Merkelapp-arkiv: Vevsida

Pappa spammar i kommentarane, medan Yvonne ikkje vil skriva

Eg oppfordrar alle til å skriva under på oppropet/underskriftskampanjen til Schancheholen velforeningøyskjerming (same kvar du bur!). Men eg synest oppfordringa til pappa var malplassert i kommentarfeltet – dimed fjerna eg han og putta han heller er. Sidan eg allereie er på eit so bloggete tema, kann eg via resten av innlegget til eit blogg-navlete innlegg om Yvonne. :]

Eg hev ei god veninne. Ho heiter Yvonne. Ho er aktiv i Målsiddisane, og det var eg som fekk ho inn i målungdomen med det fyrste. Det var vel eg som fekk ho interessert i nynorsk òg. Smarte folk vert fort interessert i nynorsk når dei lærer kva det eigentleg er. Ikkje alt det hekkans tullet som vert undervist på skulen. Lærarar syg, normalt sett. Dei kan ingenting om nynorsk – det er jo ikkje rart når dei ikkje fær opplæring i det sidan dei skal kunna det frå ung.sk. og vgs (og det kan dei vel? (snus ironien)). Men det var ein diger avsporing; saka er at Yvonne ikkje vil skriva kommentar.

Eg veit ikkje om dette er slemt av meg, men no hev eg kjend Yvonne i godt over eitt år. Ho les det eg skriv på sida mi, men hev aldri kommentert. Til slutt registrerte ho seg etter sterkt press (off, fær meg til å høyrast superslem ut), men aldri nokon kommentar. Eg veit at registrering for å kunna kommentera er særs slemt og teit – men eg gidd ikkje fiksa noko betre nett no. Det er heller ikkje problemet. Yvonne kjenner vel at ho ikkje hev noko å seia – eller ikkje er del av «klikken». For det fyrste er det ingen klikk, av dei få som les sida mi, er det likevel ein god del som ikkje hev peiling på kven dei forskjellege er. Kann henda nokon berre kjenner meg; so det er inga krav om å kjenna ei løynd handrørsle for å skriva kommentarar totalt av tema (eller på, for den saks skuld).

Yvonne er tøff

Yvonne er vel òg den personen kjærasten min Rebecca kjenner best1. Kann henda ho kjenner Espen betre. Yvonne er forresten kul på fleire område:

  • Brukar Xubuntu Linux
  • Dritflink til å teikna
  • Er seg sjølv
  • Kreativ
  • Er med i NMU (som alle kule menneskje2 ;-) )
  • Lærer fort
  • Kann programmera (PHP og C++ (!) ) mrk3
  • Særs omtenksam
  • Elskar Fantasy
  • Lagar vakre nettbunadar
  • Særs god med xhtml og CSS

Ho er jenta eg snakkar 2. mest med i Stavanger. Pappa helsar på ho på skulen, der Yvonne hev vore med å organisera nynorskkurs og masse anna
tøft.

Yvonne, eg vil at du skal skriva kommentar når du hev noko å seia (som vera minst ein gong i månaden (hyhy :P)). Du er særs velkomen på sida; faktisk vil eg at folk som ikkje kjenner meg skal kunna skriva kommentarar òg. Det er slett ikkje reservert for
nokon få; sjølv om eg meir eller mindre forventer det av nokon (og du er blant dei…). :-)

Notar

1 Av dei venene eg hadde før Rebecca, sjølvsagt (Monique, Hege et al er ikkje originalt mine, dei er Rebecca sine).

2 Ok, då. Det finst eksempel på kule menneskje utanfor NMU òg. :-)

3 Eg kan ikkje C++ eingong :P

Endra design på sida

Endra heimesidedesign, forsida ser mykje betre ut no. Med oppdateringa så vil heimesida sjå litt rar ut i Internet Explorer; men det drit eg i. Gidd ikkje fiksa det, dei som brukar IE ber om det, nemlig.

Eg skulle posta denne, men så klåra sjølvsagt IE å koma med feil-side, når eg gjekk tilbake var det eg hadde skrive vekk; det er typisk IE (dårleg måte å gjera ting på). Om du vil sjå korleis sida mi eigentleg ser ut, bruk ein bra nettlesar som FireFox.

Heimesida mi har vore nede ei stund

Heimesida har vore nede i fire dagar no. Det skjedde då eg skulle oppgradera WordPress, systemet som driv bloggen min. ServeTheWorld, dei som eg leiger vevhotellet og dns av klåra taka frå meg rettigheitane til å endra innhaldet på velmont.net. No er det fiksa igjen, heldigvis.

*Oppdatert*: Sida er oppdatert til WordPress 2.0 no, for dei som er interessera ;) Eg tenkjer eg skal gjera det same for dei andre bloggane eg administrerer etter kor ofte dei er oppdatert. Her er lista forresten:
  1. Min (wohoo :P)
  2. Rebecca sin, http://rebecca.velmont.net/
  3. Monique sin, http://monique.velmont.net/
  4. Tor Eirik sin, http://teirik.velmont.net/
  5. Hege sin, http://hege.velmont.net/
  6. Miriam sin som eg endå ikkje har fått i gang. Ugh. Offameg. Men eg er ikkje sikker på om ho vil bruka han, difor har vel kanskje litt av pågangsvilja gått vekk.

Eg ga mappa (velmont.net) eit nytt namn for å ha ein kopi av den gamle sida, men då oppretta plutseleg root (superbrukeren/administrator i UNIX-system) denne mappa sjølv. Men han ga meg ikkje skriverett eller eigarskap! Dimed kunne eg ikkje leggja dei nye filene inn i mappa; og resultatet blei at sida ikkje fungerte.

Eg sende epost til STW, og dei fiksa det fyrste arbeidsdag. Kunne vel eigentleg ikkje forvente anna, men hadde vore greitt å hatt han oppe då eg hadde lyst å fikla i ferien…

Elles

No må eg gå. Skal bort til Rebecca. Eigentleg utruleg at eg tok meg tid å skriva dette, – men det har vore så utruleg tynt i det siste at eg heilt har gløymd gleda med å skriva. Eg vil finna ho igjen. Dimed måtte eg prøva, trass i at det sinker meg litt til Reb.

Eg feira nyttår med ho, hos ei veninne av ho. (Rebecca sitt innlegg: Klemmeåret 2006) Var rundt 16 stk der. Utruleg koseleg. Me stakk heim til Rebecca og sov der med lillesyster hennar, Miriam, og veninna til Miriam (og meg :D) Monique. I går åt me 1.jan-frukost her. Greitt å vera litt her heime òg :) Etter det gjekk me tur rundt mosvatnet og tok eit par bilete. Tok eit par av Rebecca òg, så no kan eg leggja ut bilete.

Eg har starta å lera meg programmeringsspråket C#. Litt meir spesifikt lærer eg meg mono og GTK#. For dei (få?) som veit kva dèt er. Kanskje eg skriv litt meir om det og legg ut eit teit program her i framtida. Aldri sei aldri! :D

Elles elskar eg Linux for tida. Eg finn så utruleg mykje kult – og så mange stilige prosjekt (f.eks). Det er herleg å leva med Linux. Eg ler inni meg kvar gong eg fiksar ein XP-laptop for ein eller anna lærar på skulen. Mohahahaw.

Ok. Rebecca. Dra. :)

Lengje sidan

Slike titlar og slike innlegg er faretruande. Nokre blogger inneheld nærast berre slike innlegg, dei er utan særleg substans og særs sjølvopptake. Men, ah, eg drit i det. Tida er inne for at eg òg kan ha ei side der eg kan skriva drit ingen vil lesa.

Mohaw. Så slem eg er. No kan eg berre sitja her og skriva rekursivt og snakka i metalag over sjølve teksten. Dette er postmodernisme; blogg er utruleg postmodernistisk. Metablogging. Ah, det kan båe høyrast bra og dårleg ut. Eg trur eg går for dårleg likevel, iallfall når det er èg som gjer det.

Rebecca, kjærasten

Det var etter eg blei samen med Rebecca at eg slutta skriva så mykje. Det, hm. Veit eg ikkje heilt kvifor; men ho slutta med det ho òg. Eg vil gjerne fortsetja, men ho deler ikkje same lysta. Eg kjem stadig på ting eg vil skriva, orda dannar seg i hovudet; men eg set meg aldri ned på maskina for å lata fingrane dansa over tastaturet. Diverre.

No er det jo slik at eg igjen mykje heller vil vera med Rebecca enn å sitja å skriva til heimesida; problemet er at eg ikkje er hos Rebecca heile tida heller. Eg har flust av tid til å skriva om eg vil. Gjer det ikkje lell. Kvifor?

Arbeid og anna, skuldkjensle, kanskje

Nett no held eg på med eit par prosjekt, utanom alle dei eg har inni arbeidstida på Randaberg VGS (her eg sit no faktisk, open dag i dag, jobbar overtid). Det aller største for tida er redigeringa av «Hva er det med Monica?», som er ein «remake» av ein 10 år gamal film om byrja på ei psykisk liding hos Monica.

Den gamle filmen var utruleg… Vel. Dårleg. Han var direkte vond og sjå på. For det fyrste var han håplaust gamaldags mtp. motane (så teite folk såg ut på 80-talet ;) ). For det andre var sjølve tekniske kvaliteten low par. Kei, treig opplysningsfilm-klipp. Ahvel, heile filmen var ein diger opplysningsfilm. Utruleg flaut og vondt å sjå på. I slutten var der laaangt strekk med psykriatar som forklåra om symptomane osb. Greitt nok, men ikkje akkuratt finurlig og spanande. Heller motsett.

Difor skulle me no laga ny film. Men med mykje mindre pengar. Denne gongen skulle elevane laga filmen. Det tydde jo at eg fekk materiale med frå grei til lav standard.
«Hey! Lag noko kult av dette Odin.»
«Eeehh. Jaaa…! For ein god idé. Me tek dårleg materiale og lagar verdens kulaste film av det», frå Odin – med ein solid dose ironi han normalt ikkje likar (ja, blei dårleg her òg).
«Jaaa!!! Akkurat det eg tenkte! Jess, me er på bølgjelengde!»
Odin himler med augo

Kjenner eg ikkje bør sløse tid på noko så «ikjevetta» som å skriva på heimesida då. Når eg har lyst, skal til å skriva kjem eg alltid på: Hey, eg må jo heller redigera! Så gjer eg det. Eller så dreg eg til Rebecca, som jo er ein positiv reaksjon ut av det heile. – Likevel sit eg masse på pcen her på skulen, og eg sit ein god del heime òg. Eg har nok av tida, eg berre brukar han ikkje.

Utruleg mykje, blabla, jaja, kven bryr seg

Det skjer veldig, veldig mykje. Er mykje det er verdt å skriva om (hugs, eg skriv for å kunna le av meg sjølv om eit par år). I det siste har det vore kjempemykje.

Kjenner nokon det der igjen? Nei? – Jo, det skal eg fortelje deg. Det der ser ein i kvar evige keisame blogg i heile verda. No blei nett min medlem av dei (igjen). Eg har holdt meg vekke frå dette felles klagekvinet fleire bloggarar som trur dei er kule har satt i gang med. Men no melder eg meg inn igjen. Tingen er at jo meir eg skriv slik tekst som dette (som på ein måte «fritek» meg litt frå omdømmet av di eg er «obs» på det), jo meir blir eg ein eigentleg vassekte bloggkvinar som trur han er kul og senter av verda.

Men. Bloggen min er for meg sjølv,—det var slik det starta. Det er slik det skal fortsetja. Så kvifor skriv eg hekkans rekursive drittinnlegg om ingenting!? Kvifor er eg med på forsøket på å forsøple internett. Vel, internett er heldigvis søkbart, det er informasjon og bloggen min er kategorisert som, ja, blogg. Ingen tek det seriøst. Dessutan må eg få drite meg ut litt før eg kan starta å skriva igjen. No har eg satt standarden utruleg lavt, eg kan ikkje kome med noko dårlegare enn dette. Då kan eg altså byrje poste igjen utan å stå i fare for å levera noko dårlegare enn det folk forventer.

Hm. Ei anna side ved saka er at eg sikkert må ha mista dei 2–3 faste lesarane eg kanskje hadde klåra kave meg til å få. Så må jobbe slikt opp igjen. Jaja, er ikkje viktig. I dag hadde eg ein moro dag på skulen forresten (ny dag no), men slikt fortel ein ikkje inne i same innlegg. Skriv heller eige. Viktig å skilja på informasjonen. :P

Takk for at du las, og hade bra

Då vil eg heim. Eg må fikse bittelitt før eg dreg til Rebecca-pusen ( :D ). Kanskje eg skal taka med meg laptopen heim. Hmm. Snaaart ferdig med Harry Potter og Føniksorderen no! Wohoo! Då kan eg starta på siste bok. Hihi.Veldig, veldig moro. Men eg stakk. Hadebra, – eg vonar de ikkje blei demotivera av å lesa tullet mitt. Ha ein god dag, takk om du las!

Intervju om bloggen min

Hetland VGSEg fekk nett ein epost frå Karen på «Hetland VGS»:http://www.hetland.vgs.no, dei har eit avisprosjekt der ho skal ha eit intervju om blogging. Eller noko. Same kva, ho spurde om eg ville svare på eit par spørsmål – så her er svara.

Hva syns du om ideen å skrive Blogg?

Wow, det var litt av ei formulering. Idèen å skrive blogg, vel, eg gjer det jo, så eg likar det nok. Sjølv om eg meiner ein bør ha noko å seia; eller ha eit formål med bloggen. Eg har ikkje noko å seia, så eg må ha eit formål, og det trur eg at eg har.

Bruker du Blogg selv?

Ja, det gjer eg, bloggen min ligg på http://www.velmont.net.

Hvis ja, Hvordan kom du i gang med dette og hvor fikk du det fra?

Eg starta blogge sommaren 2003, då kalla eg det ikkje blogg grunna dei negative assosiasjonane knytta åt ordet. Men det var altså ein blogg. Då eg gjekk VK1 i Oxford byrja eg oppdatere han oftare, eg ville halde dei heime (i hovudsak pappa) oppdatert på kva som skjedde. Elles var det greitt å ha det for lesing om nokre år. Eg las pappa si dagbok frå då han var 16 før eg drog, hadde kanskje litt med det å gjera.

Etter litt fann eg ut at kameratane mine blei utruleg engasjerte og sjekka sida ofte. Så då starta eg skriva for dei, eg fekk ein del epost og det var moro å sjå kor godt folk likte at eg fortalde om hendingar i Oxford. Eg sat ofte seint oppe og skreiv med full musikk, hadde det ganske enkelt kjempemoro med å skriva.

Leser du mye fra hva andre skriver i sin blogg?

Ja, eg les ein god del bloggar. Eg likar best personlege bloggar til folk eg kjenner – men les òg emnebaserte bloggar. Likar godt skrive tekstar, tekstar med eit poeng og underfundige fråsegn. Les mykje, mykje meir enn eg skriv. På ei uke les eg vel iallfall 40 forskjellege innlegg.

Hva er grunnen til at du skriver blogg?

Då eg kom tilbake frå Oxford, og ikkje var like langt vekk frå alt, fann eg ut mange fleire enn eg hadde trudd las bloggen min. Det var overveldane mykje. Etter ei sommar utan oppdateringar skreiv eg eit innlegg om at eg kom til å leggja ned heile sida, etter litt fekk eg klagar og sette til slutt opp ein ny.

Eg fann ut eg ville dokumentere russetida for å kunna lesa om det seinare. Så var bloggen oppretta; og eg har holdt han gåande til i dag. Eg lever på dei som seier dei les han, det er mykje av grunnen til at eg oppdaterar no. Dessutan er det moro å skriva :)

Hvor ofte skriver du?

Nett no er det ein stille periode etter eg blei samen med Rebecca, så eg oppdaterer med eit 5–7 dagars mellomrom. Eg har oppdatert kvar dag, men det mest normale er eit 2–3 dagars intervall. No skal det seiast at eg skriv mykje lengre innlegg enn normale bloggar, eg skriv ikkje om det ikkje er noko å melde. Eg tenkjer «er dette unormalt/moro å lesa i lengda?» før eg legg noko ut.

Blogg er mye av det samme som en dagbok, hvorfor skal andre folk lese hverandres dagbok?

Av di det er moro :) Ein blir kjend med personen, – det kan vere underhaldane; nett som ei bok. No er det forskjellige typer bloggar, emnebaserte og personlege. Emnebaserte er ikkje dagbok-ish, men det kan personlege vera. Sjølv skriv eg meir eit og eit innlegg for seg sjølv, det er ikkje ein typisk dagbok-blogg.

Post-intervju

Og så litt info til slutt, slik ser bloggstatistikken ut nett no.

  • 112 innlegg og 710 kommentarar i 25 kategoriar.
  • 37 brukarar.
    • 10 aktive.
  • Innlegg-database: 680KB, heile sida: 1,5MB.
  • Denne nyaste versjonen av bloggen har levd i eit halvt år, I DAG, gralla!
  • 1000 unike vitjande denne månaden (3000 vitjinger, det tyder 3 vitjinger per person).
  • Mest vitja innlegg denne månaden: Ikkje akkurat neger, men… (WTF!? Det er jo gamalt).
  • IE: 50%, FireFox: 30%, Opera: 8%
  • 23% av treffa mine er frå søkemotorar.
    • 70% av dei frå Google Images, 20% frå vanleg Google.
    • 13% av søkeorda er “Kroatsia” (med skrivefeil ja).

Hack-a-(whole)-day

Nesten iallfall. Eg har hacka store delar av dagen iallfall. Hacka på denne heimesida. Snurrer i hovudet, eg er svimmel. Likar ikkje sitje inne så lenge foran datamaskina. Men er trass alt desse dagane eg får endra på datasystemet.

De vil merke eit par endringar rundt på sida. Eit par eg fekk tid til å gjere i dag. Eg brukte særs mykje tid på å skrive om på ein WordPress plugin slik at eg kunne vise ant. timer eller dagar sidan sist oppdatering. Eg vil at sida skal vere enkel å bruke – og eg har aldri lika datoer spesielt sjølv. Om nokon heller kan fortelje meg ca. kor lenge sidan noko skjedde, så er det mykje enklare. Treng ikkje vere så nøyaktig, berre sånn ca.

No skal det altså bli mykje lettere å sjå at eg har oppdatert ting inne i innlegga. Eg gjer ofte det nemlig. Nokre gonger små endringer, andre gonger legg eg til bilete – ny tekst, og omstrukturerer til store gullmedalja. Elles har eg fått vekk «Russ05» frå headeren, eg har lagt til «streker» på kommentarane. Eg har fått ein eigen farge på min strek (mørkast) slik at de veldig lett kan sjå kva eg har skrive. Med det vonar eg min dag ikkje var sløst heilt vekk! Vonar nokon får bruk for det :)

Redigert: Slik, Egil – no har eg lagt til comment-tracking. Trur ikkje eg vil ha meir i sidebaren no. Hm, må eventuelt kutte litt ned då heller. Eg testa søkjefunksjonen i dag forresten. Han fungerer ganske greitt,—det er berre å skrive /2000, eller eit anna årstal som ikkje finst i arkivet så kan du søkje. Elles kan du berre trykkje herHei frå framtida, det fungerer ikkje lengre. Eg trur ikkje nokon vil bruke søkjefunksjonen då – så difor gøymer eg han…

Post Levels

I searched for a plugin for WordPress that would allow me to restrict the posts from being readable by certain people. I wanted a system which would scale from «Allowable for registered users» to «Allowable only to my closest of close friends». So I found Post Levels made by Filipe Fortes and it did almost what I wanted. But it didn’t allow me to show private posts to users without posting capabillities at my site (and since this is a private blog, I don’t really want 20 people to be able to make contributions. No offence buddies :) ).

You can now download the edited plugin.

So I decided to hack the plugin so that I could do that. Hence I made this post to make a mini-howto. I’m writing in English because I hope anyone will find it useful. I’m just trying to contribute back a littlebit (although my hack is simple).

So, enough chat.

  1. Find your «post-levels.php» plugin, it should be located in wp-content/plugins.
  2. Open up the file and find this line:
    // Don’t bother unless someone is logged in
    if (!empty($user_level))
    {

    and replace it with this:
    // Don’t bother unless someone is logged in
    if (!empty($user_level) or $user_ID)
    {
  3. Find this line, it should be near the ending:
    function postlevel_posts_where($where)
    { global $user_level, $postlevel_key, $wpdb;

    and add the following beneath it:
    // XXX: Hack to make all registered users see posts of level 1!
    if (empty($user_level) && $user_ID)
    $level = ‘1’;
    else
    $level = $user_level;
  4. Just a few lines down, replace this line:
    “AND {$wpdb->postmeta}.meta_value < = $user_level )))", $where);
    with this:
    “AND {$wpdb->postmeta}.meta_value < = $level )))", $where);
  5. Finished!

If you don’t want to do this – you can always just get the edited plugin. :)

Passordbeskytta del av sida?

Eg lurer på om eg skal lage ein eigen del av sida kor brukarar må vere registrerte og godkjende av meg for å kunne lese. Dette er av di det byrjer faktisk å kome ting eg vil skrive som eg ikkje kjenner meg heilt klar til å publisere for alt og alle.

Då eg var i Oxford la eg ut det meste, kun med svak sensur. På den gamle heimesida mi frå Oxford stod det:

Eg er i Oxford for tida, så heldegvis blir eg ikkje banka opp for kvar artikkel eg skriv :P

Det er faktisk noko i det. Sjølv om eg ikkje forventer å bli banka opp (det er meir ein metafor) så er alt så mykje nærare her. I Oxford var eg ein framad plass – eg starta med meir eller mindre reine kort. No er eg tilbake, og dei (få) som leser det eg skriver er rundt meg.

Sida er her for alle, og som mi dagbok

Men eg vil jo gjerne at dei skal få vite kva eg tenkjer – det er difor eg vil gje dei tilgang. Det er nemlig meir eller mindre «ukjende» rundt meg eg vil reservere meg litt mot. Har eg ein passordbeskytta del kan eg skrive om kjærleiken, utan at dei stakkars jentene vil finne noko skrive om dei fritt på nettet. – Ja, det blir sensur, eg er ikkje så glad i det. Men likevel, det er ting eg aldri hadde skrive elles likevel. Dessutan vil det vere meir ein privat del for meg. Dette er trass alt ei slags dagbok – ikkje eit offentlig dokument som mørkmaler situasjonen i helsesektoren og foreslår privatisering med ytterligere kutt for å gjere vondt verre.

Eg vil prøve å leggje så mykje som mogleg fritt tilgjengelig ut. Det er keisamt å måtte skaffe seg bruker berre for å lese noko. Mislikar det sterkt sjølv. Eg vil jo at folk skal lese det eg skriv, blir utruleg glad når folk gjer nett dèt. Men i same omgang må eg take omsyn til folka eg skriv om og til meg sjølv. Er ikkje så tøff at eg tør å skrive alt, slik at alle kan lese det. Når det gjelder andre folk så er det nok positiv omtale eg vil skjerme dei frå – slikt kan bli flaut. Eg tør liksom ikkje skrive «eg synest ho er så utruleg søt» rett på vevsida. Det blir litt for personleg til å la alle take del i. Eg synest ikkje vondt om folk og blir avskyr å lese nedrakking av andre, så slikt skal eg halde meg for god til om eg lagar eit privat område.

Offentleggjering etter ei viss periode?

Som sagt, eg vil ha mest mogleg tilgjengelig rett på nettstaden. Etter ei viss periode er gått kan eg kanskje revurdere å putte private artiklar ut – om dei ikkje er like «farlege». Dessutan kan det godt hende at eg får ein såpass stor avstand til tinga at det ikkje treng å vere privat lengre. Eg har jo masse rare ting ute på internett no, som eg kan avfeie med at eg var ung og dum då eg skreiv/laga det. Same kva, om eg får eit privat område skal det ikkje så mykje til for å få tilgang – dét skal eg love.

No startar eg å sjå etter ei løysing eg kan bruke – medan eg tenkjer vidare på om eg skal lage den private delen. Det gjer jo «dagboka» mi meir komplett, og sikkert fleire gonger meir morosam å lese når eg blir 30!

Månedane før sida

Det er fleire ting eg ville ha skrive på sida her. Men sidan eg ikkje har hatt ho oppe har eg ikkje gjort det. Dei siste månedane har det sjølvsagt skjedd ein heil del. For eksempel no skal eg på salsa, så eg må faktisk gå. NO. (gløymde det nesten, får skrive resten seinare)

Slik, tilbake – moro dét :) Men, no må eg faktisk starte på media3 oppgåva! Ho skal inn imorgon, så det blir stress dette her. Slik går det når ein alltid må gjere ting i siste liten. Høyr på dét unger, det er ikkje lurt å gjere ting i siste liten! Akk, eg prøver jo å høyre på det sjølv òg, men det er utruleg vanskeleg. :)

Designet på sida

Om nokon lurte så, ja, dette designet er laga til «Stavanger Hovudstyre»—men dei ville visst ikkje ha det. Så dei har putta opp noko mykje finere på sidene deira. Hm, når eg tenkjer meg om så er det eigentleg bra at dei valde det andre designet. Takk for at nokon har smak sjølv om eg ikkje har det sjølv! Berre sjå på den logoen deira! Wow, «Photoshop»-skills der ja.

Stavangerrussens Hovedstyre

Som de kan sjå på biletet er det ganske store forskjeller mellom mitt design (nedanfor) og det dei valde. Men sånn går det når ein som liker betre å programmere får designjobb. Vel, for å vere heilt ærlig liker eg mitt betre, men så er det jo eg som har laga det òg då. Så det er kanskje ikkje så rart :)

Stavangerrussens Hovedstyre, mitt design

Eg gadd ikkje lage eit eige design til mine sider, men eg vil tweake dette designet, og få vekk «Stavanger Hovedstyre»-teksten. Russ05 kan jo like greitt stå, sidan eg er russ og denne addressa står bak på russekortet mitt allereie ;)