Merkelapp-arkiv: Sykkel

Sokkar knyta som øyrevarmarar

I går klyppa eg håret og drog på Underskogpils[1]. Eg drog ikkje fyrr eg absolutt måtte for å få meg ein bysykkel fyrr 00.00 (dei vert låste då). Ikkje yverraskande var det kaldt, spesielt kaldt med avklipt hår[2]. Det tok ikkje so alt for lang tid fyrr eg fraus som ei bikkja, so eg steig av sykkelen og rota uppi sekken min (som eg alltid hev på meg).

Der fann eg eit kjøkkenhandkle[3] men ikkje stort anna. Eg festa det rundt halsen som eit skjerf. Det hjelpte godt. Likevel var øyro verst. Eg grov litt til og fann eit sokkepar. Eg hev hatt paret der sidan eg reiste til Haugesund, men fekk aldri brukt dei[4]. Ein sokk gjekk ikkje rundt hovudet, men viss eg knyta dei saman so gjekk det.

Vips so fekk eg eit panneband. Då var det plutseleg jysla herleg å sykla heim.

Sokkepar til øyrevarmar

Notar

  1. Merk, dersom du ikkje hev konto på underskog so virker det ganske dølt, men med ein gong du hev konto so er det ei heil ny verd på den sida der. Underskogpils er kvar fyrste fredag i månaden, og dette var min fyrste gong (trass i at eg hev vore medlem lengje).
  2. Trass i at eg hev veldig lite og tynt med det, so hjelper det faktisk stort.
  3. Eg tok det med til Helene for å selja is med Isrosa ein gong.
  4. Jadå, dei var reine!

So sat eg att med fira galne når eg ville hava ei god

Eg prøvde og prøvde å få ho til å koma med meg. Men ho hadde ikkje berre meg. Eg gav stadig meir, men til slutt kunne eg ikkje gjeva meir – og ho gjekk med ein annan. Tårevåt i mi eiga ulukka søkte eg trøst i andre, langt frå like sofistikert og fantastiske, nokon meir heime på dynga enn med meg. Men eg drukna no sorgen min i dei… Og det kjendest godt.

Tja, det var ikkje nett slik, meir slik som dette:

Den ekte historia

Odin på sykkelauksjon der dei berre tek kontantar. Odin hev ikkje kontantar, men skrapte saman 550kr frå mamma og pappa sine jakkelommer. Eg fær ikkje dei syklane eg byr på, dei gjeng høgare enn 550. Opplagt. Eg tenkjer, jaja, eg vil no hava med meg ein sykkel eg kann fiksa litt på lell. Eg saknar jo ein sykkel noko heilt inn i granskauen. Hev våte draumar um racersykkelen min i Oxford. Ah, den flotte Peugeoten… (mimre).

So stend denne sykkelen på podiet. Eg hev då verkeleg ikkje peiling på kva stand han er i, men eg roper no ut «50!», som eg hadde fengje for vane å gjera (eg pla slutta då dei kom upp i 100–200). So fær eg han. Javel:

Sykkel 1

Dekki fungerer ikkje skikkeleg. Heilt holete. Forbremsa fungerer, det gjer ikkje bakbremsa. Giret fungerer ikkje skikkeleg. Men eg set meg på han og kann sykla litt utan problem. Jaja. Ein bussbillett heim frå byen det.

Ein ny sykkel kjem upp. Hmmm, tenkjer eg. Den der ser jo betre ut enn denne eg hev no. Tjaaa.
«50!», roper eg ut.
Og fær han:

Sykkel 2

Ja. Marginalt betre. Bremsene fungerer betre, giret litt betre, men ikkje skikkeleg. Dekki er litt betre, men stadig ikkje ein fungerande sykkel. Han treng ein del mekking.

Ein ny sykkel vert sett upp på Falken-bilen. Ingen byr på han. Eg tenkjer, «æsj, men den sykkelen er jo betre enn dei tvo eg allereide hev». So eg roper ut «10!». Og ingen byr yver. Velvel, 10 kr:

Sykkel 3

Dekki er gode, girsystemet fungerer på ein måte, bremsene fungerer sjølv um dei er harde. Ganske bra eigentleg.

Ant siste sykkel vert sett upp på bilen. Ein gamal DBS Tricky Track. God kvalitet på dei syklane. Ingen byd. Eg hiv meg frampå:
«20!»
«30!», svarar ein fyr.
«50!», svarar eg.
«60», svarar han.
­«100!», roper eg ut. Og han er stille. Og eg fær sykkelen:

Sykkel 4

Jaja. Langt frå kva eg eigentleg såg etter. Men det er ein fungerande sykkel som er betre enn å gå. Dekk, bremser, gir, sete, alt fungerer og er bra. Det er langt frå ein racersykkel, langt frå toppstand – men han er no perfekt til å koma seg frå a til b litt raskare enn dei bare føtene mine tillèt meg.

So der er leksa frå sykkelauksjon; du vert raskt rive med og kauper fort yver evne…

Weekend I Noreg

Heimtur, for ein weekend. Det blei ein dag med reise, så ein dag i Stavanger og til slutt ein dag til tilbakereise. På tilbakereisa fann eg ikkje passet mitt… Typisk…..

Tikk-takk tikk-takk ytrar klokka mi, kvart fjerde sekund, kvar dag, kvar uke, kvar måned, kvar årstid.. Eg har ikkje hatt klokka meir enn ein heil årstid – bevisgrunnlaget for at ho seier “tikk-takk tikk-takk” kvart år vil då være utilstrekkeleg, så av åpenbare grunnar vil eg ikkje kome med denne uttalinga. Uansett seier ho eit tikk eller takk per sekund, bare avbrutt av ein øyreskjærande piping, som av og til slår inn. Det var nettopp denne pipinga som slo inn og vakna ein trøytt sjel klokka 06:00:00, Fredag morgon, 19 Mars 2004… Seks sekund seinare lød eit smell og med eitt gjekk klokka tilbake til si monotone oppgåve.

Ein 65kg livsform slit seg ut av sitt rede – skapninga har erfaring fra tidligere utflukltar; ligg ein for lenge i redet flyr flokken fort av sted til eit ana land. Kva skal så beskytte den ubeskytta huden mot altslags vær ute? – Klokka tikkar. Denne gongen skal ein ikkje kome for seint! “Hm.. Sko tatt stygge barten…”, mumles det. Tikk-takk. Tikk-takk. ”….!”. Tikk-takk. “HEKKAN!”.

Kjapt kommer han seg ut – hoppar på sykkelen og startar å bevege seg raskt mot sentrum. Sorpe(?) flyr i fjeset mens individet kaver på sykkelen. 5 minutt til transportmiddelet forsvinn, sykkelen med tilhøyrande sykkelist er 3 minuttar borte då ein sterk motvind får guten til å banne. Tikk-takk. Låse sykkelen er eit prosjekt i seg sjølv med eit minutt igjen og framleis ein 100m avstand å forflytte seg til bussens plassering. Tikk-takk. Dunk-dunk. Hjarte følg opp i merkbart høgare tempo. Lettare sliten, tyngre fortvila leveres billetten til bussjoføren. Trykket lettar – den norske 17 år gamle guten synk roleg ned i eit sete… Odin forsvinn inn i den tidlege morgongry med bussen.

Ein måned tidligare hadde eg fått ein epost i fra pappa, der han lurte på om eg ville gjøre ein jobb for han. Sjølvsagt – jobbane pappa gjer meg er alltid morosamme og bra. Eg skulle være kurér med ein film – fra London til Stavanger. Denne filmen kunne ikkje sendas i posten eller liknande – verdien er alt for stor. (Når eg seier film her er det EKTE filmrullar – ikkje noko billeg video). Skrivande brev til Ingunn (Norsk klassestyrer) om jobben viste det seg at filmen ikkje var ferig. Eg bestemte meg for å dra uansett (billettane var jo betala), eg venta litt med brevet – heilt til det var for seint og eg heller var “sjuk” den dagen (slik eg normalt aldri gjer – bare pysar som er vekke fra skulen sjølv om dei er sjuke! (med mindre du har noko SARS-dritt eller noko i den duren då)).

Tilbake på bussen hadde eg nesten klart det igjen. Miste ein buss – er ikkje lett, eller – er ikkje vanskeleg er vel ein betre beskrivelse. Det hadde vært meget demoraliserande – akuratt som om eg ikkje har hatt nok av det i det siste. Men akk – med fantastisk innsats berga eg meg frå den tabben. Eg starta å lese “The Wasp Factory” av Iain Banks. 3 timar og 20 minutt seinare var eg på Stansted. Denne forferdelege flyplassen kor eg ein gang mista same fly eg i dag skulle ta. Eg såg positivt på det – eg ga ikkje ein sur mine, men begynte heller straks å planlegge kva eg skulle gjøre – lage episoden til ein kjekk London-tur. Men det var den gong – eg skal ikkje dra det ut men rett og slett sei at eg rakk flyet denne gongen. Så der var det spenningsmomentet vekk – med Odin så veit ein heilt aldri når det kjem til fly og bussar.

Som vanleg så fekk eg eit lite kick av å gå gjennom sikkerheits-sjekken – denne gongen hadde eg noko ulovleg i handbagasjen min… Verktøy. Eg hadde ein mutter-vinsj (eller kva det heiter) i sekken – sånn som ein brukar til å skru på sykkelen med. Eg las skiltet opp og ned då eg sendte sekken inn i maskina – lura på om dei ville merke det. – Det gjorde dei ikkje. Eg kjøpte noko og ete, samt noko sjokolade til Espen, så gjekk eg i god tid til gate’en. Der skjedde ikkje stort. Eg måtte på do. Klokka bevega seg mot halv – då flyet skulle gå. Eg såg på skjermen, “Final call” sto det. Eg hadde sett den meldinga før – då eg mista flyet på same plass.

Eg hadde ikkje sett nokon gå ein einaste plass – eg stakk raskt på do då klokka blei eit minutt på halv. Plutseleg huska eg kva “Final call” betydde og før eg var starta på toalett-besøket sprang eg tilbake til gate’en. Dama sa “Yes” då eg spurte ho om dette flyet går til Haugesund. Eg gjekk på do. Kvifor hadde eg gått på do akuratt eit minutt før flyet eigentleg skulle gå? Nå viser det seg at flyet var forsinka ut – det var derfor eg ikkje hadde sett nokon som bevega seg vekk. Men uansett, forsinka eller ikkje – det er skummelt og seier mykje om meg når eg går på do i eit slikt kritisk øyeblikk for å innse at eg har dårleg tid. Og ikkje motsatt veg slik det funkar for normale mennesker med skikkeleg forhold til tid.

Eg la fra meg boka… Då var eg ferig med “The Wasp Factory” – og der landa flyet. Vel framme i Haugesund sprang eg ut i regnet og praia ein NSB buss som akuratt var til å gå. Eg starta på ei ny bok; “Gjengangere” av Henrik Ibsen. Denne boka er det ingen som har sagt at eg skal lese – eg tok han bare i tilfelle eg skulle bli ferdig med Wasp Factory. Då overraska eg meg sjøl. Eg hadde lese ei bok på ein dag og måtte starte på ei ny. Etter ein 1,5 timers ventetid på Haugesund rutebilstasjon satt eg meg på kystbussen på veg til Stavanger.

Akk, det var eit fint syn – Stavanger sentrum. Føltes som det var år og dag sidan eg hadde vært heime. Eg venta på 4 bussen, eg traff Kjersti – men ho traff ikkje meg, eg hilsa – men ho ignorerte meg. Trur ikkje ho kjenna meg igjen – eg kjenner ho bare frå teateret, men ærlig talt skal ikkje så mykje for å kjenne igjen eit fjes, sjølv om det har fått full skjegg med tilhørende bart og langt, uryddeg hår :P Etter eit kvarter med venting kom endeleg 4 bussen – og eg kunne lese ferig min andre bok for denne dagen. Eg var sjølvsagt utruleg stolt, slikt hadde eg ærlig talt ikkje trudd om meg sjølv :)

Gåande mot huset til Espen tenka eg på kor lang tid det hadde tatt å reise der eg no var – 13 timar med reise og ikkje minst venting. 7 timar i buss, til saman 1 time på fly og båt – de resterande 5 timane venting… Ding-dong. :) – Me såg Idol, var nokon flinke, men de fleste var jo heilt idiotisk dårlege. Blandt dei gode var Øyvind – som selvfølgeleg blei stemma ut. Sånn går det når det er ein heil haug med 14 år gamle jentar uten skikkeleg smak skal stemme. Dei stemmer på det som lignar mest på alle dei umåteleg kjedelege artistane me har for tida. Dét at alle sanganne disse idol-popstjernane syng er kover-låtar gjer ikkje situasjonen betre. Det er også eit eige fjortiss idol-magasin i butikkane i Noreg, noko liknande “Se & Hør” men bare om idol! Umåteleg teit syns nå eg… :o

Klokka 4 Norsk tid la me oss – ehm, blei litt seint. Tidleg neste morgon (11) føyk me opp – spiste GOOOD NORSK FRUKOST – ikkje noko engelsk dritt. Ahh.. Det var så godt… Åååh.. tenke tilbake. Menmen, uansett – me dro heim til huset mitt for å hente regningar osv. Eg snakka me Kari (naboen) og så låsa me oss inn i huset. Mens me var oppe på datarommet høyrde me ein bil – ho som lånte huset vårt kom heimat. Eg sa “hei” osv, ho blei ganske sjokkert. Mora til Espen kjøyrde oss til byen der me vimsa rundt. Espen kjøpte ein film, og så satt me oss på Dolly Dimples og såg på folk som gjekk forbi. Det var kjekt å se kjentfolk gå forbi, deriblant tante Siv og søskenbarn Rita :) Var ingen gode filmar som gjekk, så etter ein tid satt eg på rommet til Espen og sortera regningane. Ein familie-ven, Olav Petter kom og henta dei, for å betale dei værste. På kvelden såg me alle tre den nye versjonen av “Hodejegerne” programmet mens me spiste Taco og Buritoes (ehm) :]

Neste morgon var det god frukost samt eg laga ei nistepakke ( :D ) til turen tilbake. Då fant eg eit problem… Kor var passet mitt!?! Hysterisk leita me – fant inget, eg tok bussen likeså. Bussjoføren ringa rundt for å finne ut om det var på ein av hittegods terminalane. Eg var roleg heile tia – som vanleg når eg gjør noko så idiotisk. Skjerfet hadde eg óg mista. Eg sjekka med Olav Petter, han hadde ikkje passet. Då eg var framme i Haugesund fann eg fort ut at NSB sine lokal var stengt. Eg prøvde å få folk til og åpne det slik at de kunne sjekke hittegods. Men virka som om det ikkje var nokon folk der før mandag. Etter ein og ein halv time tok eg bussen til Haugesund sin flyplass – eg forklarte problemet mitt til ei hjelpsom Ryanair-support dame. Ho ringte rundt og fekk til slutt nokon til å dra ned til kontoret for å sjekke hittegods.

.. Ingenting… Eg stakk bort til ein politimann som sjekka passene, forklarte mitt problem – han ba meg vente på ei dame som skulle fikse det. Dyrt er det med midlertidig pass da – må ut med 800kr. Jaja, så hadde eg klart det igjen då – vært litt idiot og måtte betale dyrt for det… Eg rota litt i sekken mens eg venta, fant Ryanair billettane (som eg trudde eg hadde mista saman med passet). Hmm.. Eg rota vidare, av ingen anna grunn enn at eg ikkje hadde noko ana og gjøre – samt at eg ennå hadde eit fjernt håp av at eg skulle finne passet. I ei lomme av sekken kjente eg noko som hadde same størrelse som passet – eg reiv opp objektet, og trur du ikkje at det var passet!?

Hekkan, eg hadde jo lett to ganger der allerede hos Espen. Teeeeeit! Mykje bekymring og stressing – og så var det i sekken heile tia! – Eg gjekk bort til politimannen, tydelig flau og sa at eg hadde det visst :P – Eg snudde for å fortelje det til Ryanair dama. Akuratt då kom politidama som skulle skaffe meg nytt pass, hadde ho vert 1 minutt tidligare hadde det fått dyre følgar (og ennå verre følgar etter, når eg hadde funne passet)! Eg var glad då eg steg ombord i Ryanair flyet.

Venting på Stansted, så buss – der eg snakka me ei kjekk jente i fra Bodø (tror eg). Ho gjekk på universitetet i Hatfield og heitte noko med Kristin, eller Ragnhild. Hehe, altså – enten noko på K eller R (mykje bråk på buss + søvnig Odin). Ho var søt iallfall, dét fikk eg med meg :) Ho gjekk av etter ein time, eg hadde meir enn to timar igjen på bussen. Eg prøva og sove – heh… I Oxford var eg letta då eg fann at ingen hooligans hadde øydelagd sykkelen min. Eg hadde mista hanskanne óg nå, dei gjekk med på turen. Så utan lue (mista 2 stk på 2 dager for litt sidan), utan skjerf og utan hanskar sykla eg heim i kalde natta. Sovna i senga gjorde eg straks. ZzzzZzzZ.

Turen var kjekk og sikkert bra for meg. Eg veit no enno betre at Odin + Reise = Kaos. Så eg må passe meg no når eg ska fly til Frankriket igjen 15 April! Dagen etter heimkomsten sto eg opp kl 6 og trodde det var kl 6 på DAGEN, men det var på morgonen – eg hadde bare ein god døgnrytme. Det var altså i dag :) Har vært ein grei dag i dag. Men nå øydeleggar eg døgnrytma igjen. Eg skal ikkje sei kva klokka er – det kan du tenke det til sjølv (snork) ;)

Rana og Påkjøyrd

Me står der og filmar, plagar ikkje ein sjel – så springer jordas avskum forbi og tar med seg videokameraet og stativet. Eg setter sjølvsagt etter tjuven!

Au :( Det svir – gjør vondt, – det rivar å skrive. Vel, uansett, eg må dokumentere kva som hendte tidligare i dag. Med opphovna hender, safteg farga ein fin blanding av rød og blå, sitt eg på skulen. Eg har fått besøk av skolelegen og etterpå ein av sikkerhetsfolka på skulen. Me har snakka med politiet og har fått eit kriminalnummer(eller korleis det blir på norsk).

Meg, Roy, Thomas og Ont(Parouj) filma for Trainer Ad prosjektet vårt. Me var i ei gate parallellt med George Street, “nattklubb”-gata i Oxford. Ein sentral gate med masse folk. Det var tynnere i parallellgata “George Street Mew”. Det skulle være ein mørk, dyster reklame filma i ein bakgård du helst ikkje ville vært i. Iskaldt, verkeleg iskaldt var det idag – så eg gjekk med på at Ont og Thomas gjekk for å kjøpe kaffi. Meg og Roy fortsatte filminga. Eg som blei troffe av ei kule, smalt inn i ein båsdunk og segna om. Me gjorde det eit utall ganger, då me endelig såg oss nøgd.

Det sto ein fyr der og venta, han ville nok ikkje forstyrre oss når me filma – vente til me va ferig med den biten. Eg ligg nede, Roy slår av kamera, me er nøgd no – neste ting eg ser er fyren med blå jeans, et lys overplagg, langt hår fyke avgårde med ei hånd om stativet (med kameraet festet på). Eg tenkar “heh, kvaslags spøk er dette” i noen hundrendedels sekund før det går opp for meg; Jævelen stjal kameraet! Eg fyk opp og startar å springe etter den helsikkens drittsekken mens eg ropar “THAT FUCKER STOLE THE CAMERA!” eller noko i den duren. “STOP HIM” – han stormar inn i ein kvit varebil som står klar med døra åpe ved fortaugskanten, eg var raskare enn han og er no like bak han. “DRIVE!” skrikar den jævla tyven, eg får tak i kameraet rett før han smeller døra på armen min.

Sjoføren av bilen pressar pedalen ned, bilen drar framover med enorm akselerasjon. Eg har enno tak i kameraet då eg springer ved bilen, prøvar å rive kameraet ut av hendene på den lavereståande parasitten. Eg spring alt eg klarar då bilen begynner å kjøre raskere enn ein kver mann kan henge med – bilen beveger seg over min maksimale fart, eg blir dratt mot bilens side på grunn av at hånda enno henger i døra. Beina stritter mot asfalten og vekten min hjelper til med å dra hånda mi ut. Eg rasar med ein enorm fart mot fortauget – ein fart føtter ikkje kan oppnå. Beina går i kluss, eg snublar naturlig nok – fyk mot fortauget og treffer asfalten. Den ruglete overflaten riv USA-buksa opp og den myke huden på kneet gjer etter for asfalten då de små steinane penetrerer gjennom det saftigare hudlaget.

Trykket på kneet lettar – hendene smeller mot asfalten, river opp huden flere plasser og skaper stygge kutt. Eg ruller rundt med farten litt senka av det blodege kneet og dei oppbanka hendene der blodet nå begynner å presse på under huden. Eg ser på fingrane, har eit diger blått, dypt kutt på toppen av hånda – samt forskjellege sår rundt på hendene. Det svir litt rundt omkring – men overraskende lite. Eg reisar meg opp og ropar “GET THE LICENSE NUMBER!”. Eg prøvar å springe etter bilen for å se kor den drar, men de rasar raskare enn eg kan følge med – eg bannar på engelsk.

Leikepistolen har eg i hånda – hadde han der visst heile tia, den er øydelagd av støtet. Eg fyrar han ned i bakken og skrikar nokon fleire tabu-ord så ein gruppe folk, nettopp ankommet, ser skremt på meg. Tilbake finn eg Roy – stiv. Mens min reaksjon var å springe etter for å ta personen, var hans å stivne. Thomas og Ont kommer, dei anar ingenting. Ein person ankommer, han tok nummeret – Thomas skriv ned alle detaljane og ringer politiet. Etterpå ringer Thomas skulen.

Tilbake på skolen blir me avhøyrd – etterpå kommer skolelegen og lappar meg saman. Eg må ta det med ro, og om eg føler meg svimmel må eg ta kontakt – han seier det er sannsynleg at eg kan ha fått ein liten hjernerystelse pga. støtet. Eg forklarer meg enda ein gang til sikkerhetsvaktene på skolen før me får telefon ifrå politiet. Dei gir eit saksnummer og vil komme på skolen om ei uke. Hmm, litt lenge syns nå eg.

Turen heim med sykkel var meget stress – spesielt dét å pumpe opp sykkelen med dei enorma hendane mine :\ Då eg var heime følte eg meg enormt trøtt – så eg såg ein film, snakka med Mamma og Pappa og la meg.

Idag blei eg påkjøyrd

Inkjeanande syklar eg heim frå skulen oppover Cowley Road, då plutseleg ein gul konebil kjem og riv lykta si hardt inn i låret mitt! Eg ankommer fortauet med stor fart – kvinnfolket bare kjøyrer vidare…

Tidligare den dagen blei eg nesten ein såkalla “roadkill” i rundkjøringa, tidleg på morgonen var det så mykje fuktighet at bremsane mine ikkje fungera skikkeleg. Då eg kom inn i rundkjøringa såg eg at ein bil stoppa opp og ei dame på sykkel bevega sykkelen – akuratt då skyt bilen fart og dama får såvidt stoppa før bilen susar forbi. Eg på mi side hadde ingen bremsar, for å unngå kræsj tar eg ein skarp høgre-sving rett inn i den hardt trafikkerte rundkjøringa. Problemet mitt er fortsatt at eg ikkje kan stoppe så då ein lastebil plutseleg sitt foran nasen min må eg svinge tilbake der det var kome eit ana kjøyretøy som låste meg til å rase framover og bare håpe ingen svinga ut mens eg var pressa mellom lastebilen den andre hemma bilen. :|

Nå er det litt sida dette skjedde så eg har ikkje heilt roen på kordan ting gjekk til – men dét at det var skummelt huskar eg veldeg godt :-O Som ein aldri så liten ekstra på slutten av denne turen til skolen kom også ein buss å pressa meg så hardt inn til rennesteinen at eg måtte fyke opp fortauet for å unngå å knuse fjeset mot ei malplassert stang. Også klikkar folk på meg pga den ukontrollerte fortaukjøringa fordi bussføraren er ein invalid som ikkje kan kjøyre. Skulle vært ulovleg.. :/

Turen heim tok eg me ro – men nokon gjorde tydligvis ikkje. Total inkjeanande om at ein psykopat nærmar seg syklar eg stille oppover i kanten av vegen og tenker på altslags fine ting – plaga absolutt ingen. Då PLUTSELEG overkroppen blir kasta bak av ein enorm akselerasjon forårsaka av ein bils velplasserte panser under låret mitt, nanosekundar seinare riv den enorme akselerasjonen til resten. Ustabil av den ferske farten eg hadde fått rasar sykkelen mot fortauet då eg impulsivt vrir rattet vekk frå den onde skapningen som med kaldt blod førte den gule drapsmaskinen i eit forsøk på å dekke vegen med mitt kjøtt og blod :-O

Eg sviv avgårde uten kontroll – alt går i slowmotion sjølv om eg følar meg totalt hjelpesløs. Fortauskanten treff eg i ein liten innfallsvinkel så eg høyrar bare kordan fortauet sliper ned den eine sida av dekket mitt. Eg får bremsa hardt, hallveis liggande på ein parkert bil – stoppa utan større skade. Eg venta på at (nesten)morderbilen skulle stoppe å unnskylde seg – men akk, nei – konebilen var allerede langt vekke då eg fekk kasta hovudet opp fra den uskyldege bilen eg brukte som pute. Etter ein kort inspeksjon fann eg ut at eg enno var sykle-dyktig, når nervanne og adrenalinet hadde sunket kunne eg igjen ta turen heimover – litt meir redd for bilane.

Vill mandag

Eg starta så fint på søndag; bar med Niklas, Audun og nokon belgiske jentar, heim rundt 1:30. Mandag; ut i 8-tia, heim rundt 05:00(!). Tirsdag; sove til kl 3 på dagen og miste hele skolen. Offameg. Verste er jo faktum at etterpå dro eg på pub med Niklas og Mike(28år gammel engelsk fyr)! :P

Ahh. Jaja, nå har eg sove siden kl 4:30 til kl 15:00, var det vel. Eg har mista heile skuledagen i dag, dessverre. Det er tirsdag og i går var eg fysst på Pub Oxford med Morten, Victoria Maria (som blei meget vennlige med kvarandre :S ), Audun og Jon (seff), Thomas, Sisilie og Ingrid. Maxim var der visst også, men han dro tidleg. Vel, eg antar dei fleste har vært på pub før så eg skal ikkje forklare i detalj korleis dét var – men det var bunnslum i fanta’en min og alle skulle riste den. Offameg.

Litt seinare på kvelden begynte Victoria Maria og klage på at eg ikkje drakk; “adle må jo drikka!”.. Det er slike idiotiske folk som får meg til å ikkje drikke – faktisk. Er rart å tro at det hjelper eigentleg – eg har visst enorm selvtillit og eg er enormt sta, gjør eg fysst eit prinsipp skal du være enormt god for å snu meg. Eg kan ikkje huske at andre enn mamma har klart dét. Men når det gjelder en sånn ting som at eg har bestemt meg for å ikkje drikke (iallfall før eg blir 18, eg bestemmar om eg vil forsette etter dét, om folk er like teite blir valget iallfall enkelt) så kan nok ingen få meg til å skifte meining. :>

Då me kom ut av pub’en (dei stengar kl 23) fekk me “Free entry to Park End”, siden denne klubben normalt kostar litt så gjekk me der. Audun og Jon prøvde å lure folka som tok i jakker med å putte den ene jakka i armen til den andre, dei merka det ganske fort så dei måtte betale for begge jakkene. Sjølv gadd eg ikkje bruke pengar på å få hengt opp jakka. Audun skulle snakke i telefon så me fant ein stille plass – var visst utfor jentetoalettet. Det kom heile tia jenter inn og ut og dei var sikre på kvifor me eigentleg sto der. Vel, me la ikkje merke til det før dei sa det til oss da…

Eg var rask til å starte å danse, mens Thomas, Jon og Audun som eg var med var utroleg treige – som vanleg. Det skjedde ein god del ting men ikkje like interessante som… Ja, akuratt. Eg vil ikkje skrive for mye som andre personar like godt kunne opplevd sjølv. Før skreiv eg omtrent direkte til mamma og pappa, mens no har eg ein litt større lesarmengde. ( wee :D ) Problemet mitt er at det skjer SÅ SINNSJUKT mykje morro (og noko lite morro), at eg kan ikkje skrive alt. Men det er også bra då. Eg må også passe på at overskrivten nesten passar med hovedinnholdet til artikkelen (eg kan heller skrive mange mindre artiklar!)

Då me kom ut ifra Park End kunne ikkje Jon stoppe og le – Audun hadde nemlig funnet seg jente på klubben og Jon fant dette veldig morsomt tydligvis :P Ho var nemlig ganske engelsk i dimensjonane, som betyr litt kraftigare enn normal kropp + ein enorm bakende. Ho hadde visst vært litt hard på godteriet. Audun hadde fått nummeret men han hadde ikkje tenkt å ringe – var underholdning for ein kveld. Hehe, sjukt – kunne aldri holdt på slik eg da. “Me” hadde moro av Audun på veg til Kebab Kid.

Vél inne på Kebab Kid jobba Ralf igjen (naboen til Jon) :D Men han jobber jo alltid der. Eg kjøpte pomfri og ein hamburgar til Audun – tok 5år da, men. Uansett hadde eg ikkje fått “Salt’n’Vinegar” på – så eg holdt boksen fram og sa det, men då miiiiiista eg aaaall pomfrien på salgs-benken! :( Då var den kvelden øydelagt. Eg måtte gå hjem i kalde været, vite at eg hadde brukt pengar på ingenting osv. Det gjekk enno vitsar om Audun då me sto der og såg på Audun spise. Thomas prøva febrilsk å få transport heim.

Plutseleg kommer Ralf og gjer meg ein ny pomfri!!!!! :D:D:D GOOE MANN! ;D Han prøvde og hilse på Jon, men han var for opptatt med Audun :P Me sto der til me var åleine i butikken og Jon fekk sagt hei til Ralf – då starta den forferdelege turen heim. Klokka var 3 då eg gjekk ifra Kebab Kid og starta turen min åleine heim. Det var veldeg kaldt, eg gjekk seint så eg var ikkje heime før 4:30. Ugh.. Eg kan ikkje fortelle kor keisam og drit gåturen var. ARGH, KVIFOR SKAL CYCLE KING ALLTID MANGLE DET /&#/¤(”#) DEKKET MITT!

Å, eg har vel ikkje sagt dét. Jon ville ha sykkelen tilbake – og eg gjekk til Cycle King for å få dekk. Men, nei. “We’ll have it in Wednesday”.. Jada, sikkert. Sist de sa det var det jo løgn – er nok dét denne gongen óg! Dagen var Fredag då eg spurte om det, så eg må bruke buss – æsjisj. Velvel, no må eg faktisk stikke – eg skal være i byen kl 20:00, no er klokka 18:55 – SÅ lang tid tar bussen! :( Hadde eg hatt sykkelen hadde eg dratt 19:40. Jaja, no må eg springe uansett.

Natt til mandag var eg óg ute, då med Audun og Niklas – me var på EuroBar og hadde det kjekt :> Den belgiske jenta som bor hos Niklas var der óg (Marie, ikkje den belgiske kjæresten til Niklas, ho heiter Laurance og bor ca 10 minutt ifrå meg). Siden eg kom seint heim kvelden til mandag var den dagen drit i begynnelsen, eg var veldeg deppa. Eg satt på skolen med pcene heile dagen til kl 7 og snakka med pappa og irc folk. Eg blei veldig deppa av å sitte åleine i rommet der. Men på vegen heim blei eg gladare og gladare, då eg kom heim fysste gangen var eg veeeldig glad. :) Så til pub, glad, så til klubb, glad, så hjem, æsjisj :/ Vel, slå-av-pc

Bare for å avslutte der ingressen avslutta (ingressen er alltid nyare enn sjølve artikkelen, velger eg å putte noko ny informasjon der må eg jo “backe” det opp i artikkelen!). Tirsdag kveld etter eg skreiv denne artikkelen dro eg til byen for å treffe “Oxford Univeristy Computer Society”-folka på LaserQuest ;) Me hadde avtale – etter gjekk eg raskt innom EuroBar for å finne Niklas sittande der og prate med ein mann. Eg meldte meg inn og fant ut at fyren var manager for eit programmeringsfirma. Så me prata litt programmering – så gjekk me til ein annan pub. Han spanderte 3 “Lemonade“s på meg, og dei kostar litt siden det ikkje er alkohol (England er mange plasser meeeget teite på dét, dyrare med brus enn øl – offamegdå).

Han var foressten veldeg imponert av at eg ikkje drakk noko alkohol, spesielt når alle de andre gjør det. Og da mener jeg alle :> Vel, eg er ganske stolt av meg sjølv for å være ærlig, eg syns det er digg å alltid være edru (mao. aldri drikke) og få så mykje respekt på det. Vel, me hadde det iallfall veldeg koseleg, så eg kom ikkje heim før i 2 tia. Men eg var tidsnok på skulen idag sjølv om eg måtte ta bussen. Eg sto faktisk opp kl.6 (skole kl.9, stilte klokka feil osv)! ;D Menmen, det var då interessante kvelder sjølv om eg ikkje skal drive på i samme stil særlig lengre. Eg er inne no – onsdag, torsdag, vår faste pub Jericho kveld skal eg hoppe over til fordel for eit CompSoc møte ;) Også skal eg jo snart treffe Pappa(min mest faste leser(vil eg tro)) og lillebror Falke i London, må roe ned litt ;D Men no var visst klokka halv ett, så eg bør legge meg ;)

Sykkelens Genialitet

Her i Oxford fyk eg plass til plass på sykkelen min, kjempeherleg med masse fordelar! Men allikevel så har eg hatt ein del problem >:(

Etter ei uke eller så i Oxford så blei eg lei av å gå og invisterte i ein sykkel. Det kosta litt (240kr for sykkel + 240kr for taxi hjem + 240kr for lys (dei blir stjåle heile tia, ugh) + nytt dekk etc).

Eg prøvde å skrive ein artikkel om eit emne eg hadde tenka om. Mens eg sykla opp High Street for å komme meg til skolen “skreiv” eg i houvudet mitt kvisleis artikkelen skulle bli. Då eg så skulle skrive dette forsto eg mitt evige problem; eg klarar rett og slett ikkje skrive når det er om noko fast på den måten. Så nå skriv eg rekursivt igjen, skriv om at eg sitt her og skriv :P

Å skrive på denne måten er lettare, så får eg lure hjernen min ved å stille snu emnet mot det jeg egentlig hadde lyst til å skrive om. Problemet er at eg vil skrive om kva som hendte idag, sjølv om eg vett at eg bør skrive om sykkelen etc. Vel, var vel ein 2 ukar siden då racing sykkelen min poffa. Eg blei sjølvsagt meget sint og frustrert og ikke minst lei meg.

Etter eg hadde bada meg i min eigne elendegheit, bestemte eg meg for å prøve å lappe dritet (heh.. måtte bare :P). Så eg gjorde, etter ein heller lang tur til “Cycle King”. Den overprisa butikken skulle visst være den billigste i Oxford… Blei verkeleg imponert (unnskyld, den var for oss xml/html(sgml) folk :D ). Tilbake i huset brukte eg ein heil dag på å fikse dekket (vel, eg hadde allerede sove store delar av dagen då). Neste dag skulle eg teste dekket – p0ff, næææi!

Dekket var ikke lappa skikkeleg. Då eg sjekka hålet igjen var det 2 nye hål nokon millimeter frå det gamle. Fantastisk! Slikt likar me… ikkje.. :/ Eg bør gjære ein lang historie kort fordi eg har tendens til å skrive alt for mye om eg får skjangs :P Eg blei frustrert, kasta meg ut av eit vindauge og daua.

Hmm.. Eg kan ikkje heilt vere enig i den siste setninga der, men uansett så spurte eg Jon om eg kunne låne sykkelen hans. Og mannen sa ja! :D Wohoo, etter 3 helvettes-dager med buss skjønte eg kor forferdeleg mine stakkars klassekameratar har det. Ærlig talt, 40minutt til byen!? Når eg brukar 14 minutt på sykkelen! Uhørt! :S Pluss at eg måtte vente 10min på at snegle-transporten skulle ankomme det upersonlege, kalde skuret me står så idiotisk i og gjør reint lite fornufteg.

Eg skjønte endeleg kor heldeg eg va med mine fantastiske sykkel-tradisjonar. Buss-systemet holder rett og slett ikkje mål. Ofte ser folk på meg med ein ekkel sympati og tykjer synd på meg fordi eg syklar så langt og mye kver dag. “At du klarar det” seier dei. Eh, eg syns heilt opprekteg og ærleg at det er 10x kjekkare og sykle enn å ta bussen! Eg syns synd på mange av mine klassekameratar som kastar vekk masse tid, sittende i eit skur – eller på bussen mens dei gomlar i seg godteri til store gullmedalja. Det er få personar til å stoppe dei i deira søken etter å bli like feite som dei engelske jentene. Synd er det med desse venenes blindheit då dei syns synd på meg.

Eg syklar kjekt ned bakkane mot skolen med vind i håret og trener mine enorme legg- og lårmusklar. Ikkje ei krone betalar eg for treninga mi, mens medstudentane bler månedleg rippa for over 400kr for ein månedleg dusj! God invistering folkens! ond latter Mohohohawhahawhaw.

Utruleg glad var eg for å låne sykkelen til Jon, han var ein sann reddande engel. Eigentleg skulle eg bare låne sykkelen til torsdag då Cycle King skulle få inn eit overprisa dekk eg kunne kjøpe, men eg har sykkelen hans enda fordi han sa eg kunne låne han lengre :D

Sykkelen til Jon er annerledes ifra min sykkel. Mens min er ein ekte racer-sykkel der alt er laga for maksimal fart, noko som gjer maksimal lite komfort (om du kan sei det slik). Eg har eigentleg aldri vært særlig plaga av dette faktum, utenom at setet har vært litt hardt – eg er jo tross alt sykkelist så eg har ikkje 5kg mykt fett på “stumpen” :P Eg blei positivt overraska då eg prøva sykkelen til Jon. Den har feite dekk og rett ratt, samt eit digert mykt sete. Denne sykkelen var ikkje laga med fart i tankane, men faktum at nokon faktisk skulle kjøre farkosten óg.

Så var det fyrverkeri i Eynsham då. Eg starta sykla fysst mot byen, tok 16 minutt så til Farmoor kor Audun bor, 24 minutt, så endelig til Eynsham på ca. 10 minutt. Det gir en reisetid på litt over 40min som er fantastisk bra når ein tenker på kor langt vekke Eynsham visstnok skal være. Eg følte det ikkje som nokon jordomseiling akuratt, dét var det nå heller ikkje men ein må vel få overdrive litt :) Eg sykla tilbake til Audun for å så sykle tilbake igjen til Eynsham og så til byen etter me hadde vært på pub og kosa oss der. Tilstades var Karianne (som bor i Eynsham), Audun, Jon, Morten, Thomas og Tone. Ein kjekk gjeng. Spesielt Jon, han med fine sykkelen :D (:P)

På vei tilbake til byen – kl 12 GMT – så ringte eg pappa etter oppfordring på svareren min. Håper ikkje eg vekka han, tenke rett og slett ikkje på at folk faktisk kan sove kl 1 i Norge. :P Uansett hadde me ein koseleg samtale mens eg sykla uten hender i frå Farmoor(Audun’s Penthouse) til Botley(Jon sitt mini-rom) der han la på. I byen gjekk me på Maxwells, eg begynte akkuratt og ha det kjekt (etter ein 10–15 minutt) då Audun og Thomas de slappe støvlene aboslutt ville gå. Treige folk. Eg hadde betalt 24kr for å komme inn så vil dei bare gå. Grr. Klokka nærma seg 2, men allikevel – ein gjør ikkje slikt.

Etter nedturen der fekk folka meg til å kjøpe hamburger på Kebab Kid.. Smaka godt – ja, nødvendig – nei. Eg kunne jo bare spise ei gammal tørr brødskive heime som eg normalt gjør!

Søndagen, den dagen me eigentleg skulle være i Wales og se Petter Solberg vinne Rally Championship’et, men det kom ting i veien. Eg sykla til Audun, fysste gang før det var blitt mørkt – og det vil eg ikkje gjør igjen på lenge! Det regna og var generelt pissevær, greit nok – eg har jo nice regntøy. Små vatn ikkje ulike mosvannet samla seg i vegkanten ute på “Bryne” (vegen mellom Farmoor og byen – bare kyr og åkrer) der eg blei pressa ut av ekle bilar. På dagen var det faktisk trafikk på vegen og problemet var at eg ikkje kunne se når bilane kom, dei har jo ikkje lys på idiotane! Lyset hadde vel vært vanskeleg å sett, men det er 10x betre å kjøre vegen når det er mørkt! Ein stygg/slem/hemma osv. buss pressa seg forbi meg idet eg stupa ned i eit digert vatn med farleg bunn. Argh. (altså, eg datt ikkje av sykkelen, men “stupa” hørtes litt mer dramatisk ut ;) )

Idet eg hadde kommet inn i Farmoor, nærma meg Audun’s Penthouse leilighet kjøyrde nokon jævlar forbi meg og skreik noko drit så eg nesten fløy av sykkelen og knusa trynet i den elendege engelske standard-vegen. Satan, de burde ta en overdose senest, stygge drittfolk. Landsbyrånere.

Etter ein innhaldsfull morning hos Audun skulle me til byen igjen. Jaja – tenkte eg, så må eg sykle drittveien tilbake, greit nok. MEEEEEEEN, då, når eg sjekka sykkelen så var SJØLVSAGT det elendege dekket poffa! :( Eg var laaangt ifra heime, kva skulle eg gjere!?.. Vel, eg starta og gå. Ein og ein halv time seinare traff eg folka på Eurobar, etter eit par folk hadde tuta på meg og slengt dritt var eg rimeleg trøytt og plaga. Ikkje minst frå den elendeg lange gåturen, eg visste eg hadde ein times gåtur igjen, starta denne. Heim kom eg, trøytt, til micro-varma middag (vel, det er mer spesielt om eg faktisk er i huset då middagen er klar) etter ein vel 2timar og 45minuttars gåtur leiande på ein tung sykkel.

Men hey, etter eg hadde kommet heim lappa eg dekket, UTEN å følge dei idiotiske instruksjonane denne gongen, og trur du ikkje eg fekk det til 100% denne gangen :) Sjenialt! :D Då var eg seriøst glad dagen etter.. Det var faktisk i går(mandag 10/11) :P Med sykkelens genialitet sykla eg igjen til skolen i ein fart bussen bare ikkje klarar og slå uansett kor hardt dei prøver! HAH! TA DEN STYGGE BUSS! :D Jeg er inni en sekk, alle snur seg etter meg, men hvem som er der inne ser de ei Oooh, Knutsen & Ludvigsen er geniale :D Vel tidleg skole imårra og nå er klokka halv 2 så det er onsdag da… Vel, nå kom “Annie – Tomorrow” på, med ho søte lille jenta som syng, kor fint. Høyre den før eg legger meg :D Eg skulle gjerne skrive ein ny artikkel også.. Om den lille dagen i dag og om hvor herlig livet er :) Men det å være sen; tyyyyypisk meg! :P

Mitt livs lengste helg?

Eg var hos audun, i byen på Maxwells, var på bursdags-fest hos Victoria, på ein dårleg klubb, Andrew WK “party” (konsert) osv, osv.. ;)

(26–28.9.03) Sitt her, ein mandags kveld og skal skrive ned mitt livs lengste helg (etter som eg huskar :P). Eg hadde bare bestemt meg for å være litt meir sosial og plutselig fekk eg masse opplevelsar på lita tid. Siden eg ikkje trenge å ta nokon buss (har jo najs sykkel :> ) slapp eg å tenke på dét. Men eg veit ikkje heilt kva helga starta med så eg får fortelle slik eg huskar.

Etter ein rar skoledag der me hadde videokonferanse uten at læreren kunne høre vår lyd gjekk eg, Jørgen og Niklas til Virgin Megastore for å kjøpe billettar til Dimmu Borgir konserten i London. Meg og Jørgen rusla så heimover mens me snakka om stort og smått. Etter me hadde vært på B&Q i ein halvtime og testa dørhåndtak gjekk me til Jørgen.

Han hadde eit greit stort rom me tv, den heldiggrisen :P Me såg “Rugrats” og “Sabrina the Teenage Witch” før eg ville ha litt mat og sykla heim. Tidligere den dagen hadde eg fått vite at Audun skulle ha folk hos seg. Det regna litt utfor så eg ville ikkje dra, slik eg eigentleg hadde tenkt. Eg slo på mobilen min og hadde fått ein voice-message, eg hørte på den og det var PCWorld som ville arrangere eit intervju med meg.

Eg blei veldig glad og måtte sjølvsagt fortelle det til nokon, derfor starta eg sykkelturen min til Audun. Då eg gjekk ut av døra møtte eg Aurore og Fransoise, som er Aurore sin søte bestevennine i frå Belgia :) Eg helsa og hjalp dei å bere bagasjen inn. Eg måtte bort til Audun og jentane hadde nok ikkje noko imot at eg dro uansett så eg sprang ut igjen.

Det var allereie mørkt då eg dro så eg måtte ha lysa mine på. Eg var veldig glad så eg sang og plystra på Roy Orbisons “Pretty Woman” ganske så høgt. Då eg stoppa i eit kryss i midten av byen kom ein annan sykkelist på sia av meg og laga eit hemma fjes :P

Vél ute på “Jæren” – som Audun kallar det – forsvant alle lys. Det var békmørkt! Eg såg ikkje ein skit med unntak av ei kvit linje på venstre side, og to tette på høgre. Stripa heilt på høgre av vegen såg eg ikkje. Det minna meg om ein gammal Science-Fiction film då skipa køyrer over lyshastighet. Var seriøst kult. Eg sykla litt roligere siden eg ikkje såg ein ting, men fekk eit skikkeleg kick av å forflytte meg på den måten. Heilt hyper blei eg av turen så eg virka vel litt oppglødd då eg kom til Audun ;)

Gutane (Audun, Niklas og Thomas) såg litt rart på meg då eg tok meg ein dusj hos Audun, men eg trengte det. Hadde ikkje tid heime og eg lokta ikkje noko særlig fantastisk. Då eg lokta litt betre sykla eg til byen, dei andre venta på bussen. Etter eg hadde venta ein stund kom dei óg inn til byen. Me gjekk alle saman til “the Goose” pub’en og satt å snakka litt. Etter dét besøket reiste me til Maxwells kor Ont (Parouge) jobbar som bartender.

Me kom inn på bare £1 (ca 12kr) fordi me kjente Ont (sist gong var det 0, men dørvaktane var ikkje sikre denne gongen). Vél inne traff me Ont som kasta flasker og miksa drinker inne i baren, han er sinnsjukt flink. Flinkaste bartenderen eg har sett. Han laga ein drink til meg og ein til Thomas.

Eg hadde ikkje sagt til han at eg ikkje drakk alkohol så eg ga han vekk og bestilla “something without Alcohol” fra ein annan (Ont var veldig opptatt, alle bestilla selvfølgeleg av han :P). Eg skulle til å betale, men han sa bare “You’re with Ont, it’s OK mate”. Hehe, kjekt :D

Resten av kvelden hendte det så mykje at eg kan ikkje skrive det fordi det blir for mykje å lese. Må tenke på kor mykje tid folk vil bruke på å lese sia mi óg :P Av småting eg kan nevne var når Thomas gjekk rundt og tok bilde av folk, blei kjent med dei og fekk emailen deira. Han snakka også varmt med dørvakta, og fekk eit virkeleg bra bilde av han!

Me gjekk ca kl 2 og kjøpte ein burger kvar fra kebab-bilen utfor Maxwells (kebab var litt dyrt, sikkert fordi det er ein tradisjon å spise det på natta). Eg kom heim 2:30 og la meg. :>

¤Neste morgen, Lørdag¤, sto eg opp 8:30 og spiste frukost. Eg sykla til byen og satt på internett på biblioteket der. Eg tusla videre, kjøpte kontant kort og møtte Thomas som skulle ta bussen til Morten. Eg sa han måtte sende meg melding då han kom tilbake til byen.

Etter eg hadde gått fra Thomas fant eg ut at eg ville prøve å komme meg til Morten eg óg. Så eg satt meg på sykkelen og sykla opp Iffley Road, eg kjøyrde vedsiaav ein buss og lurte på om Thomas var i den. Eg sykla saman med bussen heilt til eg såg at Thomas kom ut på eit stopp. Han blei litt overraska av å se meg :P Morten henta oss også satt me hos han og prata o.l.

Eg fann ut at dei skulle i bursdag til Victoria Maria (fint at alle inviterer meg hele tia</ironi>) før eg dro heim for mat. Då eg hadde spist dusja eg og tok på meg finklær før eg satte mot byen. Der møtte eg Audun, Jon, Niklas osv. De skulle også i bursdag (kunne man se på de fine klærne :P) så jeg prata med dem helt til bussen kom før eg sykla mot Victoria. Eg visste ikkje kor ho bodde men eg fann det til slutt etter eg spurte Marie Louise.

Der hadde eg(me?) det veeeldig kjekt uten at eg gidder å gå noko særlig meir inn på dét. (Om du ikkje merka det så er det ein ny dag sånn eigentleg her eg sitter og skriver. Er heller ikkje på Aurore sitt rom idag, tror ho er ute. Er uansett tirsdag kveld og eg er litt trøtt/sliten osv) Då ein stor del av gjengen ville ned til byen dro me, eg venta på bussholdeplassen til bussen deira kom. Eg starta å kjøre ned dei enorme bakkane opp til Victoria Maria (SYKE BAKKAR! :( ), etter ein stund kom eg til ein motorveg. Det måtte være feil. Eg sjekka kartet og rektignok – det var feil. Eg måtte sykle opp ein del av bakken igjen og rulle ned akuratt motsatt veg.

Ute på hovedvegen (Botley Road(?)) tok eg det med ro mot byen, siden eg tok feil veg hadde eg ikkje sjangs til å ta igjen bussen uansett. Noko som viste seg å være feil, ca med PCWorld tok nemlig den samme bussen még igjen og då var det jo ingen problem å sykle forbi den igjen. Så eg stoppa på nokre lyskryss og såg inn i bussen der “resten av klassen” satt (ikkje heile – nei). Wow, nå er det gått enda en uke+ siden dette skjedde! Eg sitt her, Tirsdag, 8 dagar siden eg starta dette dokumentet, er gale :P Får skrive slik eg huskar, sjølv om et er lenge sia.

Eg traff folka så i byen der eg venta på dei. Var litt vanskeleg å få oversikt over situasjonen, folk ville hit og dit. Eg blei me Elisabeth og me to gjekk mot Go Na Na, der Lotte og Morten skulle være allereie. Det kosta 5pund for å komme inn! 60kr, svei hardt, men eg betala for Elisabeth allikevel. :P Hmm, ho låna vel eigentleg, men eg må visst spør for å få dei tilbake. Ho har gløymd det og eg huskar det aldri… Go Na Na var ein drittplass, med drittmusikk, drittlys og drittpris. Heh.. :P Lotte lika imidlertid musikken; kver sin smak :P

Eg tusla ut med folka, de gjekk etter mat. Sjøl ville eg ikkje spandere 3pund på kebab så eg stakk på Yates’ der Niklas og Audun visstnok satt. Yates’ lika eg heller ikkje, dei hadde grei musikk men wow, skitten plass! Gidd å ha tepper på eit utested liksom! Det va jo fullt av øl, cola og andre ulumskhetar! Skoa satt seg fast i teppet og det var tungt å gå -> æsj!

Så gjekk eg tilbake til “gamle”-folka og kjøpte meg ein hamburgar og brus allikevel…. :P Lotte og Morten gjekk eg heim med, leia sykkelen. Klokka var vel rundt 2 då me gjekk ned Iffley Road mot Morten. Etter ein hyggelig prat var Morten ved veis ende. Eg og Lotte fortsatte mot Cowley mens me snakka om stort og smått… Hmm, eg tror det var for det meste smått. Har aldri fått nokon skikkeleg defenisjon på kva “stort” og “smått” betyr, men me snakka sikkert om smått ;) Smått er forressten eit ganske teit ord. “Smått” liksom, høyr på kvisleis dét høyras ut! Kl 3 var eg heime ca. Seint :S

¤Søndag¤ skjedde fysst masse du ikkje gidder å lese, så eg vil ikkje skrive det. Sååååå dro meg, Sisilie og Jon på konsert! ANDREW WK!! :P Hehe.. Meg og Jon ville jo bare gå pga. Espen er sånn hallveis wannabe-AWK-fan. Sisilie ville være med fordi: kvifor ikkje!? :D Ho hadde bare blitt “positivt missunleg” hvis ikkje (ho brukar den frasa ja). Eg kom litt seinare enn Jon&Sisilie pga. masse (snakka med Aurore før eg dro = tar sin tid fordi det er så kjekt ;) ) derfor kom eg bak i køen. Eg såg at ein vakt gjekk oppover køen og såg på nokon kort og ga stempel på hånda. ”ååja, student-rabatt” tenkte eg og dro fram kortet. Når vakta kom ga eg det til han og han såg lenge og rart på kortet mitt før han utbrøt “Ahh! Cool mate!” og ga meg stempel. Eg undra litt over kvifor han sa det til meg og ingen andre…

Det eg ikkje visste va at dette stempelet meina “over 18” slik at folk kunne kjøpe alkohol. Kortet eg ga viste selvfølgelig at eg er 16år (fordi eg ér jo dét) så vakta syntes det var rart at eg ga han dét. Eg drikk ikkje alkohol, men 95% av alle ungdom gjør (iallfall slik eg ser det) og vakta gjorde 100% sikkert dét når han var under 18. Han syntes vel det var veldig tøft av meg å vise dét kortet og tenkte tilbake på sine dager… Jaja, morsomt var det nå i etterkant :P Selvfølgelig kjøpte jeg ingen alkohol, men en “Orange Juice” som jeg så ofte gjør.

Me plasserte oss heilt framme, i midten. Ganske bra ;) Fysst spelte “N3ar Lif3 Xp3ri3nce” eller noko i den duren. De var ganske gode og bassisten deres var ein vill mand :P Lang kis med digert smil, stilig :> Etterpå kom eit helt forjævlig band, Winnebago Deal, satan i helvette for noko dritt! Ikkje pga. musikken deres som EIGENTLEG, sånn når eg tenkar etter var ganske bra, meeen pga. de jævla drittfolka av nokon dop-vrak fans dei hadde så ødela alt. De starta å spille og me merka fort at noko var gale. Nokon folk hadde blitt totalt ville og starta slosskamp bak der me sto.

Det blei eit digert hål bak oss der 3–4 jævlar sprang rundt og dunket inni folk. Det er umogleg å forklare kor ekkelt og forferdelig det var. Men det var rett før Jon begynte å sloss med den eine jævelen, eg forstår guten så sinnsjukt godt. Hadde eg hatt ei hagle hadde eg med glede trykka han opp i trynet på den jævla krøllete, rødhårete guten med ekkel streng og blåst hjernen ut på han. Den ekle drittungen trenger ikkje hjernen sin uansett, stygge dopvrak.

Folka var verkeleg dopa, dei var heilt totalt vekke. Eg albua han eine driten i nyra hardt, og han viste ikkje ein grimaste – men kroppen blei fysisk flytta på av kraften fra slaget mitt. Sisilie (inkludert meg) blei seriøst redd og ville gå vekk til eit roligare sted. Me gjorde dét… Så kom endelig AWK på, det var kjekt, var ganske bra faktisk. Eg hadde forventa det til å være litt av ein flopp…. (Snork, eg gidd ikkje skrive meir detaljert, får tenke deg sjølv :P)

Tredje helg

Eg gjekk faktisk ut og m0tte nokon andre folk enn Aurore og Iris denne helga ;) Var ein kjekkere avslutning paa uka enn den forrige :P

¤Helg¤ Dagen starta så fint med at eg såg på mobil-telefon klokka som vanleg. Den var 7:40 eller noko, derfor sov eg litt lengre. Då han var 8:45 gjekk eg ner. Ingen frukost stod klar, klokka mi på mobilen var feil. Då eg kjøpte sykkel hadde mobilen mista klokkeslettet og eg satt han fort til eit eller ana. Bah.. Ingen frukost på meg nei. Så eg lagde nokon skiver med Nutella og gjekk inn til Aurore som satt å laga eit collage av bilder som ho skulle henge på skap døra. Blei ganske fint :) Skal ta eit bilde av det seinare.

Eg satt å snakka me Aurore og sendte nokon meldingar rundt. Ho skolle på ein konsert seinare i kveld så eg måtte også finne på noko for å ikkje være aleine heime og kjede meg. Iris var i London hos ein slekning. Eg fekk svar fra Audun som skreiv: “TEMPLARS SQUARE, COWLEY 30”. Eg syntes denne meldinga var litt morosam :P Etter ein 20min sykla eg ned til Templars Square, det tok meg 8min. Eg fann dei ikkje me ein gong så eg såg på “Linux Format”, stod på øverste hylle i Computer Section. Som eit ana pornoblad :S Linux er ikkje like stort i England som i Norge. Dei har jo bare eit blad på WH Smith som har tusenvis av blad.. Dei hadde masse ekle Windows blad, men de selger ikke så bra i Norge. Narvesen har vel flere Linux blad enn dedikerte Windows blad; BRA Narvesen! :D :P

Uansett kjøpte eg ein Snickers (på ekte Engelsk vis) og traff Audun og Niklas som hadde kjøpt chips for i kveld. Me skulle se film hos Audun. Etter pub-besøk der Niklas bestilte chips og pepsi avtalte med tid og sted. Så sykla eg heim igjen og snakka litt med Aurore før me fekk middag. Vél nede i byen fann eg ut at eg var alt for tidleg (1 time, eg har ikkje heilt roen på den stygge klokka). Eg gjekk litt rundt til eg plutselig hørte navnet mitt utfor EuroBar, det var Niklas som satt på stam-plassen. Me tok så bussen saman til Audun, eg fekk óg Jon me. Han ville sykle ;) Eg hadde ikkje lys på sykkelen derfor turde eg ikkje sykle.

Då me kom fram satt me der og såg på at Audun spelte et krigs-spel :P Etter litt slutta han heldigvis og me såg litt på “Peis og Akvarium” dvd’en hans. Det blei litt einsidig i lengden så når Karianne kom satt me på “Taxi”. Eg snakka gjennom heile filmen som vanlig (om filmen selvfølgelig). Tone kom midt i filmen og syntes han var utruleg kjedelig. Eg hadde sett den før med lillebror Falke, men han var OK fordi, samme syntes Jon som helst ville se Rambo eller Terminator (heh, me blei ganske lei av anbefalingane hans heile tia :-S ).

Me hoppa så på ein buss der Morten og Thomas allereie var og tok den til nabo-bygda der Karianne budde. I den lille koselige Aidens(uh, ikkje field, men noko ana) bygda fann me ein pub og ute i bakgården og snakka. Byen ligna litt på Aidensfield som du ser i “Me hjartet på rette staden” (Evt. “heartbreak” eller “landsbylækjane” som eg seier). Etter hadeklem til Karianne sang me oss til byen med buss. Eg fiksa sykkelen opp og gjekk med Morten, Jon og Thomas oppover gata. Me traff Victoria Maria, Sisilie og May-Lis, de hadde vært utsatt for nokon ekle gutar. Thomas “knakk” ryggen (ahh, det er deilig) på oss også gjekk me til McDonals (kl ~12) og kjøpte burgere.

Meg og Morten ville så hjem så me gjekk opp mot “The Plain” (rundkjøring hvor veien til Headington, Cowley og Iffley blir skilt). Morten gikk opp mot Iffley og eg satt meg på sykkelen opp Cowley Road. Då eg kom til snarveien gjennom skogen så eg opp, eg var veldig lite lysten til å sykle gjennom der på denne tia (sett i lys av alle jævel-gjengene som er i Cowley og at den skog-vegen er ganske avsides). Så eg tok den gamle “lange” veien opp Oxford Road til Cowley Swan for å så svinge inn på Hollow Way og opp der til eg kommer til Horspath Road.

Då eg kom forbi Thames Police Station på Oxford Road hoppa eg av sykkelen og gjekk. Vil ikkje betale 100 pund for å sykle på natta uten lys! Det var ikkje fånytta fordi det kjøyrde ein politibil forbi meg på Cowley Swan (rett med Templars Square). Når eg var på Hollow Way sykla eg resten. Då eg var heime la eg meg rett og slett :P

¤Søndag, ny dag¤ nye utfordringar? :P Eg sto opp kl 14:20 eller noko. Oups :P Etter eg hadde gått på do (som var grunnen til at eg sto opp) la eg meg ned igjen. Då kom Aurore og hilsa, ho hadde vore oppe siden 8, etter frukost hadde ho gjort lekser. Stakkar jenta har jo sykt med lekser :-S

Fra rommet til Aurore(eg er omtrent bare der når eg er heime :P) sente eg ein melding til Audun og fekk svar “EUROBAR, GLOCESTER GREEN”.. Hehe.. Fine meldingene til Audun ;) Etter ein alt for varm dusj (rett før huden skolla av :P) sykla eg til EuroBar og gjekk inn. Der satt han og såg på Man U – Arsenal kamp. Eg satt meg ned då Niklas kom fra toalettet. Måtte nesten tippe han var på EuroBar også :P Han bor der jo nærmest. Audun hadde bare gått innom bar’en og ja – der satt Niklas og snakka med Amerikanerane, ganske stilig ;)

Møtte Jon, Morten og Thomas og snakka litt med de før dei gjekk for å spise. Resten av oss så resten av kampen, eg kjøpte ein “orangejuice on the rock” :P Audun beundra sykkelen min litt før eg dro (hehe :P) heim. Eg spiste den ikkje fullt så gode lam-middagen (hatt den 3 siste søndagene nå :S) og gjekk opp for å snakke med Aurore. Me va enige i at lam-middagen ikkje var noko særlig og me er lei av dritet :P Meeeeeen, imårra er det mandag som betyr -> LASANGE!!! :D:D:D Eg håpar også at Iris får Charlie til å lage mat litt mer ofte, fordi han lager så god sterk og våt (ikke tørr) mat med ris, kylling osv :D

Nå har Aurore lagt seg, ho la seg så tidlig som kl 19:30! Sygaste. Uansett så måtte eg finne på noko, så kvifor ikkje skrive litt til heimesia mi ;) Som er det eg driv på med nå. Høre på musikk og skrive i kveldstimene, herlig. “WHEN YOU‘re OOON a HOOLIDAY you can’t fiiind a woord to saaaay. ON A IIISLAND IN THE SUUN we’ll be PLAAYING having FUUN!!”. Weezer – Island in the Sun. Genial musikk. Nei, Jon har visst lastet ned tablaturet til den sangen. Tror jeg lærer meg den på Gitar nå heller. Helg ferdig -> Skole i morgen. Men nå vil jeg spille gitar ;)

Andre uke

Kj0p av ny sykkel. Fysste skikkelige timer, ein skummel tur i Cowley om kvelden (offameg) og nokon andre halv-interessante greier :P

¤Mandag¤ Eg sto opp kl 8 fordi eg ville spise frukost, og helse på Aurore og Iris. Men de var sjølvsagt gått allerede, dei må tidleg på skulen mandag. Så eg spiste cornflakesen men toasten er så tørr at eg klarte ikkje meir enn ei skive. Eg dusja etter frukost, lenge og vel, fekk snytt meg skikkelig :P (eg er fortsatt sjuk – ja, var maaasse ekkelt snørr (dét likte dere å høre?`:P)) Så spela eg vel litt gitar og laga niste, eg tok eit bilete av gitaren og nattbordet mitt for å så forlate huset.

Eg merka det var litt kaldt så eg tok på meg jakka mens eg jekk, det var litt vanskeleg med ranselen men eg klarte det til slutt. Uansett ville eg ikkje stoppe å bruke unødvendig tid på dét ;) Ein time seinare satt eg med Jørgen og Niklas, me satt og såg på fiskar nede i elva som går gjennom skulen. Dei var ganske så store, så Jørgen angra på at han ikkje tok med fluestanga si.

Litt for sein kom eg inn i klassen (fordi eg va me Jørgen og Niklas då ;) ) men trur ikkje det var noko stort problem :> Uansett så hadde me John Hunt, kjekk kar, i noko video greier. Etter ein ganske banal innføring av videokameraet (vel, for meg iallfall) snakka me om Exposure og Focus, eg visste sjølvsagt alt om dette og forklarte ;D

Eg var ganske fornøyd med å ha vist at eg kunne ein del om video-kameraer. Me hadde etterpå ein konkuranse; gjøre et kamera (med strøm, tape, monitor, stativ osv) klart på minst mulig tid. May-Lis og Sisilie prøvde fysst, dei fekk ein tid på 3:01. Nokon forsøk seinare skulle eg og Thomas prøve, me fekk ein tid på 2:01. Ganske greit sidan me også hadde eit problem med å få kameraet på (grr). Uansett så vant me med stor margin til alle dei andre.

Vår fysste oppgåve i video-undervisniga blei å lage ein western skyte-veksling. Meg, Ont og Thomas jekk saman for å lage dette. Me satt oss ned på ein café/bar der Ont jobba og laga plan og storyboard. Me hadde bare 1 time på prosjektet så me brukte litt vel mykje planleggings tid. Då me skulle starte og filme merka eg at me ikkje hadde fått video-tape med kameraet.

Så me mista merr tid når eg skulle hente ein. Me måtte kutte ut nesten halvparten av klippa pga. dårlig tid så scenen blei ikkje så kul som han kunne vore ;) Men eg syns han var grei. Og me fekk ingen negative kommentarar slik alle dei andre gruppane fekk :D Bare positivt, eg hadde også tatt eit klipp med “Depth of Field”. Altså eg hadde fokusert og zooma på ein måte som gjorde at bagrunnen var veldig uklar mens forgrunnen var klar. Eg har alltid likt å gjøre dette(ser fint ut) og me fekk skryt for dét klipppet ;)

Sjølve handlinga på “filmen” var som følger: Snill mann sitter under eit tre og røyker, slem mann kommer på andre sia av elva og stoppar opp. Han ser på den snille, ser på eit bilet han har i lomma og finner ut at det bilde/snill mann er like. Han kjenner på bukselomma og merker han har glømt noko, snur seg og tar ein kniv i beltet. (så er det mange interessante klipp me ikkje fekk tatt). Slem mann kastar kniv, og den treffer tréet rett med snill mann. I same augneblikk har slem mann fått ein gaffel i halsen og døyr. Så tenner snill mann ein ny røyk.

Klippa me ikkje fekk tid til å ta, inneholder eigentleg poenget til heile scena, så scenen blir ikkje så veldeg interessant uten dei klippa. Menmen, var ikkje meint som noko skikkelege greier uansett. Etter skulle me rundt i Oxford og filme forskjellege plassar me vart tildela.

Neste time var tutor-time eller noko, (halv 6 til halv 7 :| ) me skulle “go punting” som er noko á la Venecias Gondoler. Det var kjempemorro og eg “styra” båten mesteparten av tia med stanga. Trur ikkje dei andre var så veldig interesserte i å prøve (spurte iallfall ikkje :P ). Etter båtturen og litt fram og tilbake blei eg med Morten for å ta ut pengar, han skylla meg 2pund. Då eg fekk dei kjøpte eg ein Is-te. Fysste tingen eg har kjøpt på lenge som kostet litt meir enn alternativet (kran-vannet i ranselen min).

På vegen heim kom ein neger bort til meg og ville at eg skulle kjøpe mobilen hans. Fysste eg tenkte på vár jo at eg trengte ein mobil til å snakke i (den eg har no er øydelagd :( ). Det var ein Nokia 3310, eg er eigentleg imot Nokia og heile tanken ved å kjøpe noko fra ein på gata. Han gjekk ned på kne foran meg for at eg skulle kjøpe mobilen, uff. Eg hadde allereie tenkt å kjøpe han før det, men eg var ikkje sikker. Han snakka om at han bodde oppe i Nord og hadde ikkje pengar til toget heim. Derfor ville han selge den øydelagde mobilen hans (displayet funka ikkje) for 20pund (ca 250kr). Eg tenkte ikkje så veldeg langt og betalte han 20pund etter at eg sjekka mobilen slik hallvegs. Han ga meg ein klem og sprang mot byen. Lukta sprit eller noko i den duren av han.

“Kvifor lót han SIM-kortet sitt i?” tenker eg, og kommer fort fram til at mobilen sikkert var stjålen eller noko :-S Offameg.. Eg ser raskt bak meg og fyren følger faktisk etter meg! (bedre i nåtid – ja) Eg får hallveis panikk og startar og gå raskare. Kanskje han skal følge meg heilt til eg er aleine også banke meg opp, ta pengane mine og mobilen for å så “selge” den til andre? Eg ser på refleksjonane fra biler og skilt, eg vil ikkje at han skal ta meg igjen. Før dét skjer spring eg heller. Vil heller ikkje snu meg om det ikkje er naturleg så eg ser rett fram.

Eg begynnar og nærme meg plassen der eg vil være aleine, om han ennå følger etter meg vil eg ikkje gå inn der men heller ta ein rundtur eller noko. Eg spring over veien og ser meg bak; han er vekk.. Eg vil tro han eigentleg ikkje hadde nokon intensjon om å følge meg, men skulle ein plass den vegen. Uansett var eg veeeeldeg redd! Og hjertet pompa som bare. Eg starta å gå inn i den skumle Cowley-skogen. Fortsatt oppskaka gjekk eg nervøst forbi 3 cowley-gutar på den mørke skogveien. De hadde nokon ekle øl flaskar i hånda (eg likar ikkje alkohol, og skal aldri bli som dei. Ekle drittfolk!) og snakka sikkert om noko overfladisk teit. Som slike idiotar ofte gjør. Uansett så gjekk eg forbi dei, men det gjekk faktisk greit, dei drepte meg ikkje for denne gong, heldigvis (ok, litt overdriving av kva eg frykta :P).

Då eg hadde gått nokon meter forbi dei begynte dei å plystre og rope “Hey, you! Come back here!!”. Eg fortsatte bare, dei også “COME HERE!”.. “We’ve seen you and we’ll get you next time” ropte dei til slutt. Satan, for nokon jævlar. Eg hadde lyst til å gå tilbake, få opp ei hagle og blåse hode av dem alle 3 (jada, jeg vet forskjell på virkelighet og film osv). Uansett -> Ekle dritt-folk, burde fått pryl(minst).

Resten av turen var eg redd for kvar einaste kis eg såg (var ikkje så mange då). Heime fekk eg det beste me får i huset, lasange. Det var iallfall kjempegodt! :D Men eg hosta så mykje at eg klarte nesten ikkje spise det. Klarte ikkje å spise dei ekle, tørre pommes frittsene iallfall… Aurore hadde gått til sengs, litt keisamt eigentleg eg hadde sett fram til å sjå henne. Eg la meg tidleg (kl 9), men sovna ikkje før seint(kven veit :P)… Blah, skulle hatt sånne tabelettar :P

¤Tirsdag¤ Eg gidd ikkje skrive denne dagen.. Eg er trøtt, klokka er 22:22 og eg vil sove. Var ikkje ein spesiell interessant dag uansett. Eg følar eg skriv for mykje. Ingen vil ha nokon interesse av å lese så mykje!! :( Så eg skriv eit mindre samandrag…..imorgon…. (I dag ér det faktisk denne dagen, Tirsdag 16.09).

¤Onsdag og Torsdag¤ Uhm, oppholdet her i Oxford er ganske rart. Fordi eg følar me har vært her for fleire år (har vært her 14dager) og når eg legg meg om kvelden synes eg det var UTRULEG lenge sidan eg sto opp. Altså -> lange dagar.

Men når eg tenker tilbake, så følar eg at tia har gått så utruleg fort. Skulle aldri tro me hadde vært på skolen i 2 uker! Audun sa faktisk til noen svenske jenter at me hadde vært her i ein uke, Jørgen rettet han og Audun ble veldig forbauset over kor lenge me faktisk hadde vært her.

Skoledagene er kjempekjekke og går utrolig raskt: sjølv om eg har problemer med å fatte at første time denne dagen faktisk var i dag og ikkje i går, eller forrige uke. Rare greier. Men slikt er bare kjekt :) Eg snakka med Aurore om det og hun har det helt likt. Sjølv om ho har mykje kjedeligare fag, men ho har ein utruleg rar klasse! Bare utenlendinger og de er ganske spesielle alle samen. Eg har snakka kjempemykje med Aurore i det siste. Eg er omtrent bare på hennar rom. Torsdag satt eg faktisk å gjorde min første lekse + spelte Half-Life inne på rommet hennar mens me hørra på musikk. Ho har alltid noko skrivearbeid og gjør og eg kommer alltid inn å forstyrrar :P Men ho har ikkje klaga, enno. Får vente å se korti eg får høre at ho ligg etter med skulearbeid pga. meg :P

¤Fredag¤ Då eg kom på skolen forsto eg at eg va for sein fordi heile klassa satt allereie i videokonferanserommet og snakka med Olav, samfunnslære-læraren vår. Det var litt rart siden dagen før sa Jim at me skulle møte 10:30… Me hadde Engelsk, bare ein time idag heldigvis, då spela eg tetris så det gjekk fort :) Hehe, var ein lett time uansett og eg følde bra med ;)

Så var eg me Jørgen, me jekk rundt i byen i butikkar o.l. ganske så lenge. Då me hadde råna lenge nok i byen gjekk me heim. I cowley sentrum på Templars Square kjøpte eg 3stk ingefærøl, forskjellige merker og hadde test. Eg skal presentere resultatane på ein eller annan måte her på internett også. Slik at dei som er i Oxford/England kan vite kva ingefærøl som er best. Alle er sett opp mot CB sin faaantastiske Ingefærøl og eg kan røpe at ingen av dei engelske kommer opp i den standarden.

Vél heime ringte eg på ein annonnse på ein sykkel i Oxford Times som eg kjøpte tidligare på dagen. Var ein racing sykkel med 5gir til £ 20. Dvs. ca 240kr. Eg fatta ikkje heilt kva dei sa så eg fekk Doris Wheeler (verten) til å ringe å høre. Då gjekk alt mykje betre ;) Så spiste eg middag, idag fekk Iris en egen middag fordi ho ikkje likar den engelske maten. Eg er litt enig med ho, ris, kylling og maaasse krydder-tallerkenen smaker bedre enn ekle tørre fish’n’chips. Men jeg spiser nå alt, er ikke kresen (bare utenfor hjemmet i Norge vel å merke (ifølge min fader & min moder) :> )

Eg fekk låne busskortet til Iris og dro får å se på sykkelen. Sparte vel ein ~2 pund der. Hadde litt problemer med å finne fram o.l. fyren bodde dessverre utenfor Oxford. Då eg endelig kom der blei eg overraska over kor fin sykkel det var :D Ein skikkelig racing sykkel, tynn og lekker. Eg prøvde sykkelen, var litt uvant og giren var litt rar, men eg fant ut at dette ville eg bli vant til. Så eg betalte 20pund og sykla tilbake til bussholdeplassen. Herlig sykkel!! :D:D Der venta eg i ein halvtime på den stygge bussen.

Då bussen endelig kom ville ikkje buss-sjoføren sleppe meg på fordi det var imot reglane. Han var hyggelig og greier men han kunne ikkje gjøre det. Buhuu.. :’( Så eg måtte ta ein Taxi. Eg visste det kom til å koste meg dyrt! (Klokka var jo rundt 8). Eg fann ein taxi og då eg skulle løfte sykkelen inn mista eg den i bakken :(:(:( Eg snakka litt me den hyggelige sjoføren på vegen heim og då me va framme måtte eg betale 20pund… Wow, same som eg måtte betale for sykkelen! Så prisen på sykkelen blei til slutt 40pund. Slemt. Eg burde heller gjort det på dagen! Då kunne eg sykle hjem og spart maaasse penger. (Kunne ikkje sykle om kvelden då eg ikkje har noko lys).

Sååå, når eg tok sykkelen inn i hagen merka eg noko. Dekket var skeivt :( Det hadde bøyd seg då eg mista sykkelen :’( :’(. Eg håpar inderleg eg kan fikse det! Ville vært ¤veldig¤ synd om ikkje! Veit du om det går så senn meg ein mail, eg blir glad om det går :D

Sånn til slutt vil eg sei at eg er veldig glad i den nye sykkelen min, sjøl om eg ikkje har sykla noko særlig på han enno. Men eg må få fikset lås (ah, nei, eg får faktisk ein av Charlie Wheeler! :D Snille folk ;) ) og ikkje minst dekket.. BLah.. Eg får teste imårra!