Merkelapp-arkiv: Trist

Sida forsvann andre gong og vart berre vekk

Viss eg (elder for den saks skuld nokon andre!) ein gong les gjennom arkivet og finn ei sers lang pause i innlegg fyrr dette, so er det kannhenda på plass med ei forklaring. Det er vel det same kva, eigentleg.

So, for å taka det fyrste fyrst (viss eg fær vera svo keisam): sida mi forsvann brått 2. oktober. Tenaren min, Acona kræsja. Dei som les netsida mi nøye (Egil og pappa) vil hugsa at fyrr det var det ikkje stort lengje sidan sist sida mi vart borte. Dette var endå meir jævleg enn det. Sist var eigentleg ikkje svo viktugt; eg fekk ting relativt kjapt upp at (vel, 1-2 víkor). Denne gongen mista eg ikkje berre sida mi, men ein heil haug drit òg.

Acona hev vore tenaren min sidan eg gjekk på ungdomsskulen, og det er difor ikkje reint lite som er å finna der. Dessutan hadde eg heile økonomien til firma mitt der, dvs. alle fakturaane eg hev sendt sidan eg uppretta firma mitt. Alt vekk no.

Like ille er det at pappa hev lagra tingi sine der òg. Likevel vart ikkje han like leid seg av di han hadde kopi av det meste hjå seg nede i Spania.

For, ja, Acona hadde ingen tryggleikskopisystem. Utruleg? Ja, det er det.

Acona hev liksom alltid vore med meg. Alltid fungert, alltid vore der. Berre lagra på meir og meir informasjon, ja, heilt attende til ungdomskulen og lengre. Då eg sette han upp var han ukritisk som få. Eg hadde ikkje god peiling på linux (vel, ganske brukande etter eg hadde drifta Alfons (min fyrste tenar), eit år) og hadde alt det viktuge på windowsmaskini mi.

Men uppetter åri so hev ho vorte kritisk og viktug for meg utan at det gjekk upp for meg. Det var ikkje lengre ei testmaskin som berre hadde ting eg gjerne kunne mista, ho var viktug.

Berre synd eg ikkje kom på det fyrr harddisken rauk. Alle nye maskiner eg set upp hev tryggleikskopisystemer som køyrer og passar på; men den vana fekk eg lengje etter eg sette upp Acona. So no er ho daud, og mykje av netsida mi med. Eg hev funne den meste teksten, men saknar bileti.

Ei periode medan sida mi var nede såg ho slik ut:

[herkjembilete]

Desse månadane utan netside hev ikkje vore so kjekke, mtp. netsidefronten altso. Dei hev vore veldig kjekke eigentleg, men eg hev veldig godt kjend kor sårt eg hev sakna netsida mi. Heldigvis fekk eg skrive litt på pappa si Spania-side medan eg og Helene var der. Det kjendest veldig godt å få skrive ned nokre av upplevingane våre. Hev sakna det.

Eg fær sjå kvar det bèr frå her. Kjem eg til å uppsummera litt frå myrketidi, fylla inn eit par innlegg i tidsperioden, elder starta med blanke ark og sjå frametter? Nei, me fær sjå!

Eit halvår med psykisk slit = 0 studiepoeng?

So… Eg vil eigentleg ikkje skriva det på netsida mi ein gong. Eg er berre so leid og sliten og trøytt.

Eg tok tri fag i år:

  • MAT1030 Diskret matematikk
  • FYS3240 Digital Instrumentering
  • INF3190 Nettverk

MAT1030 forsvant fort av di eg hadde andre ting å gjera enn matteobligar. Men eg vart leid meg. Då fær eg ikkje ein bachelor i Informatikk i Oslo. So frå der gjekkk alt nedyver.

Eg hev altso ikkje jobba skikkeleg med eit einaste fag. Det hev likevel slitt på meg psykisk, trass i totalt fråverande arbeidsinnsats.

Eksamen i FY3240 nærma seg, eg hadde rundt 10 dagar att, so eg tenkte det var på tide å gjera dei obligatoriske uppgåvene. Av ein elder annan grunn hadde eg ikkje tenkt på at dei måtte inn ei tid fyrr eksamen, ikkje rett fyrr — difor viste det seg no at det berre var ein dag eg hadde att til å gjera dei.

So eg prøvde meg på det i dag. Eg fekk faktisk gjort yverraskande mykje. Eg hev gjort Oblig 1 heilt, Oblig 2 er nesten gull – eg treng berre litt kjapp veiledning av di eg fær ein del rare teikn ut på LCD-skjermen når eg skriv via COM-porten til mikrochipen (det forstod sikkert berre Egil). Oblig3 var eg i gang med, og eg fekk no styrt flysimulatoren til slutt med spakane; men då såg eg at det var ei oppgåve B der òg (som alle dei andre, ugh) i tillegg til Oblig 4 der eg må læra meg LabVIEW som ser ut som noko irriterande greier.

Det stod òg at me burde gå gjennom opplæringsprogrammet for LabVIEW, det skulle berre taka 5-6 timar og ville spara oss mykje tid…

5-6 timar? Uhh. Eg vil gjerne vera ferdig på 3-4 timar. So, nei. Eg droppa heile LabVIEW. Og dimed heile faget. Og dimed droppa eg 10 studiepoeng til. So eg står att med 30-20=10 studiepoeng.

Og dei siste 10 poengi…

Kva skjer med dei?

Nei, det er faktisk òg usikkert. Eg hev vore i ein drit-i-det-modus lengje no, og gler meg berre til å vera ferdig med jobb og skule og alt saman. Eg skal ikkje vera forplikta til å gjera noko, og det vert superherleg. Eg skal berre gjera ting eg synast eg kjekt. Men det er framleit halvt år fram i tid, men eg ser fram til det.

Eg kjenner det som 3. klasse på vidaregåande, eg var so sjukt leid og so ekstremt klar til å gjera noko anna ei tid. Det er eg no òg. Halvt år att. 2010…

Attende til inf3190

So. Den hadde eg masse problemer med. Heimeeksamen1 gjorde eg på ein dag. Det var rein katastrofe. Forstår ikkje korleis eg klarte det. Eg fekk C på han, noko som er ganske yverraskande (altso, bra).

Det gjekk verre med den andre uppgåva. Eg lova eg ikkje skulle gjera det same um att. Men det gjorde eg. Berre denne gongen var uppgåva ekstremt mykje vandskelegare. Ikkje faen um det gjeng an å gjera det på tvo dagar når du allereide er sliten og trøytt og hev graut iblanda sirup i hovudet.

So eg fekk F. Det er fyrste gong eg hev fengje stryk på ein eksamen, aldri skjedd fyrr. Eg synast det er litt rart. Eg gjorde jo noko, fungerte jo litt :P Men det står vel til innsatsen.

No, um nokre få dagar hev eg eksamen i INF3190, eg trur eg framleis fær taka han, men eg lyt få ganske so god karakter viss eg i det heile teke skal stå i faget.

Viss ikkje står eg altso att med eit halvt års slit og 0 studiepoeng. Det er verre enn å verta kasta ut av Universitetet slik eg vart sist vårsemester. Då kunne eg jo faktisk gjera andre ting.

Ja, so fær me sjå um det vert 0 studiepoeng på meg då… Snork.