Merkelapp-arkiv: Trafikk

Kann ikkje alltid vera heldig

Det stod ein annan trikk litt lengre upp i gata, 11, den eg skulle taka. Eg lurte på kvifor han berre stod der. Motorstopp, kannhenda.

Eg hadde ikkje ete i heile dag, so då eg gjekk forbi ei falaffelsjappa vart eg ståande å grubla. Skal eg? Eg gjorde det. Såg på poltijaktar på SVT4. Bilar som knuste med spektakulære kræsj tett etterfylgd av politi i USA. Altso, politiet kræsja aldri, dei berre filma det heile.

Då eg kom ut med falaffel-rull i hand (ååååhhhhh, nam) såg eg at trikken ikkje stod på plassen sin, men hallvegs uti krysset rett etter stoppestaden.

Eg hadde forstått at det var noko meir alvorleg då eg venta på falaffelen, for det kom båe brannbilar, sjukebilar og politi medan eg stod der. Det var sjølvsagt meir interessant enn TV-skjermen, men likevel er eg so vaksen og gamal no at eg ikkje stikk nasa mi uppi alt. Sjølv um det er det eg eigentleg vil. Eg hev berre lært meg desse irriterande normene som segjer at slikt gjer me ikkje. Diverre.

Då eg gjekk ut måtte eg heldigvis gå forbi, so då kunne eg skulda på det. Eg vart sjølvsagt ståande litt vel lengje å sjå på, men det må då vera lov. Ein drosje hadde kræsja inn i 11-trikken frå venstre. Det såg ut som eit skikkeleg smell. Drosjen var litt knust i fronten og trikken såg litt herpa ut.

Det klibra ekstremt i fotograf-fingen min òg, men kamera var bak i sekken som vanleg, so eg klarte halda meg.

Stadig fleire brann- og politibilar kom, i tillegg til mange bilar frå Oslo Sporvegar (elder Ruter). Nokre av dei dirigerte trafikk vekk.

Eg er ofte for sein. I dag skulle eg på sentralstyremøte i NMU 1800 (vel, eigentleg for å setja saman den nye tenaren til NMU), fyrr det skulle eg eta middag med dei (1700). Eg kom ikkje på noko av det. Eg vart berre sitjande. Det er langt frå fyrste gongen.

Ofte fær forseintkomingi mi positive konsekvenser. Då startar dei som oftast supernegative, men so snur eg på det og segjer «men dette var då ei moro oppleving, det er noko eg kjem til å hugsa!» og so vert eg glad att.

Denne gongen vart det ikkje slik. No når kræsjet fyrst skjedde so var det ergerleg at eg ikkje rakk den fyrste trikken. Tenk kor stor uppleving det hadde vore. Det er slett ikkje kvar dag ein fær vera med i ein kollisjon! Men slik gjekk det no altso diverre ikkje.

Kann ikkje alltid vera heldig med timingen, somme gongar gjeng upplevingane i frå deg rett framfyre andletet ditt… :-/

NB: eg hev båe nesten-kræsja, og kræsja fyrr.

HEKKANS DRITTVEGAR I OSLO!!!!

AAAARGH! Meg og Rebecca var nett på IKEA på Slependen (Asker). Etter me brukte nesten ein time på å finna vegen sør-vest ut av Oslo for nokre månader sidan, visste eg enkelt og greitt kvar vegen gjekk sør-vest ut av Oslo no (og dimed kvar eg skulle køyra for å koma til IKEA-en der). Grunna ein eller annan baderomsklutsleikande vassjækel ikkje hev hatt ein einaste annan idé i hovudet enn kva stinkande hundepiss og kattelort han skulle eta til middag då han skulle designa og ikkje minst skilta dei byllepestinfiserte vegane i og utanfor Oslo, so er det rett nok umogleg å finna fram. Ja, med mindre du allereie hev brukt fleire timar på å køyra feil medan du gjeldar den snørrdryppande bomringen 20-kroning på 20-kroning til du sørenmeg ikkje hev fleire pengar og må byrja bruka bankkortet slik dei kann suga pengane dine rett frå kjelda. Då kann det henda du hev til slutt lært deg den fælslege vonskapen når du hev måtta ofra dagens middag til ein kommune som sørenmegikkje klarar skilta dei inni granskauen vanskelege vegane sine ein gong.

Kven i sopplyngen veit kvar Drøbak ligg? Kven utanfor Drøbak bryr seg ein fugledrit um Drøbak? Eg pisser so totalt i Drøbak at det er rart kloakksystemet framleis fungerer. Ja. Og kva står det på alle skilti i Oslo? Drøbak. GAAAH! Ah. Faktisk. Du kann vera heldig um du køyrer motsett veg – då stend det «Drammen», som er ein plass eg veit kvar er. Men det seier meg ikkje ein flipp meir kvar i hanereiret Kringsjå ligg, eller korleis eg kjem til litt større plassar, som t.d. Ullevoll, Sinsen eller Alna. Kvifor kann ein ikkje berre skriva kvar vegane gjeng??? Eg vil tri ting:

  1. Ein stor veg? Skriv at han gjeng sør-vest, sør-øst, nord eller kva-faen. Når eg skal til Stavanger veit eg at sør-vest er bra. Vidare:
  2. Ein stor plass seier du? Ja, skriv iallfall opp dei store områdi der vegen gjeng til, ikkje sakkans Smestad som ingen veit, eller bryr seg kvar er.
  3. Og sei i frå at no køyrer du ut av bomringen, so no må du for faen meg snu um du ikkje vil ut.

Aaargrgrrrr.

Diverre er eg ikkje like sint no. Sidan eg fann fram til sist, hev fengje mat og vorte roa ned av mamma, pappa, Kitty Karina og Rebecca. Forresten so fann eg fram til slutt, noko som er heilt utruleg når ein tenkjer på kor idiotisk skiltingi og vegane er i Oslo. Eit rot verre enn bokmål (!).

Forresten hev eg eigentleg ingenting mot Drøbak, men eg synest det er heilt utruleg at det er den einaste plassen det vert skilta til i Oslo. Og det gjer meg veldig, veldig sint.

Idag blei eg påkjøyrd

Inkjeanande syklar eg heim frå skulen oppover Cowley Road, då plutseleg ein gul konebil kjem og riv lykta si hardt inn i låret mitt! Eg ankommer fortauet med stor fart – kvinnfolket bare kjøyrer vidare…

Tidligare den dagen blei eg nesten ein såkalla “roadkill” i rundkjøringa, tidleg på morgonen var det så mykje fuktighet at bremsane mine ikkje fungera skikkeleg. Då eg kom inn i rundkjøringa såg eg at ein bil stoppa opp og ei dame på sykkel bevega sykkelen – akuratt då skyt bilen fart og dama får såvidt stoppa før bilen susar forbi. Eg på mi side hadde ingen bremsar, for å unngå kræsj tar eg ein skarp høgre-sving rett inn i den hardt trafikkerte rundkjøringa. Problemet mitt er fortsatt at eg ikkje kan stoppe så då ein lastebil plutseleg sitt foran nasen min må eg svinge tilbake der det var kome eit ana kjøyretøy som låste meg til å rase framover og bare håpe ingen svinga ut mens eg var pressa mellom lastebilen den andre hemma bilen. :|

Nå er det litt sida dette skjedde så eg har ikkje heilt roen på kordan ting gjekk til – men dét at det var skummelt huskar eg veldeg godt :-O Som ein aldri så liten ekstra på slutten av denne turen til skolen kom også ein buss å pressa meg så hardt inn til rennesteinen at eg måtte fyke opp fortauet for å unngå å knuse fjeset mot ei malplassert stang. Også klikkar folk på meg pga den ukontrollerte fortaukjøringa fordi bussføraren er ein invalid som ikkje kan kjøyre. Skulle vært ulovleg.. :/

Turen heim tok eg me ro – men nokon gjorde tydligvis ikkje. Total inkjeanande om at ein psykopat nærmar seg syklar eg stille oppover i kanten av vegen og tenker på altslags fine ting – plaga absolutt ingen. Då PLUTSELEG overkroppen blir kasta bak av ein enorm akselerasjon forårsaka av ein bils velplasserte panser under låret mitt, nanosekundar seinare riv den enorme akselerasjonen til resten. Ustabil av den ferske farten eg hadde fått rasar sykkelen mot fortauet då eg impulsivt vrir rattet vekk frå den onde skapningen som med kaldt blod førte den gule drapsmaskinen i eit forsøk på å dekke vegen med mitt kjøtt og blod :-O

Eg sviv avgårde uten kontroll – alt går i slowmotion sjølv om eg følar meg totalt hjelpesløs. Fortauskanten treff eg i ein liten innfallsvinkel så eg høyrar bare kordan fortauet sliper ned den eine sida av dekket mitt. Eg får bremsa hardt, hallveis liggande på ein parkert bil – stoppa utan større skade. Eg venta på at (nesten)morderbilen skulle stoppe å unnskylde seg – men akk, nei – konebilen var allerede langt vekke då eg fekk kasta hovudet opp fra den uskyldege bilen eg brukte som pute. Etter ein kort inspeksjon fann eg ut at eg enno var sykle-dyktig, når nervanne og adrenalinet hadde sunket kunne eg igjen ta turen heimover – litt meir redd for bilane.