Medlemsregister til Norsk Målungdom

På landsmøtet til NMU 2007 i Trondheim starta eg på eit nytt medlemsregister. Tidleg i 2012 vart eg spurt kor tid det lang-venta registeret endeleg skulle i drift. Eg sa januar 2013, og slik vart det.

Eg starta på det fyrste registeret på landsmøtet fordi me var i fare for å kjøpa noko dyre greier som ville kosta oss fleire tusen i året. Pengar fattig-NMU ikkje hadde råd til å bruka. Registerkjøpet vart avverga, noko grunna mitt eindags-register og mest grunna Ola (dåverande skrivar) sine ord om at han kunne fiksa det gamle Access-registeret til å ha høgare medlemspengesats for gamlingar.

Eg hacka litt vidare på registeret, men stoppa meir eller mindre opp då Ola fekk fiksa Access-registeret. Den umiddelbare fara var over.

DSC_0788-medlemssys

Jarle, ein god ven og lang organisasjonskamerat, hadde rundt den tida gått inn i Miljøpartiet dei Grøne, med det seg fore å rusta opp organisasjonen. Han trong ein medlemsregister. Eg trur ikkje han baserte noko av den koden på min, men han brukte iallfall CakePHP, det same rammeverket eg hadde brukt for det eg jobba med. Å kunne jobba saman på eit register høyrtest bra og smart ut. Det var lengje planen min.

Men MDG byta system, og rundt den same tida jobba eg i Nei til EU, der eg fekk høve til å læra meg Django då eg skreiv eit  landsmøtesystem for dei. Diverre vart det berre brukt éin gong. Det er friprog, so fleire kunne ta det i bruk, men kor tid skulle det liksom skje? No ligg det ikkje ute lengre heller trur eg :-) Men eg fekk i minsto lært meg Django!

So omtrent på same tida starta eg på botnen att med eit nytt medlemsregister til NMU. Den fyrste innsjekket i Git gjorde eg 5. oktober 2009. På det tidspunktet hadde allereie registeret masse funksjonalitet, t.d. OCR-fil og KID-støtte. Dessutan klarte det å lesa inn dato frå det gamle Access-registeret.

Men det mangla ekte giro-utskrivning for dei som ikkje tok imot epostane våre.

Eg jobba av-og-på med dette registeret, utan å eigentleg seia det til stort mange. Eg la til CSV og PDF-skriving tidleg april 2010. Mot slutten av månaden vart eg spurt av Jarle om dette her med medlemsregister. MDG hadde byta, men UHN, Ungdom for Human Narkotikapolitikk, hadde nett vore stifta og trong eit register. Eg sa eg hadde eit, men det var ubrukeleg tidleg i utviklingsfasa. Eg sette opp ein prøve til dei 11. april 2010.

So høyrde eg ikkje meir før nesten eit år seinare. Eg hadde oppgradert serveren og CSV-eksportering hadde slutta å fungera. UHN hadde faktisk brukt prøvesystemet mitt utan at eg visste det. Dei var tilogmed nøgde, og ynska eigentleg berre litt betre epost-handtering. So eg la til det.

Dei neste to åri er omtrent berre småfiks. PDF-skrivinga var framleis ikkje brukbar fordi han berre skreiv ut namn og adresse på ark, utan noko meir info. Det hadde teke ein time å fiksa det, men det gjorde eg ikkje. Eg la til saman fleirfoldige timar inn i allslags anna småpirk.

Då eg la til lokallagsovervaking byrja ting å verta ganske so hendig. Lokallagsleiarar kunne setja seg opp å få i epost alle endringar i registeret som handla om medlemane kopla til lokallaget deira. Det laga eg sidan eg tykte det var veldig nyttig då eg sjølv var lokallagsleiar i Studentmållaget i Bergen. Ein epost i veka (dersom det var noko nytt), fullt oppdatert på nye medlem og tilflyttingar.

Ein annan hendig funksjon var mobil-søk. Skriv inn namn og få opp for kva år medlemen har betalt. Veldig greit når du sel is for Isrosa som har gratis is for alle NMU-medlem.

Git-lageret har meir og meir innsjekkingar jo nærare årskiftet 2012-2013 du kjem, og etter er det ganske mykje kodeendring på gang.

I dag fiksa eg endeleg den PDF-genereringi som eg skreiv omtrent på starten av denne versjonen av medlemsregisteret, og som alltid var den største vegblokken for å setja systemet i drift.

DSC_0787-giroar

Det tok som venta veldig liten tid, men å få det til å sjå fint ut og aligna med OCR Nets-standard tok litt fikling. Men no er han her, og vonleg so kan me senda ut medlemspengegiroar for NMU på epost og papir innan ei veke. :-)

Lagde ein video på sundag

Eg og Helene var i mathallen på sundag. Eg tok litt video.

Då eg kom heim ville eg setja det saman til ein video, og fekk igjen oppleva kor ekstremt elendig all videoredigeringsprogramvare er på Linux. Diverre gjer det at eg er utruleg lite glad i videoredigering lengre, der eg før elska det og tykte det var kjempemoro. No er det berre eit jækla mas og eg fær aldri laga noko fordi alt er so tungvindt, treigt og ubrukeleg.

Heldigvis er det kjekt å ha klypt saman ein video att då. Diverre innbyr ikkje verktya mine til gjentaking med det fyrste :-)

Sundagsmat, på mathallen, last ned: 480p (9 MB), 1080p (62 MB). Musikk er CC-BY-SA Tryad (placid island), det var forresten ikkje musikken eg hadde tenkt, men lasta ned feil, so jaja. Videoen er CC-BY-SA Odin då, sidan eg må shara alike no :P

Lang dag på jobb

Det er ikkje alltid enkelt å vita når nok er nok. Eller iallfall å høyra etter og ta konsekvensen av det. Ikkje ta meg feil, eg har hatt ein fantastisk bra dag, men slutten er mindre spektakulær og energirik enn dagen hadde fortent fordi eg ikkje gav meg.

Eg stod opp 05.30 etter ein halvtime med feila soveforsøk, 06.20 stod eg utanfor døri til kontorbygget. Utan nylkelkort.

Funderte litt over stoda eg var komen opp i, det kunne ta lang tid før nokon kom og det var utruleg kaldt ute. Dessutan ligg det nye Opera Software hovudkvarteret på toppen av Nydalen, so det er eit gåstykke til ekte sivilisasjon.

Eg rota rundt i lommene og sekken for å kjenna om eg likevel hadde fått med meg nykelkortet. Helene meiner jo eg er so fæl til å leita, noko ho diverre har hatt rett i ein gong slik at ho no reknar det for fakta. Etter den vanlege flaumen av skuffande nesten-treff drog eg opp skattekortet for 2013 som eg har gløymd å levera, inni der låg eit lånenykelkort!

Eit ulovleg lånekort må eg få leggja til. Me skal gje dei attende so snart me finn det ekte nykelkortet vårt, men det hadde eg heldigvis gløymd å gjera. Eg hugsa ikkje koden, men gjetta ein haug meir eller mindre plausible nummer eg hadde eit vagt minne om.

Vel oppe i tredje etasje 06.30. Lyset i alle etasjane til Opera var av, so eg var fyrstemann. Iallfall av dei eg såg.

Det var so stille og herleg. Eg fekk gjort ein haug.

Då lunsj kom hadde eg allereie gjort jobb for ein arbeidsdag, og same morgonen kjendest som om han var del av gårsdagen. Nett slik eg alltid har elska og som eg har skrive om på netsida mi fleire gongar før. Det skjer diverre slett ikkje so ofte som før. At det skjedde i dag gav meg masse ekstra energi etter lunsj òg. Eg jobba som ei maskin, hadde små ein-til-ein-møter med folk hist og pist.

14.30, då 8-timersdagen eigentleg er slutt var eg framleis i storslag, fyrst då det lei mot 17. byrja eg verta trøytt. Og her gjorde eg feilen. I staden for å gå heim so tidleg og la heile dagen vera perfekt, vart eg verande for å vera med på den sosiale henginga i kantina på fredagane.

Friday beer (misliker det ekskluderande namnet) startar 17., men eg ville berre gjera ein siste ting ferdig. Det gjek sørpetreigt, tappa meg for energi og var ikkje særleg nyttig til slutt likevel. Ein utruleg ineffektiv time.

Vel nede i kantina 18.00 fekk eg ikkje stort positivt ut av det, slik eg naivt må ha trudd eg skulle. Mange av samtalane var berre fortsetjing av jobb; det var det som kom automatisk. Til slutt fekk eg meg litt viljestyrke og bestemte at det var OK å gå. 20.30.

Heime hadde Helene laga Palak paneer og var overraska over kor tidleg heime eg var for å vera ein fredag. Men det var ikkje tidleg for meg i dag, det var motsatt, i dag gjekk eg heim alt for seint.

Skriva meir i 2013 enn 2012

Eg hadde eit nyttårsforsett om å skriva meir på netsida mi det komande året enn det førre. Ingen spurde meg om noko forsett, so eg fekk ikkje høve til å segja det høgt. For å ikkje gløyma det, og leggja litt press på meg, skriv eg det like godt her.

Sjå, det var ikkje so vanskeleg, var det vel? Eg mistenkjer nedgangen er litt knytt til jobben min  Opera, der eg ikkje lengre kan skriva om absolutt alt som skjer eller eg gjer. Likevel er det ein god del ting rundt jobben eg kan skriva om, so det nok aller mest fordi eg har vorte so utruleg oppteken.

Eg sit på bussen no, og i staden for å spela Cut the Rope tenlkte eg at eg kunne oppdatera bloggen i staden. Der ser eg ein kollega koma på, so avsluttar her.

Budapest

Eg og Helene var i Budapest i 2008. Helene ville attende ei helg, so me gjorde det.

Jolebutikken var der framleis. Ikkje vond var han å finna heller.

Me fann det som var på topp på tripadvisor, skytebane.

Veldig nøgd etter å ha skutt med Ruger.

Det var utruleg moro. Eg hadde ei av dei beste skyteskivene etter me var ferdige. Ikkje mykje bom. MP5 var truleg det mest treffsikre våpenet. AK47 gjorde vondt. Av pistolane forstår eg godt kvifor politiet brukar Glock, lett å bruka, lett å skyta. Likte nok best Bond sin PPK, liten og nett. Dirty Harry sin Magnum var båe tung og hadde ein fæl rekyl. :-)

Siste dagen gjekk me på fancy restaurant. Det var skikkeleg herleg, servitrisa var skikkeleg oppmerksam utan å vera irriterande. Var vel verd å eta dyrt berre grunna det. Maten var god nok den òg, men det var jo ikkje nokon veggishimmel. ;]

Eg skreiv ei restaurantmelding på tripadvisor

The people here are very nice. I didn’t feel rushed, the waiter was easy to talk to. I asked for non-alcoholic beer, and the way she handled her error when she came with the alcoholic version of the same was worth the visit in itself. I was so impressed. The food was good, it does say «vegetarian» here at tripadvisor, although with one vegetarian main course there was not an abundance of choice though. not that it as always needed.

The sushi was perfect, finally a place where the rice is just as important as the rest.

It was expensive, but we really liked it. Worth it ;-)

Det som var ganske moro var at eg spurde Helene om ikkje eg hadde fått hennar øl og omvendt. Eg tykte det var so rart at ølen hadde den kvasse ettersmaken som eg ikkje er glad i, det smaka rett og slett alkohol.

Etter eg hadde ete litt og tok ein ny sipp so såg eg på flaska, og det viste seg å ikkje vera den alkoholfrie eg hadde tinga. Servitrisa klarte ikkje å laga ein flau situasjon ut av det, som eg er mester i sjølv og eg prøver so godt eg kan å unngå det. Eg vert veldig utilpass . Ho skulle absolutt koma med ein ny (den skikkelege) og eg skulle ikkje betala.

Og ho oppførte seg heller ikkje rart etter det, altso type «å eg har gjort ein feil, no vart det rar stemning». Kjennest litt rart når eg skriv det, — men i nesten alle tilfelle i andre restauranter so hadde det fort vorte litt kleint og det var veldig forfriskande og overraskande at det ikkje vart det her. Ho beklaga seg akkurat nok òg, ein gong med ein gong og ein gong då ho hadde fiksa det.

Må vera noko magisk hokus-pokus dei berre lærer på high-end plassar, eller som dei vanlege plassane eg er viljug til å betala for ikkje brur seg med. Var jo eigentleg ikkje superdyrt heller, var normal (som i ikkje-billeg) restaurantpris i Noreg.

Elles tok me masse taxi, som me aldri har gjort før. Pla alltid ta offentleg transport for å spara pengar, men er vel blitt lat og litt rikare på åri. Var utruleg herleg å sleppa det stresset.

Alle var einige om at det hadde vore ein god tur. Eller, eg har ikkje spurt, men eg veit Helene hadde det moro. Det same hadde eg.

Kitty Karina på vitjing i Oslo

KK kom fredag kveld og var ein heil time forseinka, då flyet båe kom ein halvtime seint frå Oslo og brukte like mykje tid på å få ræva si ut lufthamn Stavanger, Sola. Til slutt kom ho fram utan batteri.

Me var trøytte og slitne, men spelte eit slag bønnespel medan me åt pizza.

Helene fekk gjort litt arbeid laurdag morgon og eg og KK vakna til ferdig frukost med varme rundstykker og egg.

Dagen brukte me ute, fleire ulike plassar rundt i Oslo. Eg hadde ein laptop eg fekk av Opera i sekken. Den hadde bestemt seg for å vera irriterande:

Er på shoppingrunde med Helene og KK, Opera-laptopen i sekken set av tjuverialarmar. Jækla flaut non stop :(

Me åt på Olivia, som var overdrive dyr og ikkje spesielt bra.

Vel heime spelte me Link Crossbow training;

Drog ut å prøva Link crossbow training på Wii i det lengste, men spelte endeleg m Helene og KK i dag. Moro! :D (eg vann samanlagt)

Etter frukost i dag spelte me meir :D

Ute regna det. Me sit på ein sjokoladekafé på grünerløkka no. :)

Etter det gjekk me til mathallen på Vulkan og kjøpte ost til mamma og pappa. På veg ditbort tok eg bilete av ein annan innsjø i vegbanen til Oslo. Dette er ned bakken frå Alexander Kiellands plass.

Tok litt video óg. Då gjekk diverre batteriet.

Fekk med oss ein vaffel på sundagsmarknaden på Blå før me drog heimatt. Det hadde vore få folk ute grunna det fæle vêret.

Pannekaker, filmregissør og flipperspel

Førre veke bada eg etter lunsjen på jobb, hadde ein filmregissør frå Romania på overnatting, inviterte ein ire på middag, hjalp Tone å flytta og spelte flipperspel på Bitraf.

Ionut

Det dumpa inn ein epost frå BeWelcome ein laurdags kveld. Ein filmregissør frå Romania var på ein filmfestival i Tromsø, men skulle vera to dagar i Oslo. Eg inviterte han heim til meg sidan Helene var vekk og eg godt kunne trengja litt selskap på kveldene.

Me var oppe til seint på kveld og prata båe dagane. Han var overraska over at eg var ein sopass relevant vert, sidan han trudde eg berre dreiv med IT. Lite visste han om mitt faderlege opphav og ymse filmprosjekt eg har fått vera med derifrå.

Eg likte Ionut utruleg godt og må vel truleg få vitja han når eg dreg til Romania ein gong. Elles fekk eg kjempelyst til å laga meir video/film att etter eg prata med han. So fær me sjå om det vert noko då, skortar jo litt på utstyret og ikkje minst vilja til å bruka ufri programvare…

Bading

Lachlan med Opera i bakgrunnen, eg med akerselva i bakgrunnen. Fått meg ein liten kakaovom, ja.

Eg har lengje sett ut på Nydalsvatnet frå kontorplassen min og fått lyst til å ta meg ein dukkert. Plutseleg kom enno ein soldag klemt mellom regnversdagane og eg var uti. Lachlan vart med slik at eg ikkje var åleine. :)

Middag

Ionut var forsovidt fyrste vitjinga eg har hatt i nye bustaden til meg og Helene, men gsnedders var andre. Ein utruleg koseleg fyr som kan hinsides mykje om absolutt alt. Eg var ganske ubesluttsom, so gsnedders fiksa like godt ein god kinesisk middag til oss. Eg reknar med å laga det same i lange tider frametter, enkle, billege, gode greier.

Fredagsøl

Opera har slik fredagsøl. Eg har ikkje gått i det siste. Etter kl. 17 på fredagar so fær eg alltid gjort so sjukt masse, kjem inn i ein skikkeleg god arbeidsstim, og plutseleg er klokka 21 og eg er heilt åleine att. Vel, min taskteamkamerat João held ofte ut like lengje.

Denne gongen kom derimot gsnedders og henta meg, so då la eg ned det sers produktive arbeidet mitt likevel. Han skulle jo heim i helga. Me stakk ned på Alexander Kiellands plass og drog på Kabash eller kva det namnet no var. God hummus.

Eg og Lachlan og Swetank fann ut at me skulle hoppa i strikk dagen etter. Heilt til me fann ut det var på Rjukan, so me må nok utsetja det ei helg eller to.

Flipper

Ikkje delfinen, men nesten like bra; me har fått oss flipperspel på Bitraf. Det er eigentleg Teknisk Museum sitt, dei skal laga eit spel for å læra folk om fotosyntese. Flipperspelet er på Bitraf no fordi den einaste flipperspelreperatøren i Noreg likte hackerspacet vårt so godt at han like godt kunne fiksa ting der. Veldig kult for oss som får flipperspel til avveksling frå alt det andre me gjer.

Flytting

Tone var ein absolutt engel og kom med bil slik me fekk kjøpt båe eit digert skåp og ein sofa frå Finn (netsida, ikkje personen; personen var ei ho, og ho var svensk). Når folk hjelper til med flytting so tener dei flyttekredittar, so det var sjølvsagt at eg skulle hjelpa til motsett veg. Dessutan so er det eigentleg ganske moro å flytta, spesielt når eg ikkje er den som må gjera det.

Diverre vart det total fiasko for min del. Eg spelte flipperspel på Bitraf til langt på natt og stod opp lovleg seint dagen derpå. Starta å vaska buret til Skorpus (koserotta vår) og lagde meg frukost medan eg høyrde på radio. Lite hugsa eg om avtalar lagt tidlegare i veka.

Eg kom to timar for seint. Som var superflaut. Heldigvis fekk eg hengd opp to bilete i minsto. I tillegg til at eg stod og såg på at Eva bygde hyller medan eg lata som om eg var nyttig på nokon som helst måte. Jaja. Koseleg var det no. Tone kjøpte tilogmed pizza til oss.

Pannekaker!

Lachlan og kjærasten (Irina) hadde invitert til pannekakebrønsj. Det var 15. Eg synast eg var litt seint ute, men bysykla kjapt opp.

Eg var fyrste person som kom, 15.05. Det tok god tid før nummer to og tri kom. Alle var par, og eg var jo eigentleg invitert i par eg òg. Heldigvis klarte eg fort å gløyma det, sjølv om me til slutt var 4 par og ein meg.

Lachlan laga forresten slike proffe pannekaker på ei stor takke og med alt utstyret dei som lagar pannekakar heile dagen har. Eg åt fyrst ost og tomat, so åt eg nutella, banan og jordber.

Ein av dei på brønsjen flyg med slik paraglider. Dagen før hadde han flydd 45 minutt. Det er eit kurs ein gong i året i Hemsedal. Det kostar 9000 og det skal eg gjera. Etter eg er kvitt lånet iallfall. :(

Parprogrammering

Eg parprogrammerte m.a. innmeldingssystem for Bitraf saman med mortehu. Dvs. mortehu programmerte og eg såg for det meste på, som eg sa på identi.ca.

Såg òg Expendables. Skikkeleg dårleg film. erikberg og mortehu gjekk før meg, men eg var kjapt etter 23.45 eller noko. Eg såg at eg hadde berre lukka to av fire vindauge. Kom meg ikkje innatt, ingen batteri på mobilen (brukar mobilen til å opna ytterdøri).

Spurte ein tilfeldig fyr som budde i nabolaget om å låna mobilen honoms. Eg brukte den til å opna ytterdøri, springa inn og lukka vindaugi. Det kjentest bra. Fyren vart imponert over systemet vårt for døropning. Det er eg òg forsovidt.

So var veka slutt

Elles sat eg på do i laupet av veka og skræmde vítet av meg sjølv då eg trudde ein dverg stod og såg på meg frå gangen. Eg tenkte å skriva om det på identi.ca men spørst kva du skal utsetja folk for. Her på bloggen kjem no folk i minsto friviljug…

No er det tysdag. Måndag såg eg film, i dag jobba eg berre, og oppdaterte bloggen på fyrste gong på alt for lengje. I morgon kjem Helene attende. Gler meg til det.

Det tek meg alltid eit par ekstra minutt

So er eg endeleg klar til å gå. Det tok si tid berre det. På veg ut ser eg ned mot Nydalsdammen og der står ein raud redningsdykkarbil. Hm. Ei klynge ungar står og ser på.

Kva er dette? Kvifor er froskemannen ute i vatnet og dykkar? Eg må jo gå, skulle jo koma heim til eit skapeleg tidspunkt.

So spanande! Eg klarar ikkje dy meg og går til eit vindauge rett ved plassen min på det nye kontoret til Opera. Ja, det er fin utsikt frå kontoret.

Det skjer ikkje stort. Han dykkar no rundt der, men eg kan jo ikkje gå utan å vita kva dette er for noko.

Eg står heilt pal og ser på alle dei treige rørslene. Til slutt kjem dykkaren inn til vasskanten. Kastar opp ei babydokke. Tek litt tid til og so forstår eg det var trening eller noko liknande då froskemannen stig i land.

So vert eg altso seinare heim enn eg skulle. Noko slik er det heile tida. :)

Moonrise Kingdom

Det burde vera slik at når eg spring frå kinoen til Bitraf for å gje ein film 10 av 10 på IMDB, so burde eg skriva eit ord om nemnde film på nettstaden min. Nett det har eg gjort so langt og held fram med no. So godt har ikkje ein film fått meg ril å føla sidan Brui til Therabithia eller Napoleon Dynamite. Denne er om ikkje enno betre!

Me fær i byrja sjå Susie og familien hennar i deira daglege gjeremål, og forstår fort at dette er noko rart på gang. Vel, me forstår iallfall at dette er ein ganske so spesiell og rar film. På det tidspunktet veit eg ikkje enno at dette er ein totalt suprawsum 1 film, men eg mistenkjer det allereide sterkt. Eg elskar allereie Susie.

Etter fær me sjå speidarleiaren som står opp og til slutt finn ut at Sam er borte. Og for eit fyrverkeri av ein fantastisk film som fylgjer! So innherleg fantastisk morosam, ikkje slapstick, men underfundig. Eg er framleis varm om hjarta. Verkeleg, det er ikkje klisjéfrasen; eg har ein god, kilande og lett kjensle inne i venstre side av brystet. Seriøst.

Kameraføringa, verkemedela og spesialeffektane er elles heilt best. Viss det er lov å skriva. Vel, dei er det om det er lov eller ikkje. Det er slik at eg ynskjer det var film eg dreiv med og eg hadde laga den filmen.

Det einaste fnugget av noko minus eg kan koma med er at han kanhenda kunne vore bittelitt kortare – men skal eg vera heilt ærleg med meg, deg og dykk so er det berre av di eg hadde lyst til å sjå han omatt med ein einaste gong etter eg var ferdig. No når det er fleire titals minutt sidan eg drog frå kinosalen er det gått lengje nok til at eg glatt tek ein da capo.

Hadde eg kunne teke meg råd til slike utskeiingar so skulle eg gjort det allereide i morgon den dag.

Alt i alt: sjå filmen. Og gløym alt eg sa slik at du kan verta overraska som meg.

  1. super awesome for dykk som kan slikt framandspråk []