epost-adresse (doh!), telefon og om du vil vera med på epostlista vår. Det hadde vore dritkult å få nokon til å melda seg inn i Målsiddisane berre med å skriva noko på heimesida. (>_<)

Du får Norsk Tidend (Noregs Mållag si avis) og Motmæle (vår avis) pluss tilbod om masse kult som medlem. Dessutan får du ei gratis veke på sumarleiren vår (sponsa av Målsiddisane, gjeld berre nye Målsiddisar) :D Wohoo. (Kjenner meg som ein seljar :P). Vel eg må gå, og eg skal skriva meir frametter!

Wohoo, pappa skriv nynorsk i brev

Nynorsk filmsøknad. Pappa har skrive eit brev til Stortinget ved Målfrid Meltveit Kleppa. Han søkjer om pengar til eit informasjonsprosjekt kalla «Den flerkulturelle skole». Fyrste utgåva var superbyråkratisk kommunenynorsk, så han var regelrett rauda ned av pennen min. No er ikkje eg kjempeflink til å skriva, men det flyter mykje betre no!

Bokmål har vore eit elitespråk, difor har det denne (umotiverte) byråkratformen. I nynorsk har ein ikkje slik – sidan heile vitsen var å skriva slik me snakka, sjå på historia! :) Men, allslag nynorsk betre enn ingen! Bra pappa!